• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • RKK Energia

    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Przedsiębiorstwo (lub inaczej jednostka gospodarcza) – wyodrębniona prawnie, organizacyjnie i ekonomicznie jednostka, prowadząca działalność gospodarczą. Najczęściej definiowanym celem działalności przedsiębiorstwa jest osiąganie zysku poprzez zaspokajanie potrzeb konsumentów. W jego skład mogą wchodzić mniej lub bardziej odrębne jednostki gospodarcze, nazywane zakładami. Nieco inne znaczenie ma przedsiębiorstwo w języku prawnym.
    Sea Launch Company – nazwa przedsiębiorstwa astronautycznego i stworzonego przez nie systemu wynoszenia ładunków na orbitę, używającego pływającej platformy startowej Ocean Odyssey i rakiet nośnych Zenit-3SL. Pierwszą rakietę wystrzeliło 27 marca 1999. Od końca 2006 r. przedsiębiorstwo oferuje także naziemne starty rakiet typu Zenit 3SLB.
    Siergiej Korolow w 1938 r.

    Energia (ros. Ракетно-космическая корпорация «Энергия» имени С.П.Королёв, Rakietno-kosmiczeskaja korporacyja "Eniergija" imieni S.P. Korolow) – rosyjskie przedsiębiorstwo będące głównym dostawcą statków kosmicznych, rakiet i komponentów stacji kosmicznych dla rosyjskiego programu kosmicznego. Nazwa przedsiębiorstwa pochodzi od nazwiska radzieckiego konstruktora Siergieja Korolowa (1907-1966), od którego biura konstrukcyjnego wywodzi się obecne przedsiębiorstwo.

    Jurij Pawłowicz Siemionow (ros. Юрий Павлович Семёнов, ur. 20 kwietnia 1935 w Toropcu) – radziecki i rosyjski naukowiec, Bohater Pracy Socjalistycznej (1976).Wiktor Pawłowicz Legostajew (ros.) Виктор Павлович Легостаев (ur. 6 czerwca 1931 w Moskwie, zm. 8 stycznia 2015 tamże) – radziecki i rosyjski specjalista w dziedzinie kontroli ruchu i nawigacji aparatów i statków kosmicznych oraz stacji orbitalnych.

    Historia[]

    Rodzina rakiet R-7

    Przedsiębiorstwo powstało 16 maja 1946 roku jako Specjalne Biuro Konstrukcyjne nr 1, którego dyrektorem był Siergiej Korolow. Zakład nosił kolejno nazwy:

  • Specjalne Biuro Konstrukcyjne nr 1 (OKB-1, ros. ОКБ-1)
  • CKBEM
  • NPO Energia
  • RKK Energia.
  • Dyrektorami przedsiębiorstwa byli kolejno: Siergiej Korolow (1946–1966), Wasilij Miszyn (1966–1974), Walentin Głuszko (1974–1977), Wachtang Wachnadze (1977–1991), Jurij Siemionow (1991–2005), Nikołaj Siewastianow (2005–2007), Witalij Łopota (2007–2014). Od 1 sierpnia 2014 dyrektorem jest Władimir Sołncew, głównym konstruktorem był Wiktor Legostajew.

    PPTS (ang. Prospective Piloted Transport System; ros. Перспективная Пилотируемая Транспортная Система, nieoficjalnie nazwany Rus (ros. Рус)) – planowany rosyjski transportowo-załogowy pojazd kosmiczny. Od 2010 r. roboczą nazwa projektowanego statku jest PTK NP (ros. Пилотируемый транспортный корабль нового поколения). Statki tego typu mają zastąpić około 2018 r. statki typu Sojuz.Sojuz (ros. Союз, "związek, zjednoczenie, sojusz") – nazwa serii radzieckich i rosyjskich wielomiejscowych pojazdów kosmicznych przeznaczonych do długotrwałych lotów po orbicie okołoziemskiej oraz do manewrowania i łączenia się z innymi obiektami w przestrzeni kosmicznej. Mogą one zabrać na swój pokład załogi liczące maksymalnie do trzech osób. Od 1967 r. Sojuzy są środkiem transportu kosmonautów na orbitę. Zgodnie z radziecką tradycją nazwy Sojuz zaczęto również używać do rakiety nośnej, która wynosiła na orbitę ten statek kosmiczny.

    Do najważniejszych osiągnięć przedsiębiorstwa należała realizacja m.in. następujących programów: rakiet R-7 i Energia, promów Buran i Kliper oraz pojazdów transportowych Progress i załogowych Sojuz.

    Obecnie[]

    Premier Rosji W. Putin z wizytą w RKK Energia (2010)

    RKK Energia jest największym rosyjskim przedsiębiorstwem w branży przemysłu kosmicznego. Jest to firma prywatna, której 38% udziałów znajduje się w rękach państwa. Zatrudnia ok. 22-30 tys. pracowników. Jest podzielone na następujące oddziały:

    Energia była największą radziecką rakietą nośną, zdolną wynieść na orbitę ładunek o masie około 100 ton, czyli mniejszej niż amerykański Saturn V. Była przewidziana dla wahadłowca Buran, jak również ciężkich satelitów wojskowych, szczególnie tych z radzieckiej wersji programu Gwiezdne Wojny. Była podobna do amerykańskiego zestawu startowego wahadłowca kosmicznego. Jednak w przeciwieństwie do niego posiadała własne silniki startowe – 4 silniki RD-0120 i 4 silniki RD-170 (w Buranie znajdowały się tylko pomocnicze), więc mogła startować bez promu. W kosmodromie Bajkonur na potrzeby rakiety Energia przebudowano Kompleks 110, wykorzystywany wcześniej przez rakiety N1, oraz zbudowano nowy Kompleks 250.Kliper (ros. Клипер) – to zaproponowany w 2004 r. rosyjski wahadłowiec kosmiczny, który miała budować firma RKK Energia. Kliper miał stać się następcą wysłużonych kapsuł Sojuz. Był projektowany jako pojazd wielokrotnego użytku zdolny do szybowania w atmosferze, zabierający na pokład do siedmiu osób. Przewidywana żywotność pojazdu miała wynosić 25 startów. Podstawowym zadaniem tego pojazdu miał być transport astronautów na i z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, przewidywano także zastosowania turystyczne. Pierwszy start pojazdu planowano na 2010 r.
  • Główne Biuro Konstrukcyjne
  • Oddział Bajkonur
  • ZAO Zakład Urządzeń Prototypowych
  • ZAO Biuro Konstrukcyjne Wołżskoje
  • ZAO PO Kosmos
  • Platforma startowa Ocean Odyssey (2004)

    Obecnie przedsiębiorstwo produkuje załogowe statki kosmiczne serii Sojuz TMA-M, statki transportowe Progress M-M, wytwarza moduły międzynarodowej stacji kosmicznej ISS oraz jest odpowiedzialne za przeprowadzane tam rosyjskie eksperymenty badawcze. RKK Energia jest większościowym właścicielem spółki Sea Launch, specjalizującej się w wynoszeniu na orbitę ładunków z platformy startowej Ocean Odyssey znajdującej się na morzu, dostarczając górny stopień dla ukraińskich rakiet Zenit-3SL, wytwarza platformę Universal Spacecraft Configuration dla satelitów nawigacyjnych, komunikacyjnych, teledetekcyjnych itd. Firma opracowuje również nowy transportowo-załogowy pojazd kosmiczny PTK NP mający około 2018 roku zastąpić statki kosmiczne Sojuz.

    Rakieta to pojazd latający lub pocisk, napędzany silnikiem rakietowym. Obiekt ten uzyskuje siłę ciągu dzięki reakcji szybko wyrzucanych gazów spalinowych lub innych mediów (np. sprężone gazy, przegrzana para) z dysz silnika rakietowego, zgodnie z trzecią zasadą dynamiki Newtona. Często pojęcie rakiety jest używane w znaczeniu silnika rakietowego lub pocisku rakietowego. Rakiety służą między innymi do przenoszenia ładunku, np. statku kosmicznego, głowic bojowych, sztucznych satelitów w warunkach przestrzeni kosmicznej, gdzie nie ma żadnej zewnętrznej substancji, której pojazd mógłby użyć jako elementu napędzającego.Statek kosmiczny – pojazd poruszający się poza atmosferą Ziemi. Pojazd ten musi być wyniesiony i rozpędzony do odpowiedniej prędkości przez silniki napędowe. Współczesne statki kosmiczne wynoszone są w górę dzięki napędowi rakietowemu, który wytwarza siłę odrzutu. Wyróżnia się kilka rodzajów statków kosmicznych:

    Perspektywy dalszego rozwoju[]

  • Tworzenie systemu kosmicznego transportu załogowego nowej generacji,
  • Rozwijanie turystyki kosmicznej,
  • Rozwój systemów kosmicznych do przeprowadzenia misji międzyplanetarnych,
  • Projektowanie i rozwój systemów łączności kosmicznej.
  • Muzeum zakładowe[]

    Na terenie zakładów funkcjonuje Muzeum Techniki Kosmicznej. W muzeum są wystawione eksponaty rakietowo-kosmicznej techniki: od pierwszych sputników i rakiet dalekiego zasięgu, do rakiety Energia i różnego rodzaju załogowych statków kosmicznych.

    Zenit-3SL – trójczłonowa rakieta nośna używana przez amerykańsko-norwesko-rosyjsko-ukraińskie konsorcjum Sea Launch. Wystrzeliwana z pływającej platformy startowej Ocean Odyssey. Starty przeprowadzane są na wodach międzynarodowych na równiku, na Oceanie Spokojnym (154°W), 370 kilometrów na wschód od wyspy Kiritimati.Stacja orbitalna, stacja kosmiczna – sztuczny satelita Ziemi zaprojektowany w taki sposób, aby ludzie mogli w nim mieszkać przez wiele tygodni czy miesięcy. Po raz pierwszy koncepcja "stacji międzyplanetarnej" została zaproponowana przez rosyjskiego uczonego Konstantego Ciołkowskiego.

    Zwiedzanie muzeum jest odpłatne i możliwe dopiero po zebraniu się co najmniej 20-osobowej grupy.

    Przypisy

    1. The Company’s History (ang.). RKK Energia. [dostęp 2014-11-25].
    2. Скончался генконструктор корпорации "Энергия" Виктор Легостаев (ang.). Интерфакс. [dostęp 2015-1-8].
    3. Harvey B., "The design bureaus". The Rebirth of the Russian Space Program (1 wyd.). Springer, 2007. ISBN 9780387713540.
    4. OAO Rocket and Space Corporation Energia after S.P. Korolev [dostęp: 12.12.2010]

    Linki zewnętrzne[]

  • Strona oficjalna (ros. • ang.)
  • Ocean Odyssey jest samobieżną, półzanurzalną platformą wiertniczą, która została przebudowana na platformę startową dla pojazdów kosmicznych. Aktualnie jest używana przez konsorcjum Sea Launch do wystrzeliwania obiektów z rejonu równikowego Pacyfiku. Działa razem z Sea Launch Commander – statkiem montażowym i kontrolnym. Jej macierzystym portem jest Long Beach w USA.OKB (ОКБ) jest transliteracją rosyjskiego skrótu nazwy Опытное конструкторское бюро, co można przetłumaczyć jako biuro doświadczalno-projektowe. W żargonie więziennym nosiły nazwę szaraszek. W czasach Związku Radzieckiego, biura te były tajnymi, na prawach zakładów karnych, instytucjami pracującymi nad projektowaniem i tworzeniem prototypów zaawansowanych technologii, zazwyczaj dla zastosowań wojskowych. W większości dysponowały obiektami i zasobami niezbędnymi do budowy prototypów. Projekty zaakceptowane przez państwo były następnie kierowane do fabryk do masowej produkcji. Personel (głównie inżynierowie i naukowcy) nosił status więźniów, choć były wyjątki. Biura były oficjalnie identyfikowane przez nadany im numer, np. OKB-172, niejednokrotnie, pół-oficjalnie przez nazwisko głównego projektanta, na przykład, OKB-51 które prowadził Paweł Suchoj, było też znane jako OKB Suchoj. Szereg z nich zachowało te nazwy nawet po śmierci lub zmianie projektanta.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Progress (ros. Прогресс - postęp) — rosyjski bezzałogowy transportowy statek kosmiczny, zaprojektowany na bazie statku Sojuz. Obecnie pojazdy Progress służą do zaopatrywania Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Każdy z 3-4 wystrzeliwanych w ciągu roku pojazdów pozostaje zacumowany do stacji do czasu przybycia następnego - tuż przed startem następcy, kapsuła wypełniana jest odpadkami, odczepiana od stacji, sprowadzana z orbity i ulega kontrolowanemu zniszczeniu w górnej atmosferze.
    R-7 (NATO: SS-6 Sapwood, inna nazwa pocisku: Semiorka) — pierwszy wprowadzony do czynnej służby operacyjnej radziecki rakietowy pocisk balistyczny o zasięgu międzykontynentalnym (ICBM).
    Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, Związek Radziecki, ZSRR (ros. Советский Союз, Союз Советских Социалистических Республик [СССР], trb. Sowietskij Sojuz, Sojuz Sowietskich Socyalisticzeskich Riespublik, [SSSR]) – historyczne państwo socjalistyczne w Europie północnej i wschodniej oraz Azji północnej i środkowej.
    Siergiej Pawłowicz Korolow, ros. Сергей Павлович Королёв, nazwisko czasem transkrybowane jako Koroliow lub Korolew (ur. 12 stycznia 1907 w Żytomierzu, zm. 16 stycznia 1966 w Moskwie) – radziecki inżynier mechanik, konstruktor pocisków balistycznych, rakiet i statków kosmicznych, „ojciec” radzieckiej kosmonautyki.
    Walentin Pietrowicz Głuszko, ros. Валентин Петрович Глушко (ur. 2 września 1908 w Odessie, zm. 10 stycznia 1989 w Moskwie) – rosyjski specjalista w zakresie techniki rakietowej, pionier w tej dziedzinie. Członek Akademii Nauk ZSRR. Absolwent Uniwersytetu Leningradzkiego (1929), kierował Laboratorium Dynamiki Gazów w Leningradzie, gdzie prowadził badania paliwa do silników rakietowych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.