l
  • Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Temat nie został wyczerpany?
    Zapraszamy na Forum Naukowy.pl
    Jeśli posiadasz konto w serwisie Facebook rejestracja jest praktycznie automatyczna.
    Wystarczy kilka kliknięć.

    Pytanie retoryczne

    Przeczytaj także...
    Figura retoryczna (figura stylistyczna, postać mowy) – środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń.Pan Tadeusz, czyli Ostatni zajazd na Litwie – poemat Adama Mickiewicza wydany w dwóch tomach w 1834 w Paryżu przez Aleksandra Jełowickiego.
    Intonacja – w trakcie wypowiadania tekstu nadawanie mu pewnego rodzaju melodii, poprzez zmianę modulacji głosu, w celu wyrażenia emocji lub tylko dla oddania specyficznego charakteru danej wypowiedzi.

    Pytanie retoryczne - figura stylistyczna i retoryczna; pytanie zadane nie dla uzyskania odpowiedzi, lecz w celu skłonienia odbiorcy do przemyśleń na określony temat, podkreślenia wagi problemu; ewentualnie pytanie, na które odpowiedź jest oczywista.

    Zastosowanie[ | edytuj kod]

    Pytanie retoryczne służy wzmocnieniu uwagi odbiorcy, zdobyciu przez nadawcę aprobaty poprzez budowanie wspólnej płaszczyzny refleksji ze słuchaczem. Może podkreślać punkt widzenia osoby mówiącej, w formie aporii wyrażać jej powątpiewanie. Jako środek stylistyczny ożywia intonację wypowiedzi. Może też pełnić funkcję kompozycyjną i być rodzajem przerywnika, nagłówka, oddzielającego poszczególne części i tematy, które nadawca porusza.

    Erotema - (lub erotesis) chwyt retoryczny w formie pytania, które wymaga od słuchacza jednoznacznej odpowiedzi: tak lub nie. Może ono stawiać oponenta dyskusji w niekorzystnej sytuacji, może też wymuszać na nim deklaracje poglądów, których wcale nie wyznaje. Erotema jest jednym ze sposobów manipulowania odbiorcą.Środki stylistyczne – środki używane w szeroko pojętej sztuce, mające na celu wywołanie u odbiorcy pożądanych emocji,

    W życiu codziennym pytania retoryczne bywają używane m.in. w celu:

  • podtrzymania kontaktu, np.: Widzisz?
  • wyrażenie powątpiewania, np.: I po co to wszystko?
  • Przykłady użycia[ | edytuj kod]

    Przykładem użycia pytania retorycznego jako chwytu krasomówczego może być fragment przemówienia radiowego Józefa Stalina z 1941 roku:

    Jako figura stylistyczna pytanie retoryczne pojawia się np. w IV księdze Pana Tadeusza:

    Aporia (z gr. powątpiewanie, łac. dubitatio) – figura retoryczna w formie pytania, wyrażającego wahania, wątpliwości, niedowierzania, sprzecznych odczuć wobec przedmiotu. Zwrot ten, skodyfikowany w regułach sztuki oratorskiej jako odrębna figura retoryczna, miał na celu przykucie uwagi słuchaczy, poruszenie ich i zaangażowanie w przebieg mowy. Stanowi bezpośredni zwrot kierowany przez mówcę do audytorium, będący chwilowym odejściem od tematu mowy; najczęściej umotywowana sytuacja, która w tym znaczeniu przybrała postać ujawnienia własnych wahań i rozterek.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Erotema
  • Aporia
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Kurkowska H., Skorupka S., Stylistyka polska: Zarys, Warszawa 1959, s. 210.
  • Głowiński M., Kostkiewiczowa T., Okopień-Sławińska A., Sławiński J., Podręczny słownik terminów literackich, Warszawa, 1996, s. 205.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)


    Reklama

    tt