• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • RIM-162 Evolved Sea Sparrow

    Przeczytaj także...
    RIM-7 Sea Sparrow jest kierowanym pociskiem rakietowym klasy woda-powietrze. Służy do zwalczania wrogich rakiet oraz samolotów. Rakiety typu Sea Sparrow posiadają 4 lotki sterujące w połowie kadłuba oraz 4 lotki ogonowe umieszczone z tyłu, tuż w pobliżu dyszy silnika rakietowego. Pociski RIM-7 są tak skonstruowane aby mogły działać w każdych warunkach pogodowych. Rakiety Sea Sparrow zostały wprowadzone do użytku w 1976. System ten jest aktualnie zastępowany systemem najnowszej generacji Evolved Sea SparrowRaytheon Company z siedzibą w Waltham w stanie Massachusetts, jest jednym z największych koncernów zbrojeniowych świata, zatrudniającym 79 900 pracowników na całym globie. W roku 2005 obrót koncernu wyniósł 22 miliardy dolarów US, czysty zysk po opodatkowaniu natomiast 871 milionów dolarów. Więcej niż 90 procent dochodów Raytheon pochodzi z kontraktów obrony, co od 2005 klasyfikuje spółkę na piątym miejscu wśród największych producentów i dostawców sprzętu wojskowego na świecie.
    Klasy wystrzeliwania pocisków rakietowych dzielą się ze względu na platformę wystrzeliwania pocisków odrzutowych, pocisków rakietowych na lotnicze, naziemne, morskie i głębinowe.

    RIM-162 Evolved Sea Sparrow Missile (ESSM) jest zbudowanym w ramach współpracy wielu państw NATO krótkiego zasięgu pociskiem rakietowym służącym obronie bezpośredniej nawodnych jednostek pływających. System ten zapewnia obronę przeciwko rakietowym pociskom przeciwokrętowym, w tym zwłaszcza pociskom manewrującym (Antiship Cruise Missiles - ASCM), a także wzmacnia system obrony przeciwlotniczej okrętu. Pocisk klasy woda-powietrze.

    Mark 41 Vertical Launching System (Mk 41 VLS) jest stałym pionowym, wielopociskowym systemem ogniowym, wyrzutnią i magazynem pocisków należącym do aktualnego światowego standardu pionowych rakietowych wyrzutni okrętowych o takiej samej nazwie (Vertical Launching System), od 1982 roku jest jednocześnie prekursorem i wyznacznikiem tego standardu. Wyrzutnie tego typu zainstalowane są obecnie na amerykańskich niszczycielach rakietowych typu Arleigh Burke oraz krążownikach typu Ticonderoga, a także zostały wybrane dla swoich okretów m.in. przez Kanadę, Japonię, Turcję, Niemcy, Hiszpanię, Holandię, Australię i Nową ZelandięOrganizacja Traktatu Północnoatlantyckiego (OTP, ang. North Atlantic Treaty Organization, NATO, fr. Organisation du Traité de l’Atlantique Nord, OTAN) – organizacja polityczno-wojskowa powstała 24 sierpnia 1949 na mocy podpisanego 4 kwietnia 1949 Traktatu Północnoatlantyckiego. Początkowym celem istnienia NATO była obrona militarna przed atakiem ze strony Związku Radzieckiego i jego satelitów, z czasem jednak organizacja stała się elementem utrzymania równowagi strategicznej między Wschodem i Zachodem. Po rozpadzie Układu Warszawskiego pełni rolę stabilizacyjną, podejmując działania zapobiegające rozprzestrzenianiu konfliktów regionalnych.

    Geneza[edytuj kod]

    Początki koncepcji tego systemu sięgają roku 1982, gdy Raytheon oraz Hughes Missile pracowały nad koncepcją następcy RIM-7 Sea Sparrow. W 1995 roku Hughes został ogłoszony zwycięzcą rywalizacji o kontrakt w programie ESSM i wraz z Raytheonem stworzył zespół którego zasadniem miał byc rozwój nowego systemu. Po przejęciu przez Raytheona komponentu rakietowego koncernu Hughes, Raytheon został podmiotem prowadzącym w programie ESSM.

    United States Navy – marynarka wojenna Stanów Zjednoczonych; jeden z rodzajów amerykańskich sił zbrojnych odpowiedzialny za organizację, szkolenie oraz wyposażenie morskich sił zbrojnych – w tym Korpusu Piechoty Morskiej – do prowadzenia działań bojowych na morzu. W szczególności, zadaniem marynarki i piechoty morskiej Stanów Zjednoczonych jest poszukiwanie i niszczenie nieprzyjacielskich sił morskich oraz powstrzymywanie jego handlu morskiego; w celu zdobycia i utrzymania ogólnej przewagi morskiej; kontroli obszarów morskich o żywotnym znaczeniu, ochrony żywotnych linii żeglugowych; ustanowienia i utrzymania lokalnej przewagi (w tym powietrznej) w obszarze działań morskich; zajmowanie i obrona baz morskich; oraz przeprowadzanie operacji lądowych i powietrznych niezbędnych do prowadzenia kampanii morskich.Aegis Combat System (System Walki Aegis) – zintegrowany (sieciowy) system wykrywania, naprowadzania i kierowania ogniem opracowany dla Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych w latach 70. XX w. Zadaniem systemu jest ochrona przeciwlotnicza i przeciwrakietowa obszaru działań floty lub wspieranego przez US Navy lądowego teatru działań. System jest także wykorzystywany do niszczenia celów nawodnych i podwodnych. Nazwa systemu pochodzi z języka greckiego (aigís ‘kozia skóra’) od mitologicznej pokrytej skórą kozy Amaltei tarczy boga Zeusa, wykonanej dla niego przez Hefajstosa. Tarczą tą bogini Atena miała osłaniać walczących żołnierzy (stąd „pod egidą” — pod patronatem, opieką).

    Pocisk[edytuj kod]

    Pocisk systemu RIM-162 bazuje na pocisku RIM-7P, jest jednakże całkowicie nowym pociskiem w niemalże wszelkich aspektach. Wyposażony jest w prowadnice zamiast skrzydeł i płetw ogonowych oraz w system zmiennego wektorowania ciągu, co umożliwia mu manewrowanie z przeciążeniami 50G na pełnym dystansie. ESSM posiada także całkowicie nowy silnik startowy na paliwo stałe o większej średnicy (24,4 cm), nowego autopilota oraz nową głowicę odłamkową. Efektywny zasięg jest znacząco większy niż w systemie RIM-7P, co czyni z niego niemalże pocisk krótkiego-średniego zasięgu.

    Testy systemu w locie rozpoczęły się we wrześniu 1998 roku, obejmowały przechwytywanie celów powietrznych i rakietowych. OPEVAL (Operation Evaluation) został z sukcesem zakończony we wrześniu 2003 roku, zaś w styczniu 2004 rozpoczęto produkcję. Pierwsze egzemplarze trafiły na pokłady okrętów US Navy w lutym tego samego roku, zaopatrując je w taktyczny system ESSM.

    W aktualnej produkcji lub planach są cztery wersje systemu:

  • RIM-162A przeznaczona dla startu z wyrzutni Mk 41 VLS okrętów wyposażonych w system AEGIS, z czterema pociskami na jedną celę wyrzutni;
  • RIM-162B do użytku na okrętach z wyrzutnią Mk 41 VLS bez systemu AEGIS, nie wyposażona w łączność w zakresie fal S (Aegis S-band uplink);
  • RIM-162C - pochodna RIM-162B dla okrętów z wyrzutniami Mk 48 VLS;
  • RIM-162D - pochodna RIM-162B dla okrętów z wyrzutniami MK 29 box-launcher;
  • Specyfikacja[edytuj kod]


    Bibliografia[edytuj kod]

  • Norman Friedman: "World Naval Weapons Systems, 1997/98", Naval Institute Press, 1997
  • Hajime Ozu: "Missile 2000 - Reference Guide to World Missile Systems", Shinkigensha, 2000



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.