• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Puszcza Bukowa



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Gryfino, (niem. Greifenhagen) – miasto w zachodniej części województwa zachodniopomorskiego, siedziba władz powiatu gryfińskiego i gminy miejsko-wiejskiej Gryfino. Leży nad Odrą Wschodnią na Równinie Wełtyńskiej. Pomiędzy rzeką a granicą z Niemcami (Odrą Zachodnią) znajduje się Park Krajobrazowy Dolina Dolnej Odry.Zaskroniec zwyczajny (Natrix natrix) – gatunek niejadowitego węża z rodziny połozowatych (Colubridae). Zaskrońce występują w całej Europie (oprócz Szkocji, Irlandii i północnej części Skandynawii). Samica jest większa od samca i osiąga średnio długość od 85 cm do 1,2 m (wyjątkowo 2 m), a samiec od 70 cm do 1 m. Żywią się żabami, rybami albo małymi gryzoniami, które połykają bez uprzedniego uśmiercania. Atakują tylko poruszające się zwierzęta. W niewoli zaskrońce żyją do 15 lat.
    Drzewostan w jednym z rezerwatów w Puszczy Bukowej
    Jezioro Szmaragdowe w Puszczy Bukowej.
    Polana Binowska i Polana Kołowska od strony Równiny Wełtyńskiej.
    Puszcza Bukowa. W tle Szczecin.
    Okolice Bukowca.
    Puszcza Bukowa od strony Klucza.
    Popielica

    Puszcza Bukowa (Knieja Bukowa; do 1945 niem. Buchheide) – kompleks leśny położony przy południowo-wschodnich dzielnicach Szczecina na Wzgórzach Bukowych. Wchodzi w skład Szczecińskiego Parku Krajobrazowego „Puszcza Bukowa”, utworzonego w 1981 r. oraz Leśnego Kompleksu PromocyjnegoPuszcze Szczecińskie”, utworzonego w 1996 r. Wyróżnia się dominacją dobrze zachowanych żyznych lasów liściastych, zwłaszcza buczyn, które występują tu w wielu postaciach siedliskowych (buczyny kwaśne, żyzne, źródliskowe). Występują tu poza tym lasy łęgowe (w tym rzadki na niżu podgórski łęg jesionowy), olsy, dąbrowy, bory sosnowe i grądy. Czynnikiem sprzyjającym zróżnicowaniu lasów i zachowaniu ich walorów naturalnych jest bogata rzeźba Wzgórz Bukowych i dominacja żyznych siedlisk świeżych i wilgotnych.

    Bąk zwyczajny (Botaurus stellaris) – gatunek dużego wędrownego ptaka wodnego z rodziny czaplowatych (Ardeidae), zamieszkujący północną część Eurazji (podgatunek nominatywny) i Afrykę południową (B. s. capiensis). Zimuje na południu Eurazji i w Afryce. W Europie Zachodniej i Południowej gatunek osiadły. Przeloty w III - IV i IX - XI. W Polsce bardzo nielicznie lęgowy i nielicznie zimujący nad wodami śródlądowymi.Odra (czes. i dł. Odra, niem. Oder, gł. Wodra, łac. starożytna Viadua, Suevus, łac. średniowiecza Oddera (w Dagome iudex), Odera; łac. renesansowa Viadrus (od 1543)) – rzeka w Europie Środkowej, w zlewisku Morza Bałtyckiego, na terenie Czech, Polski i Niemiec. Pod względem całkowitej długości jest drugą (po Wiśle) rzeką Polski. Biorąc pod uwagę tylko jej część w granicach Polski jest trzecią rzeką pod względem długości (po jej dopływie Warcie).

    Spis treści

  • 1 Geografia Puszczy
  • 2 Flora
  • 3 Fauna
  • 4 Ochrona przyrody
  • 4.1 Rezerwaty przyrody
  • 4.2 Inne formy ochrony
  • 4.2.1 Obszary Natura 2000
  • 4.2.2 Pomniki przyrody
  • 4.2.3 Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
  • 4.2.4 Użytki Ekologiczne
  • 5 Pomniki
  • 6 Szlaki turystyczne
  • 7 Punkty widokowe
  • 8 Zobacz też
  • 9 Bibliografia
  • 10 Linki zewnętrzne
  • Piasecznik Duży (Piasecznik Wielki, Kizika, niem. Gross Petznik See) – jezioro bezodpływowe położone na północny wschód od Binowa (gmina Stare Czarnowo, powiat gryfiński, województwo zachodniopomorskie), w zachodniej części Pobrzeża Szczecińskiego w centralnej części Wzgórz Bukowych i Puszczy Bukowej.Otton z Bambergu, także Otto z Bambergi, niem. Otto von Bamberg (ur. ok. 1060 we Frankonii, zm. 1139 w Bambergu) – biskup Bambergu od 1102 roku, kanclerz cesarza Henryka IV, misjonarz, święty Kościoła katolickiego, zwany "Apostołem Pomorza" i "ojcem klasztorów".

    Geografia Puszczy[]

    Najwyższe szczyty to: Bukowiec – 149 m n.p.m., Lisica – 140 m n.p.m., Łowczyn – 138 m n.p.m., Rosocha – 137 m n.p.m., Wodnik – 134 m n.p.m., Klasztorne – 133 m n.p.m., Jelonek – 132 m n.p.m., Kopytnik – 132 m n.p.m., Czajcza Góra – 127 m n.p.m., Glapi Garb – 123 m n.p.m., Kamienna Góra – 121 m n.p.m., Świątek – 119 m n.p.m., Sobolowa Góra – 119 m n.p.m., Słup – 119 m n.p.m.

    Grąd – wielogatunkowy i wielowarstwowy las liściasty zazwyczaj z przewagą grabu i dębu i z udziałem różnych innych gatunków. W fitosocjologii zespoły leśne reprezentujące grądy wyodrębniane są w związek zespołów Carpinion betuli. Na mapach potencjalnej roślinności naturalnej Polski, lasy grądowe dominują stanowiąc 41,6% powierzchni kraju. Ze względu na to, że wykształcają się na siedliskach żyznych – zostały w ogromnej większości zniszczone i zajęte przez grunty rolne lub zdegradowane z powodu uprawy drzew iglastych. Grądy stanowią siedlisko przyrodnicze chronione w sieci Natura 2000.Akademia Rolnicza w Szczecinie – akademicka państwowa uczelnia wyższa, po 54 latach istnienia zniesiona 31 grudnia 2008 roku. Nazwa powstała w 1972 roku po przemianowaniu Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie działającej od 17 lipca 1954 roku.

    Strumienie należą do trzech zlewisk:

  • Płoni (Rudzianka, Niedźwiedzianka, Potok Śmierdnicki, Potok Kłobucki i ich dopływy)
  • Odry (Chojnówka, Jeziorna, Wełtyński Strumień i ich dopływy)
  • Krzekny (Słoneczny Potok, Dobropolski Potok, Wężówka, kanał z Jeziora Glinna Wielka i ich dopływy)
  • Jeziora w Szczecińskim Parku Krajobrazowym wypełniają na ogół naturalne, polodowcowe zagłębienia terenu. Występują głównie w południowej części Parku. W granicach parku znajduje się 17 jezior pochodzenia polodowcowego (największe z nich to Jezioro Binowskie, Glinna Wielka i Piasecznik Wielki) oraz 2 powstałe w wyniku działalności człowieka – Jezioro Szmaragdowe oraz tzw. Nowy Staw (Karasi Staw). W otulinie parku krajobrazowego znajduje się 18 zbiorników wodnych o powierzchni pow. 1 ha, w tym 8 naturalnych (m.in. Żelewko i Płonno) oraz 10 antropogenicznych.

    Skórcza Góra (niem. Finkenwalder Höhe, Hennigs Höhe) – wzgórze o wysokości 72 m n.p.m. w Parku Leśnym Zdroje w Szczecinie na północny-wschód od Jeziora Szmaragdowego. Nazwa od kaszubskiego skorc - szpak. Pokryte zwartym lasem mieszanym sosnowo-dębowym, jedynie stoki północne i wschodnie częściowo trawiaste z kępami drzew i krzewów. Popularny obszar turystyczny i rekreacyjny dla mieszkańców Szczecina.Buławnik wielkokwiatowy (Cephalanthera damasonium (Mill.) Druce) – gatunek rosliny należący do rodziny storczykowatych (Orchidaceae).

    Większe źródła: Lwia Paszcza, Dobropolskie Źródło, Oczko Marzanny, Ciurkadełko, Oczko Ponikwy, Źródełko pod Bukowcem.

    Największe polany: Polana Binowska, Polana Dobropolska, Polana Kołowska, Polana Chlebowska, Jasna Polana

    Główne drogi: Droga Bieszczadzka, Droga Binowska, Droga Chlebowska, Droga Chojnowska, Droga Dolinna, Droga Górska, Droga Graniczna, Droga Kołowska, Królewski Bruk, Leśna Szosa, Droga Mazowiecka, Zbójny Trakt, Zygzak

    Większe przełęcze: Brama Czwójdzińskiego, Czajcza Przełęcz, Siodło Zielawy, Przełęcz Trzech Braci, Przełęcz Bukowa

    Krzekna (1255 r. Crekna, niem. Kreck) – struga o długości 14 km w zachodniej części Pobrzeża Szczecińskiego, na styku Wzgórz Bukowych, Równiny Wełtyńskiej i Równiny Pyrzyckiej, w powiecie gryfińskim.Płonia (niem. Plöne) – rzeka w północno-zachodniej Polsce o długości 72,6 km; powierzchnia dorzecza wynosi 1171,2 km². Źródła na wysokości ok. 48 m n.p.m. na Pojezierzu Myśliborskim, uchodzi do jeziora Dąbie na wysokości 1 m n.p.m. Średni spadek 0,6‰, średni przepływ przy ujściu 4,5 m³/s. Maksymalna rozpiętość wahań stanów wody w dolnym biegu rzeki wynosi ok. 1,5 m.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Zespół przyrodniczo-krajobrazowy "Jezierzyce" –– zespół przyrodniczo-krajobrazowy w Szczecinie (Jezierzyce, Prawobrzeże) o powierzchni 108 ha. W jego skład wchodzą m.in. meandry Płoni oraz stawy Klasztorny i Cysterski.
    Uroczysko Mosty (do 1945 niem. bez nazwy) - uroczysko znajdujące się w zachodniej części Puszczy Bukowej, w pobliżu szczecińskich osiedli Podjuchy i Żydowce.
    Niestrzęp głogowiec (Aporia crataegi) - owad z rzędu motyli. Skrzydła o rozpiętości 58-64 mm (56-68 mm), białe z wyraźnie zaznaczonymi żyłkami.
    Głaz narzutowy, eratyk, narzutniak (z łac. errare – błądzić) – fragment skały litej, przyniesiony przez lądolód.
    Wężówka (niem. Pfeffer Bach) – strumień płynący w Puszczy Bukowej położonej w województwie zachodniopomorskim. Długości ok. 2,1 km.
    Kukułka krwista (Dactylorhiza incarnata) – gatunek rośliny z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). W Polsce występuje w dwóch podgatunkach. W tym artykule opisany jest podgatunek kukułka krwista typowa. Inne nazwy zwyczajowe w języku polskim: stoplamek krwisty, storczyk krwisty.
    Chojnówka (niem. Neun Spring Bach, Mühlbach) – strumień w północno-zachodniej Polsce, prawy dopływ Cegielinki. Płynie przez Puszczę Bukową w województwie zachodniopomorskim.

    Reklama