• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • RUM-139 Vertical Launch ASROC

    Przeczytaj także...
    Silnik rakietowy – rodzaj silnika odrzutowego, czyli wykorzystującego zjawisko odrzutu substancji roboczej, który nie pobiera w trakcie pracy żadnej substancji z otoczenia. Substancją roboczą mogą być produkty spalania (gazy spalinowe) powstałe przy utlenianiu paliwa (chemiczny silnik rakietowy), przy czym zarówno paliwo rakietowe jak i utleniacz znajdują się w zbiornikach napędzanego urządzenia (tlen nie jest pobierany z atmosfery), dzięki czemu silnik może pracować w dowolnych warunkach, np. w przestrzeni kosmicznej i pod wodą. Mogą nią być też jony rozpędzane elektromagnetycznie (silnik jonowy), plazma, także rozpędzana elektromagnetycznie (silnik plazmowy) lub strumień fotonów gamma (silnik fotonowy). Stosowany najczęściej w rakietach i promach kosmicznych oraz pociskach rakietowych.Mark 50 Advanced Lightweight Torpedo (Mk 50) - zaawansowana ("wystrzel i zapomnij") amerykańska lekka torpeda o napędzie chemicznym, przeznaczona do zwalczania zanurzonych okrętów podwodnych. Obok torped Mk 46 oraz Mk 48 ADCAP, stanowi podstawową broń w arsenale torpedowym Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Mk 50 posiada zapalnik zbliżeniowy oraz kontaktowy, może być przenoszona i wystrzeliwana z pokładów okrętów podwodnych i nawodnych, samolotów oraz helikopterów.
    Lockheed Martin Corporation (NYSE: LMT) – amerykański koncern zbrojeniowy powstały w 1995 z połączenia korporacji Lockheed i Martin Marietta. Jeden z „wielkiej piątki” amerykańskiego przemysłu obronnego. Zatrudnia ponad 140 tysięcy osób na całym świecie. Siedziba koncernu znajduje się w Bethesda w stanie Maryland.

    RUM-139 Vertical Launch ASROC (RUM-139 VL-ASROC) – pochodna przeciwpodwodnej rakietotorpedy RUR-5 ASROC, wyposażoną w nową jednostkę napędową na paliwo stałe z wektorowanym ciągiem, umożliwiającą też odpalenie pocisku z pionowej wyrzutni okrętowej Mk 41 VLS. Człon torpedowy RUM-139 VL stanowi torpeda Mark 46 MOD 5 oraz Mark 50 z głowicami konwencjonalnymi. Pociski ASROC tego typu znajdują się m.in. na wyposażeniu okrętów typu Arleigh Burke oraz Ticonderoga.

    UUM-125 Sea Lance amerykański pocisk rakietowy skonstruowany do zwalczania zanurzonych okrętów podwodnych przeciwnika, po wystrzeleniu z pozostających w zanurzeniu okrętów podwodnych. W podstawowej wersji – UUM-125A, Sea Lance wyposażony miała zostać w głowicę termojądrową W89 o mocy 200 kiloton, w późniejszej zaś wersji UUM-125B – w lekką torpedę Mark 50 ALWT.Mark 41 Vertical Launching System (Mk 41 VLS) jest stałym pionowym, wielopociskowym systemem ogniowym, wyrzutnią i magazynem pocisków należącym do aktualnego światowego standardu pionowych rakietowych wyrzutni okrętowych o takiej samej nazwie (Vertical Launching System), od 1982 roku jest jednocześnie prekursorem i wyznacznikiem tego standardu. Wyrzutnie tego typu zainstalowane są obecnie na amerykańskich niszczycielach rakietowych typu Arleigh Burke oraz krążownikach typu Ticonderoga, a także zostały wybrane dla swoich okretów m.in. przez Kanadę, Japonię, Turcję, Niemcy, Hiszpanię, Holandię, Australię i Nową Zelandię

    Geneza[ | edytuj kod]

    Powodem powstania RUM-139 VL była konieczność zapewnienia pociskowi ASROC możliwości pionowego startu z nowych wyrzutni okrętowych typu Mk-41 VLS. System takiego pocisku miał zapewniać szybki czas reakcji oraz możliwość działania w każdych warunkach pogodowych w sposób dający używającemu go okrętowi przewagę bojową nad przeciwnikiem. Pocisk tego systemu zaopatrzony jest w silnik rakietowy na paliwo stałe z wektorowanym ciągiem, co pozwala na zmianę trajektorii pocisku w locie i precyzyjne naprowadzenie go na założony punkt dostarczenia do wody konwencjonalnej torpedy.

    Torpeda – rodzaj broni podwodnej, poruszający się pod wodą za pomocą własnego napędu pocisk, służący do niszczenia za pomocą wbudowanego ładunku wybuchowego jednostek nawodnych lub podwodnych przeciwnika. Nazwa wywodzi się od łacińskiej nazwy drętwokształtnych – Torpediniformes, rzędu ryb chrzęstnoszkieletowychCiąg wektorowany – rozwiązanie konstrukcyjne pozwalające na zmianę (w pewnym zakresie) kierunku wektora siły ciągu silnika odrzutowego i rakietowego względem własnej osi podłużnej. Kierowanie wektorem ciągu uzyskuje się przez zmianę kąta pomiędzy osiami symetrii dyszy wylotowej a pozostałej części silnika. Zmianę ustawienia kierunku dyszy lub tylko jej elementów wykonują siłowniki. Próby zbudowania samolotu z ciągiem wektorowanym, w którym do uzyskania zmiany kierunku wektora ciągu porusza się całym silnikiem nie wyszły poza fazy badań eksperymentalnych. Podczas załogowych lotów na Księżyc, w programie Apollo, człon zniżania modułu księżycowego miał przegubowo zawieszony silnik, w którym zmianę wektora ciągu uzyskiwano poprzez poruszanie całym silnikiem.

    We wczesnych latach osiemdziesiątych, Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych postanowiła zamienić powierzchniowe systemy RUR-5 ASROC oraz wystrzeliwane spod wody pociski UUM-44 Subroc nowym pociskiem - planowanym RUM/UUM-125 Sea Lance ASW-SOW (Anti-Submarine Warfare Stand-Off Weapon). W związku jednak z trudnościami technicznymi i finansowymi programu tego pocisku, postanowiono że program rozwijany będzie jedynie w zakresie pocisku wystrzeliwanego spod wody (UUM-125A). Dla okrętów nawodnych, jako prosta pochodna jedynie zaprojektowany miał być - tymczasowy - pocisk kompatybilny z nowoczesnymi wyrzutniami Mark 41 VLS. Kontrakt na pełnoskalowy program rozwojowy tego pocisku udzielony został w roku 1983 Goodyear Aerospace, przejętemu następnie przez Loral, którego cześć obronna została ostatecznie przejęta przez Lockheed Martin

    RUR-5 ASROC – amerykańska rakietotorpeda przeznaczona do zwalczania okrętów podwodnych. Rakietotorpedy te występowały w dwóch konfiguracjach: jądrowej (głowica: W-44) oraz jako nosiciele konwencjonalnych torped MK-44 i MK-46. Począwszy od roku 2000, Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych rozpoczęła proces wymiany wszystkich pocisków tego typu, na nowszej generacji rakietotorpedy RUM-139 VL-ASROC.UUM-44A Submarine Rocket (SUBROC) – amerykański pocisk rakietowy klasy głębina wodna-głębina wodna przeznaczony do zwalczania zanurzonych okrętów podwodnych. Pociski SUBROC mogły być wystrzeliwane z wyrzutni torpedowych własnych okrętów podwodnych, uzbrojone były w głowicę jądrową W55 o mocy 1-5 kT.

    Testy nowego pocisku rozpoczęto w 1986 r., planowano zaś wprowadzić go do służby w roku 1989. W 1988 roku jednak program został zatrzymany, kiedy na powrót zdecydowano o rozwoju nawodnej wersji pocisku Sea Lance (RUM-125A). Program Vertical Launched Asroc pozostawał wstrzymany aż do roku 1990, kiedy to anulowany został cały program Sea Lance. We wczesnych latach dziewięćdziesiątych podjęto co prawda próbę reaktywowania programu ostatniego z tych pocisków, jednakże bez negatywnych skutków dla programu VL-ASROC. Ostatecznie, RUM-139A wszedł do służby na okrętach US Navy w 1993 roku.

    Niszczyciele rakietowe typu Arleigh Burke – typ niszczycieli amerykańskiej marynarki wojennej, których podstawę wyposażenia stanowi zintegrowany system kierowania walką Aegis Combat System. Oryginalnie okręty te projektowane były do zwalczania radzieckich samolotów, pocisków manewrujących oraz okrętów podwodnych. W efekcie powstała konstrukcja której przeznaczeniem jest prowadzenie operacji obrony przestrzeni powietrznej, zwalczania okrętów podwodnych i nawodnych oraz operacji uderzeniowych. Po wycofaniu ostatnich niszczycieli rakietowych typu Spruance w 2005, wszystkie amerykańskie niszczyciele w czynnej służbie należą do tego typu.United States Navy – marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych; jeden z rodzajów amerykańskich sił zbrojnych odpowiedzialny za organizację, szkolenie oraz wyposażenie morskich sił zbrojnych – w tym Korpusu Piechoty Morskiej – do prowadzenia działań bojowych na morzu. W szczególności, zadaniem marynarki i piechoty morskiej Stanów Zjednoczonych jest poszukiwanie i niszczenie nieprzyjacielskich sił morskich oraz powstrzymywanie jego handlu morskiego; w celu zdobycia i utrzymania ogólnej przewagi morskiej; kontroli obszarów morskich o żywotnym znaczeniu, ochrony żywotnych linii żeglugowych; ustanowienia i utrzymania lokalnej przewagi (w tym powietrznej) w obszarze działań morskich; zajmowanie i obrona baz morskich; oraz przeprowadzanie operacji lądowych i powietrznych niezbędnych do prowadzenia kampanii morskich.

    Konstrukcja[ | edytuj kod]

    VL-ASROC opiera się na rakiecie pocisku RUR-5 ASROC w której zainstalowano całkowicie nowy startowy silnik rakietowy na paliwo stałe, a do bezwładnościowego systemu nawigacyjnego dodano cyfrowego autopilota który koryguje trajektorie lotu używając do tego celu dyszy silnika napędowego o zmiennym wektorze ciągu. Wprowadzenie do pocisku autopilota umożliwiło bardziej precyzyjne sterowanie lotem, a także lot po spłaszczonej trajektorii - co z kolei umożliwia unikniecie błędów spowodowanych silnymi wiatrami na dużych wysokościach. Podobnie jak w RUR-5, zasięg pocisku kontrolowany jest przez odcięcie zasilania silnika napędowego i rozdzielenie pocisku nad zaplanowanym punktem wejścia w wodę. VL-ASROC przenosi lekką samonaprowadzającą się torpedę, której lot po oddzieleniu od rakiety jest spowalniany i stabilizowany przez system spadochronowy.

    Krążowniki typu Ticonderoga – amerykański typ krążowników rakietowych, które w myśl początkowych planów marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych miały być uzupełnieniem uderzeniowych krążowników z napędem nuklearnym (CSGN). Okręty te były początkowo klasyfikowane jako niszczyciele rakietowe (DDG), jednak w celu lepszego odzwierciedlenia ich możliwości bojowych oraz kosztów budowy, zostały przeklasyfikowane na krążowniki rakietowe. 27 wybudowanych jednostek typu Ticonderoga stanowi największe wybudowane po drugiej wojnie światowej jednostki tej klasy okrętów. Wyposażone w zintegrowany (sieciowy) system wykrywania, naprowadzania i kierowania ogniem AEGIS okręty, zapewniają współcześnie ochronę przeciwlotniczą, przeciwrakietową oraz przeciwpodwodną lotniskowcowych grup uderzeniowych (LGU) marynarki amerykańskiej, wykonują także zadania samodzielne, w tym uczestnicząc w operacjach reagowania kryzysowego.Mark 46 (Mk 46) amerykańska lekka torpeda do zwalczania okrętów podwodnych, stanowiąca aktualnie standardową torpedę flot krajów NATO, a obok torped Mk 48 oraz Mk 50, jedna trzech z podstawowych pocisków tego typu w US Navy. Mk 46 może być odpalana zarówno z pokładów okrętów nawodnych, a także z samolotów lub helikopterów ZOP, jest też częścią innych rodzajów uzbrojenia - rakietowych systemów przeciwpodwodnych ASROC RUR-5 ASROC i VL-ASROC oraz miny torpedowej Mark 60 Captor

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Astronautix: VL-ASROC (ang.)
  • Federation of American Scientists: RUR-5 ASROC RUM-139 Vertical Launch ASROC (VLA) (ang.)
  • Deagel: RUM-139 VL ASROC (ang.)




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.75 sek.