• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Purnananda



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Daśanamisampradaja (sanskryt दशनामीसम्प्रदाय , trl. daśanāmi saṃpradāya, ang. Dashanami Sampradaya, też daśanamibhawa) – zakon hinduistyczny. Został założony w IX wieku przez Śankarę. Krija (dewanagari क्रिया , trl. kriyā) – rodzaj praktyk obecnych w tradycjach niektórych religii dharmicznych i w spokrewnionych z nimi tradycjach mistycznych subkontynentu indyjskiego. Krije to techniki indywidualne, wchodzące w blok sadhany adepta. Niejednokrotnie reguła tradycji zezwala na to, by adepci wspólnie mogli w jednym czasie i miejscu praktykować konkretną kriję. B.K.S. Iyengar objaśnia krije jako rytuały pokutne i praktyki oczyszczania będące procesami .

    Purnananda, swami guru Purnananda Paramahansa (dewanagari स्वामी गुरु पूर्णानन्द परमहंस, trl. svāmī guru pūrṇānanda pāramahaṃsa, tłum. pūrṇānanda=całkowita błogość) (ur. 14 września 1834 w Indiach, zm. 29 kwietnia 1928) – indyjski nauczyciel duchowy z nurtu jogi o nazwie adźapajoga. Założyciel i pierwszy guru tej tradycji. W przypadku Guru Purnanandy tytuł swami jest formą grzecznościową stosowana wobec świętych i guru nieprzynależących do żadnej z dziesięciu tradycji swamich daśanami.

    Siddhaśram (dewanagari सिद्धाश्रम trl. Siddhāśram, ang. Siddhashrama) – legendarny hinduistyczny aśram (pustelnia), który zgodnie z tradycją , położony jest w szerzej nieznanym ogółowi miejscu w Himalajach, gdzie wielcy jogini, sadhu i natchnieni mędrcy (ryszi), prowadzą życie siddhów. Przez Tybetańczyków miejsce to jest czczone, jako mityczna Szambala. Ramajana, Mahabharata i Purany wspominają Siddhashram jako pustelnię mahasidhów.14 września jest 257. (w latach przestępnych 258.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 108 dni.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Okres przed wizytą w Siddhaśramie[ | edytuj kod]

    Ojcem Puranandy był właściciel ziemski i lekarz praktykujący medycynę ajurwedy Sanaram Das, a jego matką była Alka Sundari. Urodził się w małej wsi Maligram w dystrykcie Faridpur w Bengalu Wschodnim, obecnym Bangladeszu. Ponieważ urodził się 14 września, a w tym czasie w Indiach kończy się pora monsunów nadano mu imię Basanta. Basanta (lub Vasanta) oznacza jeden z sześciu rytu (dewanagari ऋतु, trl. ṛtu, ang. Ritu, tłum. sezon) czyli hinduskich pór roku odpowiadający pogodowo polskiej wiośnie. Po studiach na uniwersytecie w stolicy dystryktu Faridpur objął posadę dyrektora szkoły w mieście Radźszahi (ang. Rajshahi). W poszukiwaniu wiedzy duchowej dołączył do hinduskiego ruchu reformatorskiego Brahma Dharma. Będąc osobą dobrze wykształconą i bardzo elokwentną stał się bardzo popularny w tym reformatorskim ruch. Podczas jednego ze spotkań, w którym oprócz dużej ilości słuchaczy brała również udział grupa sadhu, Basanta spotkał świętego o imieniu Urd Bahu, który swoje ręce trzymał zawsze nad głową. Basanta był pod wielkim wrażeniem duchowej wiedzy Urd Bahu. Poprosił go o udzielenie dikszy, ale Urd Bahu odmówił mu wskazując na Swamiego Brahmanandadźi z Sunderban w Bengalu, jako osobę, która będzie mogła udzielić mu inicjacji. Basanta dotarłszy do Sunderban poprosił tego samozrealizowanego guru o dikszę, ale ten poinstruował go, że jeżeli poszukuje prawdziwego pokoju to może go znaleźć tylko w wielkim, legendarnym, a zarazem sekretnym Siddhaśramie w tybetańskiej części Himalajów.

    Mahasamadhi (nie mylić z samadhi) – w hinduizmie stan opuszczenia ciała, praktykowany przez zaawansowanych joginów. Od śmierci różni się tym, że przebiega świadomie, jednak nie jest samobójstwem.Medytacja (łac. meditatio - zagłębianie się w myślach, rozważanie, namysł) – praktyki mające na celu samodoskonalenie, stosowane zwłaszcza w jodze oraz w religiach i duchowości Wschodu (buddyzm, taoizm, konfucjanizm, hinduizm, dżinizm), a ostatnio także przez niektóre szkoły psychoterapeutyczne. Elementy medytacji dają się również zauważyć w chrześcijaństwie (hezychazm) i islamie (sufizm).

    Droga do Siddhaśramu[ | edytuj kod]

    Basanta po otrzymaniu od Swami Brahmanandadźi dokładnych wskazówek i map jak dotrzeć do Siddhaśramu udał się do domu celem przegotowania się do podróży swojego życia. Około roku 1858 wyruszył z domu i udał się pieszo do miasta Dardżyling, co zajęło mu około miesiąc. Po krótkim odpoczynku skierował się w kierunku granicy z Nepalem. Po drodze, jeszcze w Indiach, zatrzymał się nad rzeką w miejscu gdzie można było wziąć kąpiel. Tam spotkał mężczyznę – Pramanat Mukerdźi w skrócie Pramod, który szedł w góry Tybetu w poszukiwaniu Siddhaśramu. Był on w bardzo złej kondycji i Basanta zaopiekował się nim. Podróżując razem dotarli do granicy, ale ze względu na to, że nie posiadali dokumentów nie zostali wpuszczeni do Nepalu. Jednakże, raz do roku wszyscy sadhu bez względu na posiadanie lub nie posiadanie dokumentów mogli wejść do Nepalu na święto Śiwy zwane Śiwaratri. Celem pielgrzymek wpuszczanych sadhu była (i nadal jest) słynna świątynia Śiwy zwana Świątynią Paśupatinath w Katmandu. Po około tygodniu oczekiwania na granicy i kilku dniach pieszej podróży Basanta wraz z Pramodem dotarli do Katmandu i zatrzymali się w pobliżu świątyni Paśupatinath. Podczas uroczystości natknęli się na księżniczkę Nepalu – Śrimati Kanak Prabha, która wskazała im drogę do małego miasteczka Lama Bazaar, które znajdowało się w Nepalu, w pobliżu granicy z Tybetem. Basanta obiecał księżniczce, że w drodze powrotnej z Siddhaśramu spotka się z nią ponownie i udzieli jej dikszy.

    Pory roku – okresy klimatyczne, będące następstwem ruchu obiegowego Ziemi wokół Słońca i nachylenia osi ziemskiej do płaszczyzny orbity tego ruchu. Ruch obiegowy Ziemi przy stałym nachyleniu osi obrotu sprawia, że warunki oświetlenia Ziemi zmieniają się w rytmie rocznym, co pociąga za sobą zmiany klimatyczne oraz wpływa na wegetację roślin i tryb życia zwierząt. Nauka o wpływie pór roku na świat roślin i zwierząt to fenologia.Wyzwolenie – stan będący celem rozwoju duchowego w tych tradycjach hinduistycznych, które dążą do uwolnienia od cykliczności sansary, prawa karmana zmuszającego do ponownej inkarnacji na Ziemi i doświadczanego tutaj cierpienia materialnej egzystencji (uwięzienia jaźni w materii). Stan ten można określać jako przejście ponad uwikłania w nierzeczywistość i iluzje maji lub prakryti. Osiągnięcie wyzwolenia przez hinduistę jest równoznaczne z przekroczeniem kondycji inkarnowanej istoty ludzkiej i uzyskaniem innej (doskonalszej jakościowo) relacji z religijnym ideałem . Wiedzę :

    Gdy Basanta wraz z Pramodem dotarli do Lama Bazaar właśnie odbywała się tam wielka mela – święto podobne do wielkiego pchlego targu. Pragnęli spotkać tam sadhu z którymi mieli odbyć dalszą drogę do Siddhaśramu. Niestety z powodu oczekiwania na granicy indyjsko-nepalskiej spóźnili się o około cztery dni. Byli zrozpaczeni tą sytuacją, ponieważ następne takie spotkanie było możliwe na kolejnej meli dopiero za rok. Chociaż wiedzieli jak trudno jest przetrwać surową tybetańską zimę wysoko w górach, to byli jednak tak zdeterminowani, że pozostali w Lama Bazaar przez cały rok. Po roku oczekiwania spotkali sadhu i przechodząc kolejne próby po około 21 dniach pieszej wędrówki w towarzystwie tych sadhu dotarli do Siddhaśramu.

    Swami – w hinduizmie tytuł honorowy. Najczęściej nadawany niektórym mnichom na znak przynależności do zakonu. Tytuł swami najczęściej odnosi się do ascetów zrzeszonych w daśanamisampradaja .Paramahansa (dewanagari परमहंस trl. pāramahaṃsa, tłum. najwyższy łabędź) – tytuł hinduistyczny, stosowany wobec wysoce zrealizowanych mistrzów (guru). Najwyższy łabędź - to osoba przemierzająca świat bez pragnień i lgnięcia do jego pokus, posiadająca moc rozróżniania ułudy od prawdy i niepodlegająca parom przeciwieństw .

    | edytuj kod]

    Siddhaśram głównie mieści się wewnątrz góry, ale istnieje również zewnętrzna część, którą stanowią drzewa, lasy i ogrody. Wejście stanowi brama składająca się z dwóch kolumn i sklepienie nad nimi.
    W Siddhaśramie Basancie nadano imię Purnananda co oznacza „całkowita błogość”, a Pramodowi nadano imię Serwananda co oznacza „zawsze w błogości”. Powiedziano im, że dikszaguru (dewanagari दीक्षागुरु, trl dīkṣāguru, tłum. nauczyciel inicjujący/inicjacyjny lub guru udzielający inicjacji) zwie się Angira. Wychodzi on ze stanu samadhi raz na czterdzieści pięć dni, udziela dikszy i najważniejszych instrukcji dotyczących funkcjonowania aśramu. Śikszaguru (dewanagari शिक्षागुरु, trl śikṣāguru, tłum. nauczyciel duchowy lub guru zajmujący się edukacją) to Ryszi Matang. Udziela on instrukcji i nauk oraz kieruje aśramem. Brahmarszi Angira po udzieleniu dikszy i kilku kluczowych instrukcji, a powraca w samadhi. W kilka dni po wejściu do Siddhaśramu, które spędzili na zwiedzaniu tego miejsca i słuchaniu nauk Rysziego Matanga, Brahmarszi Angira wyszedł ze stanu samadhi i udzielił inicjacji Purnanandzie (Basancie) i Serwanandzie (Pramodowi). Przez cztery lata obaj praktykowali kriję wchodząc w coraz dłuższe, nawet piętnastodniowe, okresy samadhi. Gdy nie praktykowali kriji Ryszi Matang udzielał im bardzo długich wićarów (dewanagari विचार, trl. vicāra, ang. Vichar, tłum. duchowa dyskusja, rozprawa) czyli nauk duchowych.

    Ćottogram, dawniej Ćittagong, Czittagong, Czatgano (ben. Caṭṭagrām, ang. Chittagong) – miasto w południowo-wschodnim Bangladeszu, w pobliżu ujścia rzeki Karnaphuli do Zatoki Bengalskiej. Ośrodek administracyjny prowincji Ćottogram. Miasto liczy ok. 3,6 mln mieszkańców (2008) – drugie co do wielkości miasto kraju. Duży ośrodek przemysłu jutowego i bawełnianego, rafineria ropy naftowej, stocznia, stalownia. Ponadto przemysł chemiczny, elektrotechniczny, spożywczy. Ćittagong jest najważniejszym portem morskim Bangladeszu, duży węzeł drogowy, port lotniczy, uniwersytet, liczne meczety. W mieście znajduje się konsulat honorowy RP, będący jedyną polską placówką konsularną w Bangladeszu.Brahmaputra – rzeka w Chinach, Indiach i Bangladeszu. Jej długość wynosi 2840 km, a powierzchnia dorzecza 935 tys. km². Źródłowe potoki w lodowcach masywów górskich Himalajów i Transhimalajów.

    Pewnego dnia w szóstym roku pobytu w Siddhaśramie weszli oni potajemnie do jaskini Brahmarsziego Angiry, by praktykować kriję. Podczas robienia kriji Purnananda zobaczył w swoim umyśle cierpiących w Indiach ludzi. Przyszła mu do głowy myśl aby im pomóc. Pomyślał, że ta sadhana – ta adźapa powinna być rozpowszechniona w Indiach by pomóc cierpiącej ludzkości. To doświadczenie pochodziło od Brahmarsziego Angiry, ponieważ ich misją było przekazanie tej wielkiej wiedzy światu. W kilka dni po tym wydarzeniu Ryszi Matang wezwał ich i powiedział: „teraz musicie odejść, by spełnić swoją misję, to jest wasza dakszina. Teraz idźcie na świat i rozpowszechniajcie tę wiedzę”. Otrzymali również wiele instrukcji dotyczących ich misji. Jedną z nich było utworzenie przez Purnanandę aśramu w stanie Asam potocznie zwanego dziś Kalipur Aśram (nie jest to pierwszy aśram utworzony przez Purnanandę).

    Guru (dewanagari गुरु) – w religiach dharmicznych przywódca wspólnoty, przewodnik duchowy i nauczyciel, szanowany, a czasem nawet czczony jako wcielenie bóstwa.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,

    Po ponad pięciu latach pobytu w Siddhaśramie, około roku 1866 Purnananda i Serwananda opuścili to święte miejsce i udali się w drogę powrotną z misją szerzenia tej sadhany zwanej adźapajogą we współczesnym świecie.

    Po opuszczeniu Siddhaśramu[ | edytuj kod]

    Droga powrotna rozpoczęła się od powrotu do Lama Bazaar. Tam natknęli się na bardzo chorego człowieka o nazwisku Dźesti Ćaran. Był on jednym z tych, którzy w poszukiwaniu prawdziwego pokoju pragnęli dotrzeć do Siddhaśramu. Niestety stan jego zdrowia nie pozwalał mu na to. Purnananda widząc determinację tego człowieka uczynił go swoim pierwszym uczniem udzielając mu inicjacji i ucząc techniki adźapy.
    Przechodząc przez Nepal, zgodnie z wcześniejszą obietnicą Purnananda spotkał się z księżniczką Nepalu i udzielił jej inicjacji. Przez kolejne lata Purnananda i Serwananda przewędrowali prawie całe Indie, byli również w dzisiejszym Bangladeszu i Pakistanie oraz w Birmie, Afganistanie i azjatyckiej części Rosji. Wszędzie nauczali techniki adźapy unikając jakiegokolwiek rozgłosu. Podczas swoich wędrówek natrafili na chorego na trąd mężczyznę, który ze względu na swoją chorobę został przez swoją rodzinę wyrzucony z domu. Przez kilka miesięcy leczył go ziołami, masował, karmił, dbał o niego jakby był jego synem. Po 6 miesiącach trędowaty całkowicie powrócił do zdrowia. Gdy mężczyzna już w pełni zdrowia powrócił do rodzinnego domu, to jego rodzina była tak bardzo szczęśliwa, że nie tylko przyjęli dikszę od Guru Puranandy, ale również ufundowali w Bhenodpur w Bangladeszu aśram. Był to pierwszy aśram Guru Purnanandy. Nie było tam żadnych latryn, łazienek, czy moskitier. Rozmawianie było zabronione, a jedynym pożywieniem w ciągu dnia były owoce, woda i jedno gotowane warzywo.

    Bhumananda, swami guru Bhumananda Paramahansa (dewanagari स्वामी गुरु भुमानन्द परमहंस, trl. svāmī guru bhumānanda pāramahaṃsa) (ur. 24 grudnia 1873 w Bengalu, zm. w 1958). Przyszedł na świat jako Panćan Ganguli. Od 29 kwietnia 1928 roku, aż do swojego mahasamadhi w 1958 roku był następcą Guru Purnanandy jako Guru adźapajogi. W przypadku Guru Bhumanandy tytuł swami jest formą grzecznościową stosowana wobec świętych i guru nieprzynależących do żadnej z dziesięciu tradycji swamich daśanami.Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

    16 sierpnia 1886 roku Purnananda i Serwananda uczestniczyli w mahasamadhi Śri Ramakryszny Paramahansy. Związki pomiędzy Purnanandą i Ramakriszną były bardzo bliskie. Byli bliskimi przyjaciółmi, a żona Ramakriszny była uczennicą Guru Purnanandy. Przez około 25 lat Purnananda i Serwananda wędrowali nauczając adźapy, lecząc i pomagając ludziom będącym w potrzebie. Jednakże w ciągu tych lat wielokrotnie dochodziło pomiędzy nimi do nieporozumień związanych z innym pojmowaniem danej im przez Brahmarszich misji. W końcu ich drogi się rozeszły. Serwananda poszedł na zachód i być może dotarł nawet do Europy.

    Samādhi (nie mylić z mahasamadhi) (skt समाधि, chiń. sanmade 三摩提 lub sanmei 三昧, kor. samadi 사마디 lub sammae 삼매, jap. さんまい, wiet. tam-ma-địa) — w religiach dharmicznych oznacza medytacyjne pochłonięcie, stan osiągany dzięki wytrwałej praktyce medytacji (np. zazen lub innej), polegający na głębokiej koncentracji niezakłóconej zewnętrznymi bodźcami. Samadhi nie polega na izolacji od świata, tylko na takim zjednoczeniu z nim, które wolne jest od lgnięcia do zjawisk.Wiosna − jedna z czterech podstawowych pór roku w przyrodzie, w strefie klimatu umiarkowanego. Charakteryzuje się umiarkowanymi temperaturami powietrza z rosnącą średnią dobową, oraz umiarkowaną ilością opadu atmosferycznego.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Tłumaczenie lub inaczej przekład to wyrażenie w języku docelowym treści tekstu (w tym również wypowiedzi ustnej) wyprodukowanego w języku źródłowym. Słowo "tłumaczenie" można rozumieć zarówno jako proces przekładu jak i wynik tego procesu, czyli przetłumaczony na inny język tekst. W drugim znaczeniu, tłumaczenie jest rozumiane jako wtórne wobec tekstu oryginalnego.
    Ajurweda (dew. आयुर्वेद, ang. Ayurveda) – system medycyny indyjskiej rozwinięty w starożytności. Termin ajurweda jest złożeniem słów ajuh (sanskr. āyuh) – „życie” oraz weda (Pismo dewanagari वेद ), oznacza „wiedzę o życiu” lub „przebieg życia”. Ajurweda zajmuje się zdrowiem fizycznym, psychicznym i duchowym. Jako koncepcja zdrowia i terapii jest uznawana od 1979 przez Światową Organizację Zdrowia Jest jednym z niewielu systemów medycyny niekonwencjonalnej, wykorzystujących chirurgię.
    Monsun, (z grec. μουσώνες - zmienny) układ wiatrów, które zmieniają swój kierunek na przeciwny w zależności od pory roku. Są to wiatry sezonowe między oceanem a lądem.
    Dżungla – termin oznaczający pierwotnie i współcześnie w części publikacji specjalistycznych rodzaj formacji roślinnej charakterystycznej dla nadrzecznych terenów w północno-wschodniej części Azji Południowej. W języku potocznym i według niektórych publikacji specjalistycznych termin funkcjonuje jako synonim szeroko ujmowanego wilgotnego lasu równikowego.
    Świątynia Paśupatinath w Katmandu (, hindi पशुपतिनाथ मन्दिर trl. paśupatināth mandir, ang. Pashupathinath Mandir , też Pashupatinath Temple ) – hinduistyczna świątynia uważana jest za najświętszą świątynię Śiwy (Paśupatiego) w Nepalu. Hinduistyczne święto Śiwaratri (Noc Śiwy) jest najważniejszą uroczystością obchodzoną w świątyni. Tylko wyznawcom hinduizmu pozwala się na wejście do świątyni. Odwiedzającym, którzy nie są hinduistami, pozwala się patrzeć na świątynię z drugiego brzegu rzeki Bagmati.
    Nepal (nep. नेपाल trl. Nepāl, trb. Nepal; nazwa tymczasowa: Federalna Demokratyczna Republika Nepalu, nep. संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्र नेपाल trl. Saṁghīya Lokatāntrik Gaṇatantra Nepāl, trb. Sanghija Lokatantrik Ganatantra Nepal) – demokratyczna republika federalna w Azji Południowej, w środkowej części Himalajów, granicząca na północy z Chinami i na południu, wschodzie i zachodzie z Indiami; bez dostępu do morza.
    29 kwietnia jest 119. (w latach przestępnych 120.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 246 dni.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.936 sek.