• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Purany

    Przeczytaj także...
    Tradycja – przekazywane z pokolenia na pokolenie treści kultury (takie jak: obyczaje, poglądy, wierzenia, sposoby myślenia i zachowania, normy społeczne), uznane przez zbiorowość za społecznie doniosłe dla jej współczesności i przyszłości.Kurmapurana (dewanagari कूर्म पुराण, trl. kūrmapurāṇa) – purana śiwaicka tradycji paśupatów. Kurmapurana zawiera tekst Iśwaragity.
    Brahmandapurana – hinduistyczny tekst religijny, jedna z osiemnastu wielkich puran ( Mahapurana ). Podzielona jest na cztery zasadnicze części o tytułach Prakrija, Anusanga, Upodghata i Upasamhara. Zawiera tekst Adhjatmaramajana. Przynależy do nauk śiwaizmu.

    Purany (dewanagari पुराण, trl. purāṇa) – gatunek literacki świętych pism hinduizmu. Poruszają tematy takie jak: historia, religia, tradycja.

    Według tradycji ich autorem jest Wjasa.

    Mahapurany[]

    Wielkie purany (Mahapurany):

    Lingapurana ( dewanagari लिङ्गपुराण ) – hinduistyczny tekst religijny, jedenasta z osiemnastu wielkich puran (Mahapurana). Podzielona jest na dwie części.Wisznudharmottarapurana (trl. Viṣṇudharmottarapurāṇa, ang. Vishnudharmottara Purana, Purana najwyższego obowiązku religijnego (dharmy) Wisznu)) – upapurana wisznuicka, podzielona na trzy księgi, której kompilacja datowana jest na lata 450-650 n.e.
  • Brahmapurana" (nr 1) - najstarsza
  • Padmapurana" (nr 2) - w przeważającej części wisznuicka.
  • Wisznupurana" (nr 3) - wisznuicka
  • Śiwapurana" (Wajupurana) (nr 4) - śiwaicka
  • Bhagawatapurana" (nr 5) - wisznuicka
  • Naradapurana" (nr 6) - wisznuicka, idea bhakti.
  • Markandejapurana (nr 7)
  • Agniarpurana" (nr 8)
  • Bhawiszjapurana (nr 9)
  • Brahmawaiwartapurana (nr 10)
  • Lingapurana (nr 11) - śiwaicka
  • Warahapurana (nr 12) - wpływy wisznuickie, poświęcona Śiwie, teksty śaktyjskie
  • Skandapurana (nr 13) - śiwaicka
  • Wamanapurana (nr 14) - śiwaicka
  • Kurmapurana (nr 15)
  • Matsjapurana (nr 16)
  • Garudapurana(nr 17)
  • Brahmandapurana(nr 18) - hymny śaktyjskie
  • Upapurany[]

    Są także tzw. Purany mniejsze. Madhusudana wymienia 18 upapuran :

    Dewanagari (देवनागरी, z sanskr. Devanāgarī; deva "bóg" + nagari) – pismo alfabetyczno-sylabiczne, używane w północnych, zachodnich i środkowych Indiach do zapisu kilkunastu języków z grupy języków indoaryjskich, m.in. sanskrytu, hindi, marathi, nepali.Bhagawatapurana – piąta purana według tradycyjnego spisu, zwana "Śrimad-Bhagavatam", czy też bhagavata. Śrimad-Bhagawatam jest osobistym komentarzem do Wedantasutry, napisanym przez Śri Wjasadewę. Zostało ono napisane w dojrzałym okresie jego duchowego życia.
  • Sanatkumara
  • Narasimha
  • Nandi
  • Śiwadharma
  • Daurwasa
  • Naradija
  • Kapila
  • Manawa
  • Auśanasa
  • Brahmanda
  • Waruna
  • Kalika
  • Maheśwara
  • Samba
  • Saura
  • Paraśara
  • Maricza
  • Bhargawa
  • Inne purany[]

  • Wisznudharmottarapurana
  • Purany tamilskie[]

    Purany tamilskie pisane w języku tamilskim, reprezentują tradycje śiwaickie.

    Religia – system wierzeń i praktyk, określający relację pomiędzy różnie pojmowaną sferą sacrum (świętością) i sferą boską, a określonym społeczeństwem, grupą lub jednostką. Manifestuje się ona w wymiarze doktrynalnym (doktryna, wiara), w czynnościach religijnych (np. kult czy rytuały), w sferze społeczno-organizacyjnej (wspólnota religijna, np. Kościół) i w sferze duchowości indywidualnej (m.in. mistyka).Historia – nauka humanistyczna i społeczna, która zajmuje się badaniem przeszłości, a w znaczeniu ścisłym badaniem działań i wytworów ludzkich, aż do najstarszych poświadczonych pismem świadectw, w odróżnieniu od prehistorii, archeologii, antropologii lub historii naturalnej. Wynikiem badań historycznych jest opis dziejów (historiografia).
  • Perijapuranam"- Śekkilar
  • Tiruvileiyadalpuranam"- Muniwar (XII w n.e.)
  • Halasyamahatmypuranam"
  • Kandapuranam"-Kaczczijappara
  • Koyirpuranam"(XIII w n.e.) - Umbadi
  • Tiruvadavurarpuranam"



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wajupurana (sanskr. वायुपुराण, trl. Vāyupurāṇa) – hinduistyczny tekst religijny, jedna z osiemnastu wielkich puran (mahapurana). Tytuł zawiera imię boga Waju. Przynależy do nauk śiwaizmu. Powstanie dzieła datuje się na V lub VI wiek.
    Warahapurana ( dewanagari वराहपुराण , trl. vārāhapurāna ) – hinduistyczny tekst religijny, dwunasta z osiemnastu wielkich puran ( Mahapurana ). Przynależy do nauk wisznuizmu. zawiera opis misji awatara Warahy.
    Język tamilski (tamil), tamilski: தமிழ் (tamizh) – język z rodziny drawidyjskiej, jej grupy południowej. Drugi, obok języka telugu, pod względem liczby użytkowników język tej rodziny – posługuje się nim około 65 mln Tamilów. Zamieszkują oni głównie południowoindyjski stan Tamil Nadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln). Językiem tym posługuje się także ponad milion emigrantów tamilskich w Malezji i Singapurze. Język urzędowy Singapuru, Sri Lanki i stanu Tamil Nadu.
    Wjasa (dewanagari व्यास , trl. vyāsa , dosł. "zbieracz", "kompilator", również Wedawjasa (वेद व्यास, trl. veda vyāsa , ang. Veda Vyasa) – tytuł odnoszący się do wielu Indusów. Najczęściej używa się go w odniesieniu do starożytnego mędrca indyjskiego - Weda-Wjasy, któremu przypisuje się autorstwo Mahabharaty i Puran oraz podział Wedy na części. Uważany za kompilatora Brahmasutr.
    Śiwaizm tamilski – jedna z sześciu głównych szkół indyjskiego śiwaizmu (trzech do dziś istniejących). Była silnie dewocyjnym systemem religijnym (bhakti), klasyfikującą się jako monoteizm. Głosiła filozofię dualistyczną, twierdząc, że realne są trzy odrębne rodzaje bytu: Brahman, dusze i materia.

    Reklama