• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rada Artystyczno-Kulturalna w Bydgoszczy



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Zespół Naukowych Instytutów Rolniczych w Bydgoszczy – kompleks zabytkowych budynków administracji publicznej w Bydgoszczy, służący celom naukowym i dydaktycznym, położony w rejonie al. Ossolińskich. Jest to najstarsza placówka naukowa, powiązana ze szkolnictwem wyższym w Bydgoszczy, powstała jeszcze w pruskim okresie historii miasta.Kazimierz Michał Orlicz (ur. 1899 w Okocimiu, zm. 1945 w Stutthofie) – inżynier, architekt, inspektor budownictwa, bydgoski działacz kultury.

    Rada Artystyczno-Kulturalna w Bydgoszczy – organizacja kulturalna w Bydgoszczy, istniejąca w latach 1934-1939, integrująca miejscowe środowisko artystyczne.

    Historia[ | edytuj kod]

    Radę powołano 4 grudnia 1934 r. Do jej powstania przyczynili się głównie: dyrektor Biblioteki Miejskiej Witold Bełza, publicysta i krytyk Jan Piechocki, pisarz i artysta-plastyk Marian Turwid, dyrektor Teatru Miejskiego Władysław Stoma, publicysta Konrad Fiedler, wojskowi: Jan Nitecki, Andrzej Kulwieć, Kazimierz Południowski, a także Wincentyna Teska, publicysta i krytyk literacki Henryk Kuminek, prof. Włodzimierz Kulmatycki, Eugeniusz Wasilewski, Stanisław Lachowski, Kazimierz Orlicz i inni przedstawiciele miejscowej inteligencji. Siedzibą Rady była początkowo bydgoska Biblioteka Miejska, a następnie od 1935 roku - ówczesne Liceum Handlowe przy ul. Królowej Jadwigi 25.

    Leon Jan Wyczółkowski (ur. 11 kwietnia 1852 w Hucie Miastkowskiej, zm. 27 grudnia 1936 w Warszawie) – polski malarz, grafik i rysownik, jeden z czołowych przedstawicieli Młodej Polski w nurcie malarstwa realistycznego.Bydgoszcz jest jednym z większych ośrodków kulturalnych Polski północnej. Działa tu kilka dużych placówek kulturalnych m.in. Opera Nova, Filharmonia Pomorska, Teatr Polski, kina, galerie sztuki oraz kilkanaście muzeów.

    Powstanie nowej placówki kulturalnej stanowiło przełom w życiu umysłowym Bydgoszczy. Rada skonsolidowała wysiłki miejscowej inteligencji humanistycznej, zmierzającej do nadania lokalnemu środowisku większej niż dotąd rangi kulturotwórczej oraz zamanifestowania obecności w regionie i kraju. Stała się animatorem wszelkich poczynań ruchu kulturalnego i koordynatorem jego działań.

    Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Pomorskiej - orkiestra symfoniczna działająca przy Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy, założona w 1953 roku, kontynuatorka Miejskiej Orkiestry Symfonicznej (1936-1939, 1945-1946) i Pomorskiej Orkiestry Symfonicznej (1946-1952) w Bydgoszczy.Towarzystwo Muzyczne im. I.J. Paderewskiego w Bydgoszczy – stowarzyszenie kulturalne w Bydgoszczy, zajmujące się upowszechnieniem muzyki oraz rozwojem szeroko pojętej kultury muzycznej.

    Rada Artystyczno-Kulturalna organizowała odczyty oraz spotkania z pisarzami, kompozytorami i naukowcami, prowadziła wieczory dyskusyjne, eksponowała wystawy dzieł malarskich i rzeźby w salach Muzeum Miejskiego, aranżowała koncerty, przygotowywała uroczystości jubileuszowe i rocznicowe. Wypracowała również zwyczaj organizowania wieczorów dyskusyjnych nad comiesięcznym repertuarem Teatru Miejskiego, z udziałem dyrektora, reżyserów i aktorów oraz publiczności.

    Henryk Bruno Kuminek (ur. 5 grudnia 1911 w Olkuszu, zm. 1940 w Katyniu) – dziennikarz, pisarz, krytyk literacki, bydgoski regionalista, działacz kultury, ofiara zbrodni katyńskiej. Marian Turwid, właściwie Marian Turwid-Kaczmarek (ur. 28 września 1905 we Wrześni, zm. 7 grudnia 1987 w Warszawie) – polski pisarz i artysta malarz, działacz kultury w Bydgoszczy.

    W 1935 r. powołano sekcję literacką, w 1937 r. - sekcję plastyczną i muzyczną, a w 1938 r. - sekcję radiową. Staraniem grupy artystycznej Rady powołano tzw. Salon Bydgoski, na którego terenie odbywały się wystawy różnych dziedzin sztuki. Dzięki jej inicjatywie w 1937 r. uruchomiono w Bydgoszczy podstudio Rozgłośni Pomorskiej Polskiego Radia. W styczniu 1937 r. zorganizowano sympozjum naukowe poświęcone Leonowi Wyczółkowskiemu, w marcu 1938 r. – Janowi Kasprowiczowi oraz Maksymilianowi Piotrowskiemu. Rozgłos ogólnopolski zdobyły niektóre publikacje członków RAK: „Krajobraz górski Sonetów krymskich” Jana Piechockiego (1934), „Region twórczy” Henryka Kuminka (1936), „Teka miast pomorskich” (grafika) Stanisława Brzęczkowskiego, czy też rozprawa „Typy dramatów Juliusza Słowackiego” Władysława Wana.

    Kazimierz Sergiusz Południowski (ur. 1888, zm. 1959) – major Wojska Polskiego, działacz kultury, prezes Rady Artystyczno-Kulturalnej w Bydgoszczy.Jan Michał Piechocki (ur. 1899, zm. 1978) – bydgoski działacz kultury, nauczyciel, publicysta, dziennikarz, działacz Stronnictwa Demokratycznego.

    Członkowie Rady szczególną opieką otaczali młodych twórców, zwłaszcza poetów i prozaików. Nagrodami RAK uhonorowano m.in. takich twórców jak: Alfred Kowalkowski, Władysław Dunarowski, Bolesław Eckert, Janina Białonkówna, Bronisław Wróblewski, Marian Ługowski, Witold Rychter, Jan Olszewski.

    Staraniem RAK w dniach 30 października – 14 listopada 1937 r. odbyła się w Bydgoszczy Ogólnopolska Wystawa Radiowa. Rok później członek zarządu RAK Alfons Rezler, przy poparciu Rady i współpracy członków sekcji muzycznej, zorganizował Miejską Orkiestrę Symfoniczną. 10 października 1938 r. z inicjatywy prezesa Kazimierza Południowskiego sekcję muzyczną RAK przekształcono w Towarzystwo Muzyczne w Bydgoszczy (reaktywacja po działalności w latach 20.) Jego prezesem wybrano Leonarda Piątkiewicza, a kierownikiem artystycznym Alfonsa Rezlera.

    Wincentyna Michalina Teska z domu Winiewicz (ur. 1888, zm. 1957) – polska działaczka społeczna, długoletnia administratorka i akcjonariuszka „Dziennika Bydgoskiego”.Witold Stanisław Kazimierz Bełza (ur. 1886 w Warszawie, zm. 1955 w Bydgoszczy) – polski bibliotekarz, literat, publicysta, działacz kultury, dyrektor Biblioteki Miejskiej w Bydgoszczy (1920-1939, 1945-1952).

    Prezesi RAK[ | edytuj kod]

  • 1934-1935 - Witold Bełza, dyrektor Biblioteki Miejskiej;
  • 1935-1937 - Eugeniusz Wasilewski, dyrektor Liceum Handlowego Koedukacyjnego Izby Przemysłowo-Handlowej;
  • 1937-1938 - Włodzimierz Kulmatycki, pracownik naukowy Państwowego Naukowego Instytutu Rolniczego;
  • 1938-1939 - Kazimierz Południowski, major dyplomowany WP w stanie spoczynku, kierownik bydgoskiego oddziału Polskiej Agencji Telegraficznej.
  • Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. dr Witolda Bełzy w Bydgoszczy – samorządowa jednostka kultury w Bydgoszczy, mieszcząca się w zabytkowych budynkach położonych między Starym Rynkiem, a ul. Długą.Jan Kasprowicz (ur. 12 grudnia 1860 w Szymborzu, zm. 1 sierpnia 1926 w Zakopanem) – polski poeta, dramaturg, krytyk literacki i tłumacz. Przedstawiciel Młodej Polski, związany z kilkoma głównymi nurtami ówczesnej liryki, przede wszystkim z naturalizmem, symbolizmem oraz ekspresjonizmem. Prekursor nowoczesnego wiersza wolnego, katastrofizmu oraz szeregu tendencji prymitywistycznych we współczesnej sztuce. Uważany za jednego z najwybitniejszych poetów w dziejach literatury polskiej, stawianego na równi z Adamem Mickiewiczem, czy nawet nobilitowanego do roli Wieszcza.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Polska Agencja Telegraficzna (PAT), założona 31 października 1918 roku jako rządowa agencja prasowa z siedzibą w Krakowie i Lwowie, a później w Warszawie.
    Bydgoszcz (łac. Bidgostia, niem. Bromberg) – miasto na prawach powiatu w północnej Polsce, historycznie leży na Kujawach, nad rzeką Brdą i Kanałem Bydgoskim, którego wschodni fragment graniczy na Wiśle, największe miasto województwa kujawsko-pomorskiego. Jest siedzibą Wojewody Kujawsko-Pomorskiego.
    Maksymilian Antoni Piotrowski (ur. 8 czerwca 1813 w Bydgoszczy, zm. 29 listopada 1875 w Królewcu) - polski malarz, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Królewcu.
    Konrad Oktawiusz Fiedler (ur. 22 marca 1886 w Łęczycy, zm. 5 września 1939 w Bydgoszczy) – polski publicysta, dziennikarz, krajoznawca, działacz społeczny, radny miasta Bydgoszczy.
    Alfons Rezler (Rösler, Rözler) (ur. 1907, zm. 1939) – skrzypek, dyrygent, pedagog, polski działacz kultury, podporucznik rezerwy Wojska Polskiego poległy w kampanii wrześniowej.
    Władysław Jan Stoma, właściwie Władysław Łuczak (ur. 3 czerwca 1888 w Środzie Wielkopolskiej, zm. 21 listopada 1968 w Puszczykowie k. Poznania) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser, dyrektor Teatru Miejskiego w Bydgoszczy (1927-1938), Teatru Polskiego w Poznaniu i innych scen teatralnych.
    Stanisław Wincenty Brzęczkowski (ur. 24 września 1897 w Koronowie, zm. 4 października 1955 w Bydgoszczy) – bydgoski artysta grafik, typograf, pedagog.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.718 sek.