• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rabacino

    Przeczytaj także...
    Powiat bytowski (kasz. Bëtowsczi kréz) – powiat w Polsce (województwo pomorskie), utworzony w 1999 w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Bytów.Sołectwo – jednostka pomocnicza gminy we współczesnej Polsce, charakterystyczna dla obszarów wiejskich. Obszar, zakres działania sołectwa i jego organów określa rada gminy w statucie sołectwa.
    Łubieniec (kaszb. Łubénc) – mała kaszubska osada w Polsce na Pojezierzu Bytowskim położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Studzienice. Osada jest częścią składową sołectwa Rabacino.
    function mfTempOpenSection(id){var block=document.getElementById("mf-section-"+id);block.className+=" open-block";block.previousSibling.className+=" open-block";}

    Rabacino (kaszb. Rabacëno lub też Rabacyn, Rabaczëno, Grabaczëno, niem. Gröbenzin) – wieś kaszubska w Polsce na Pojezierzu Bytowskim położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Studzienice. Na wschód od miejscowości znajduje się jezioro Czarne Dąbrówno. W skład sołectwa Rabacino wchodzi też osada Łubieniec.

    Województwo pomorskie – jednostka podziału administracyjnego Polski, jedno z 16 województw, położone w północnej Polsce. Siedzibą władz województwa jest Gdańsk. Obejmuje obszar o powierzchni 18 310,34 km².Gmina Studzienice – gmina wiejska w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie słupskim.

    W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.Pojezierze Bytowskie (kaszb.Bëtowsczé Pòjezerzé) (314.47) – najwyższa (do 256 m n.p.m.) północno-wschodnia część Pojezierza Zachodniopomorskiego. Powierzchnia 1924 km². Region jest w większości zalesiony. Występują liczne niewielkie i średniej wielkości jeziora (największe: Jezioro Bobięcińskie Wielkie 5,39 km²).

    Zobacz też[]

  • Bytów
  • Nakla
  • Osława Dąbrowa
  • Ugoszcz
  • Przypisy

    1. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (ISBN 83-60437-22-X) (ISBN 978-83-60437-22-3)
    (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Czarne Dąbrówno (kasz. Jezoro Czôrné Dãbrówno) - jezioro rynnowe położone na Pojezierzu Bytowskim (powiat bytowski, województwo pomorskie) na terenie gminy Studzienice. Czarne Dąbrówno jest jeziorem lobeliowym i zajmuje powierzchnię 40,4 ha. Na wschód od jeziora znajduje się wieś Czarna Dąbrowa.Bytów (dodatk. nazwa w j. kaszub. Bëtowò; niem. Bütow, ukr. Битів) – miasto w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Bytów, położone na Pojezierzu Bytowskim, nad rzekami Borują oraz Bytową i jeziorem Jeleń. Miasto stanowi lokalny węzeł drogowy (DK20, DW209, DW212, DW228). W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. słupskiego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Podział administracyjny Polski 1975–1998 – podział administracyjny obowiązujący od 1 czerwca 1975 do 31 grudnia 1998 (od reformy w 1975 do reformy w 1999). Został wprowadzony ustawą z dnia 28 maja 1975 o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych.
    Wieś (łac. pagus, rus) – jednostka osadnicza o zwartej, skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych, nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta (art. 2 ustawy z 29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych).
    Nakla (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Nôklô) – wieś kaszubska w Polsce na Pojezierzu Kaszubskim położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Parchowo w pobliżu drogi krajowej nr 20 ze Stargardu Szczecińskiego do Gdyni. Wieś jest siedzibą sołectwa Nakla w którego skład wchodzą również Wygoda i Glinowo.
    Ugoszcz (kaszb. Ùgòszcz, niem. Bernsdorf) – duża wieś kaszubska w Polsce ma Pojezierzu Bytowskim położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Studzienice. Wschodnim skrajem wsi przebiega linia kolejowa Bytów-Lipusz (obecnie zawieszona). Znajduje się tu również placówka Ochotniczej Straży Pożarnej.
    Kaszuby (kasz. Kaszëbë lub Kaszëbskô) – region kulturowy w północnej Polsce, będący częścią Pomorza, w którym zamieszkują Kaszubi (autochtoniczni Pomorzanie) posługujący się językiem regionalnym – etnolektem, określanym jako język kaszubski.
    Język kaszubski, dialekt kaszubski (nazwy własne: kaszëbsczi jãzëk, kaszëbskô mòwa, pòmòrsczi jãzëk, kaszëbskò-słowińskô mòwa) – mowa zachodniosłowiańska i lechicka o spornym statusie – w zależności od przyjętych kryteriów uznawana za odrębny język lub dialekt języka polskiego. Często przyjmowane jest stanowisko pośrednie, unika się określania jej jako „język” lub „dialekt” albo określa się ją jako etnolekt. Z prawnego punktu widzenia kaszubszczyzna jest w Polsce językiem regionalnym. Kaszubskim posługuje się w Polsce na co dzień 108 tys. Kaszubów. Jest jedyną pozostałością słowiańskich dialektów pomorskich. Należy do grupy języków lechickich, w jej centralnej odmianie, bliski standardowemu językowi polskiemu, z wpływami języka połabskiego, dolnoniemieckiego i staropruskiego.
    Województwo w latach 1975-1998. Siedzibą władz administracyjnych był Słupsk. Powstało w roku 1975 z połączenia powiatów: słupskiego, bytowskiego, człuchowskiego, większej części powiatów: lęborskiego, miasteckiego oraz kilku gmin powiatów: chojnickiego i sławieńskiego. Urzędy rejonowe mieściły się w Słupsku, Lęborku, Miastku, Bytowie i Człuchowie. Region miał powierzchnię 7453 km². Graniczył z 4 województwami: bydgoskim, gdańskim, koszalińskim i pilskim.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.