• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Quảng Trí

    Przeczytaj także...
    Reinkarnacja (również: metempsychoza, transmigracja; łac. re+in+caro, carnis - ponowne wcielenie) – pogląd, według którego dusza (bądź świadomość) po śmierci ciała może wcielić się w nowy byt fizyczny. Np. dusza jednego człowieka może przejść w ciało nowonarodzonego dziecka lub zwierzęcia czy nawet według niektórych poglądów rośliny. Samo słowo reinkarnacja jest zestawieniem dwóch członów: inkarnacja (wcielenie) i przedrostka re (oznaczającego powtórzenie czegoś). Dosłownie więc reinkarnacja oznacza powtórne wcielenie.Vô Ngôn Thông (chiń.: 無言通; pinyin: Wúyán Tōng; ur. 759?, zm. 826) – chiński, a następnie wietnamski mistrz chan (thiền), założyciel linii przekazu (szkoły) "vô ngôn thông."
    Klasztor buddyjski (chiń. si 寺; kor. sa 사; jap. 寺 ji lub tera; wiet. tự lub chùa) – budynek lub kompleks budynków, w którym przebywają i praktykują mnisi buddyjscy lub mniszki buddyjskie. Jest to centrum religijnego, duchowego i nieraz naukowego życia w buddyzmie.

    Quảng Trí (bd) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn thông.

    Biografia[]

    Pochodził ze stolicy. Jego rodzinnym nazwiskiem było Nhan. Był bratem Chương Phụng, królewskiej konkubiny.

    W pierwszym roku okresu Chương Thánh Gia Khánh, czyli w 1059 r., opuścił światowe życie i udał się studiować u mistrza thiền Thiền Lāo na górze Tiên Du. Dzięki mistrzowi osiągnął oświecenie.

    Hanshan (chiń 寒山) (także Hanshan Zi) (ur. 760, zm. 840?) (kor. Hansan ( ); jap. Kanzan ( ); wiet. Hàn Sơn) – znany buddysta i poeta chiński.Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.

    Następnie spędził jakiś czas praktykując i czyszcząc swój umysł. Za jakiś czas wieści o nim dotarły prawie wszędzie w kraju. Przebywał wtedy zapewne w klasztorze Quán Đỉnh na górze Không Lộ.

    W jakiś czas potem zamieszkał na górze Từ Sơn. Zawsze nosił połataną szatę i żywił się sosnowymi szyszkami. Został duchowym towarzyszem mnicha pustelnika Minha Huệ. Ludzie uważali, że są oni reinkarnacją dwóch słynnych mnichów chińskich Hanshana i Shide.

    Minister Prac Publicznych Đoàn Văn Khâm niezmiernie podziwiał mistrza. Ofiarował mu nawet wiersz.

    Khuông Việt (ur. 933, zm. 1011) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn Thông. Znany wcześniej jako Chân Lưu.Hongzhou zong (chiń. 洪州宗, pinyin hóngzhōuzōng) – szkoła hongzhou - szkoła (linia przekazu Dharmy) chan, która prowadzona przez mistrza chan Mazu Daoyi (709-188) i jego uczniów, zastąpiła różnorodne tradycje wczesnego chanu i zdominowała ruch chan w okresie 100 lat, od okresu po rebelii Ana Lushana (755-763) do okresu po prześladowaniu buddyzmu przez cesarza Huichanga (會昌, pan. 841-846). Mistrz Mazu i jego uczniowie do dziś zajmują główne pozycje w panteonie chan, a szkoła wyznaczyła nową ortodoksję chanu. Jej spadkobierczynią była dominująca później szkoła linji, której założyciel mistrz chan Linji Yixuan (zm. 866) był w trzecim pokoleniu spadkobiercą Mazu. Szkoła hongzhou wpłynęła w decydujący sposób na późniejszy rozwój chanu, sŏnu i zenu.

    Quảng Trí zmarł podczas okresu Quảng Hựu, czyli pomiędzy 1085 a 1091 r.

    Linia przekazu Dharmy[]

    Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

    Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

    Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju.

    Nanyue Huairang (南嶽懐譲) (ur. 677, zm. 744) (kor. Namak Hweyang (남악 회양); jap. Nangaku Ejō ( ); wiet. Nam Nhạc Hoài Nhượng) – chiński mistrz chan.Dajian Huineng (曹渓慧能; ur. 638; zm. 713) – chiński mistrz chan, założyciel małej szkoły chan, zwanej szkołą południową lub nagłego oświecenia. Po działaniach jego ucznia Hezego Shenhuia uznany za Szóstego Patriarchę. Stworzył ideologiczne i praktyczne podstawy w pełni rozwiniętego chanu.
  • 33/6. Huineng (638-713)
  • 34/7. Nanyue Huairang (677-744) szkoła hongzhou
  • 35/8. Mazu Daoyi (707-788)
  • 36/9. Baizhang Huaihai (720-814)
  • 37/10/1. Vô Ngôn Thông (759-826) Wietnam - szkoła vô ngôn thông
  • 38/11/2. Cảm Thành (zm. 860)
  • 39/12/3. Thiện Hội (zm. 900)
  • 40/13/4. Vân Phong (zm. 956)
  • 41/14/5. Khuông Việt (933-1011)
  • 42/15/6. Đa Bảo (zm. po 1028)
  • 43/16/7. Định Hương (zm. 1051)
  • 44/17/8. Viên Chiếu (999-1090)
  • 45/18/9. Thông Biện (zm. 1134)
  • 46/19/10. Biện Tâi (bd)
  • 46/19/10. Đạo Huệ (zm. 1173)
  • 47/20/11. Tịnh Lực (1112-1175)
  • 47/20/11. Trí Bảo (zm. 1190)
  • 47/20/11. Trường Nguyên (1110-1165)
  • 47/20/11. Minh Trí (zm. 1196)
  • 48/21/12. Quảng Nghiêm (1122-1190
  • 49/22/13. Thường Chiếu (zm. 1203)
  • 50/23/14. Thông Thiền (zm. 1228) laik
  • 51/24/15. Tức Lự (bd)
  • 52/25/16. Ứng Vương (bd) laik
  • 50/23/14. Thần Nghi (zm. 1216)
  • 51/24/15.. Ẩn Không (bd)
  • 47/20/11. Tín Học (zm. 1190)
  • 47/20/11. Tịnh Không (1091-1170)
  • 47/20/11. Dại Xả (1120-1180)
  • 44/17/8. Cứu Chỉ
  • 44/17/8. Bảo Tính (zm. 1034)
  • 44/17/8. Minh Tâm (zm. 1034)
  • 43/16/7. Thiền Lão
  • 44/17/8. Quảng Trí
  • 45/18/9. Mãn Giác (1052-1096)
  • 46/19/10. Bổn Tịnh (1100-1176)
  • 45/18/9. Ngộ Ấn (1020-1088)
  • Bibliografia[]

  • Cuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. University of Hawai'i Press, Honolulu. 1997. Str. 481. ISBN 0-8248-1948-9
  • Przypisy

    1. Niczego o nim nie wiadomo. Jednak można przypuszczać, że skoro siódme pokolenie mistrzów ze szkoły vô ngôn thông składało się z siedmiu osób, a zanotowano biografie tylko sześciu z nich, to być może jest on właśnie siódmym przedstawicielem tej generacji
    (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Thiền - wietnamska wersja chińskiej szkoły chan. W przeciwieństwie do Korei i Japonii buddyzm wietnamski nie zdefiniował jasno poszczególnych szkół buddyjskich, dlatego wyodrębniona tradycja thiền zasadniczo nigdy nie istniała, chociaż pewne elementy jej nauk przejawiły się w literaturze, filozofii, sentymentach artystycznych i etyce.Konkubinat, kohabitacja – nieformalny związek dwóch osób, pozostających w pożyciu, bez usankcjonowania w świetle prawa jako małżeństwa.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Baizhang Huaihai (百丈懷海; ur. 749, zm. 10 lutego 814) (kor. Paekchang Hwehae 백장회해; (jap. Haykujō Ekai ヒャクジョウエカイ; wiet. Bách Trượng Hoài Hải) – chiński mistrz chan (jap. zen), uczeń Mazu Daoyi.
    Mazu Daoyi (właściwie Jiangxi Daoyi; ur. 709, zm. 13 marca 788) (chiń. 馬祖道一); (kor. Majo Toil (마조 도일) | jap. Baso Dōitsu ( ) | wiet. Mã Tổ Đạo Nhất) – chiński mistrz chan, założyciel szkoły hongzhou, jeden z najbardziej wpływowych i poważanych mistrzów w historii zenu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.