Punkt kulminacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Punkt kulminacyjny (od łacińskiego culmen, tj. wierzchołek – punkt najwyższego wzniesienia się, punkt szczytowy) – w utworze literackim moment, w którym konflikt, czyli napięcie sprzecznych dążeń bohaterów, ujawnia się w sposób najbardziej wyrazisty.

Janusz Sławiński (ur. 5 marca 1934 w Warszawie, zm. 1 listopada 2014 tamże) – polski teoretyk i historyk literatury, profesor nauk humanistycznych.Akcja – całość zdarzeń przedstawionych w utworze. Składają się na nią wszystkie wątki: główne, poboczne i epizodyczne. Akcja obejmuje wyłącznie wydarzenia, których jesteśmy "bezpośrednimi" uczestnikami, czytając utwór. Do akcji nie zaliczają się wspomnienia i retrospekcje. Części akcji: ekspozycja, zawiązanie akcji, rozwinięcie, punkt kulminacyjny, rozwiązanie akcji i poakcja.

Punkt kulminacyjny jest jednym z zasadniczych składników akcji, w szczególności akcji dramatycznej. Zwykle poprzedza on bezpośrednio rozwiązanie akcji.

Utwór literacki, dzieło literackie – tekst słowny, pisany (najczęściej) lub ustny (np. eposy Homera, utwory z kręgu folkloru), ukształtowany za pomocą środków, jakimi dysponuje język, na sposób artystyczny. Jego szczególny charakter polega na tym, że odpowiada on na estetyczne oczekiwania odbiorców.

Przypisy[ | edytuj kod]

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Janusz Sławiński: Punkt kulminacyjny. W: Słownik terminów literackich. Red. Janusz Sławiński. Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1976, s. 359, seria: Vademecum Polonisty.




  • Reklama