• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Punkt podsłoneczny

    Przeczytaj także...
    Deklinacja (oznaczana symbolem δ) – jedna ze współrzędnych określających położenie ciała w obydwu układach równikowych: równonocnym i godzinnym. Definiujemy ją jako kąt pomiędzy kierunkiem poprowadzonym od obserwatora do obiektu a płaszczyzną równika niebieskiego. Obiekty położone na północnej półkuli nieba mają deklinację dodatnią (od 0° do 90°), a na południowej ujemną (od 0° do -90°).Czas uniwersalny (ang. universal time, UT; Greenwich Mean Time, GMT) – astronomiczny czas słoneczny średni na południku zerowym, za który przyjęto południk przechodzący przez obserwatorium astronomiczne w miejscowości Greenwich, (obecnie jest to dzielnica Londynu w Wielkiej Brytanii). Jest czasem strefowym pierwszej strefy czasowej, od którego liczy się czas pozostałych stref.
    Linia śrubowa (helisa) to krzywa trójwymiarowa zakreślona przez punkt poruszający się ze stałą prędkością po tworzącej walca lub stożka, który obraca się jednocześnie ze stałą prędkością kątową wokół swej osi.

    Punkt podsłoneczny – punkt na powierzchni kuli ziemskiej, nad którym w danej chwili Słońce znajduje się w zenicie. Szerokość geograficzna tego punktu równa się deklinacji Słońca, długość geograficzna odpowiada prawdziwemu czasowi Greenwich, jeżeli mowa o długości zachodniej lub jego dopełnieniu do 24 h, jeżeli mamy na myśli długość wschodnią.

    Ziemia (łac. Terra) − trzecia, licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu Słonecznego.Słońce (łac. Sol, Helius, gr. Ἥλιος Hḗlios) – gwiazda centralna Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia, inne planety tego układu, planety karłowate oraz małe ciała Układu Słonecznego. Słońce to najjaśniejszy obiekt na niebie i główne źródło energii docierającej do Ziemi.

    Punkt ten przemieszcza się po powierzchni kuli ziemskiej ruchem składającym się z obiegu dobowego ze wschodu na zachód oraz rocznego ruchu wahadłowego pomiędzy zwrotnikami. Droga ta jest więc drogą po linii śrubowej.

    Literatura[]

  • Flis Jan, Szkolny słownik geograficzny, WSiP 1986



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.