• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ptolemeusz Memfites

    Przeczytaj także...
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Cypr (Republika Cypryjska) – państwo położone na wyspie Cypr leżącej we wschodniej części Morza Śródziemnego u wybrzeży Turcji, Syrii i Libanu. Od 1 maja 2004 roku jest członkiem Unii Europejskiej.
    Paweł Orozjusz (ok. 385 – przed 423) – teolog chrześcijański i historyk pochodzący z terenów dzisiejszej Hiszpanii. W roku 414 uciekając przed Wandalami przeprawił się do północnej Afryki, następnie przez Egipt udał się do Palestyny, gdzie polemizował z Pelagiuszem. Powrócił do Afryki w roku 416. W dorobku ma wiele pism teologicznych, ale najważniejszym dziełem jest jednak Siedem ksiąg historii przeciwko poganom (łac.: Historiarum libri VII adversus paganos) w których dowodzi, że czasy pogańskie obfitowały w więcej nieszczęść niż czasy jemu współczesne. Dzieło to było wykorzystywane w średniowieczu jako podręcznik historii powszechnej.

    Ptolemeusz Memfites gr. Πτολεμαῖος ὁ Μεμφίτης (ur. ok. 144 p.n.e. w Memfis – zm. 130 p.n.e. na Cyprze) – jedyny syn egipskiego króla Ptolemeusza VIII Euergetesa II Fyskona i jego siostry-żony Kleopatry II. Najprawdopodobniej w 142 p.n.e. został ogłoszony przez ojca następcą tronu. W akcie odwetu wobec jego matki – panującej w Egipcie Kleopatry II, zamordowany podczas wygnania przez żołnierzy własnego ojca.

    Memfis – grecka nazwa jednego z najważniejszych miast starożytnego Egiptu, stolicy w epoce Starego Państwa (III-VI dynastia).Marek Junianus Justynus rzymski historyk tworzący w III w. n.e. Nic nie wiadomo o jego życiu. Jest autorem "Zarysu dziejów powszechnych starożytności na podstawie Pompejusza Trogusa". Jest to, jak pisze Justynus, zbiór najciekawszych i najważniejszych faktów z dzieła Gnejusza Pompejusza Trogusa "Historiae Philippicae", rzymskiego historyka tworzącego w czasach Augusta. Praca Justynusa nie koncentruje się na historii Rzymu, lecz zajmuje się przede wszystkim dziejami wschodnich monarchii i hellenistycznych królestw w okresie od założenia Niniwy do roku 20 p.n.e.

    Ptolemeusz Memfites urodził się wkrótce po koronacji swego ojca. Otrzymał dynastyczne imię Ptolemeusz z greckimi przydomkami Theos Euergetes oraz nieoficjalne imię Memfites pochodzące od miejsca narodzin. Wraz z rodzicami został przedstawiony w pozie następcy tronu na wschodniej zewnętrznej ścianie naosu świątyni Horusa w Edfu. Przez kilkadziesiąt lat istniała wątpliwość co do tożsamości wyobrażonego na płaskorzeźbie chłopca – sądzono, że mógł to być młody Ptolemeusz VII Neos Filopator, syn Kleopatry II z jej pierwszego małżeństwa z bratem-mężem Ptolemeuszem VI Filometorem, zamordowany w dniu ślubu Fyskona i Kleopatry II w Aleksandrii. Ostatecznie udowodniono, że przedstawiony w pozycji stojącej chłopiec był niemowlęciem, podczas gdy Neos Filopator w chwili śmierci miał przynajmniej siedemnaście lat.

    Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).Ptolemeusze (albo Lagidzi) – dynastia pochodzenia macedońskiego panująca w starożytnym Egipcie w latach 304–30 p.n.e., w południowej Syrii, Libanie i Palestynie w latach 301–200 p.n.e., na Cyprze do 58 p.n.e. i w latach 48–30 p.n.e. oraz w Cyrenajce do 96 p.n.e.. Przejściowo do państwa Ptolemeuszy należały także południowe i południowo-zachodnie wybrzeża Azji Mniejszej i wyspy Morza Egejskiego. Nazwa dynastii pochodzi od imienia założyciela i kolejnych królów dynastii, zaś nazwa alternatywna, Lagidzi, od ojca Ptolemeusza I – Lagosa.

    Mimo że Ptolemeusz Memfites uznany był następcą tronu, istnieje niewielkie prawdopodobieństwo, ażeby mógł mieć jakikolwiek współudział w rządach ojca. Wkrótce po jego narodzinach Fyskon zawarł kolejny związek małżeński z Kleopatrą III, córką Kleopatry II i Ptolemeusza VI, będącej dla niego zarazem bratanicą, siostrzenicą i pasierbicą. To drugie, nietypowe dla dynastii hellenistycznych małżeństwo było ciosem wymierzonym w Kleopatrę II, która z trudem zniosła zdradę córki. Związek ten spowodował niemal dwudziestoletnią wojnę domową pomiędzy obojgiem. W następstwie buntu wywołanego przez Kleopatrę II Fyskon (wraz z drugą żoną i dziećmi) musiał zbiec i schronić się w 130 p.n.e. najpierw do Cyreny, a później na Cypr, gdzie zamordował syna chcąc usunąć możliwego męskiego współwładcę dla popieranej przez Aleksandrię żony. Bezpośrednią przyczyną śmierci Memfitesa miało być zniszczenie przez nastolatka posągów przyrodniej siostry i macochy oraz bezwzględna lojalność wobec matki.

    Edfu (Idfu, egip. Behdet, w czasach rzymskich Apollonopolis Magna) – miasto w południowym Egipcie na zachodnim brzegu Nilu. Stolica nomu, ośrodek produkcji rolniczej, nadgraniczne centrum handlowe.Titus Livius (ur. 59 p.n.e.; zm. 17 n.e.) – rzymski historyk pochodzący z miasta Patavium (dzis. Padwa). Autor monumentalnego dzieła o historii Rzymu.

    Kiedy w dniu urodzin Kleopatry II podczas uczty na stadionie w Aleksandrii przyniesiono jej dar od Fyskona, królowa była przyjemnie zaskoczona i zadowolona do chwili, gdy wyjaśniło się, że zawiera on poćwiartowane zwłoki syna; okazane przez Kleopatrę ludowi wzbudziły jego gniew. Nawet w dalekim Rzymie zbrodnia ta wywołała odgłosy i omawiano ją na posiedzeniu senatu.

    Anna Świderkówna (ur. 5 grudnia 1925 w Warszawie, właśc. Anna Świderek (do lat 70. XX wieku publikowała pod tym nazwiskiem), zm. 16 sierpnia 2008 tamże) – polska historyk literatury, filolog klasyczny, papirolog, biblistka, tłumaczka; profesor Uniwersytetu Warszawskiego, popularyzatorka wiedzy o antyku i Biblii. Ponad 30 lat kierowała Katedrą Papirologii (późniejszym Zakładem Papirologii) UW.Epoka hellenistyczna – okres w dziejach regionu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu (zwłaszcza obszarów znajdujących się pod greckim panowaniem), którego początek wyznacza śmierć Aleksandra Wielkiego w 323 roku p.n.e., a koniec rzymskie podboje zakończone zajęciem ptolemejskiego Egiptu w 30 roku p.n.e. Niekiedy zwany hellenizmem, lub epoką aleksandryjską.

    W dwa lata później Kleopatra II zmuszona była uciekać przed wojskami Fyskona do Syrii, gdzie przyjęła ją córka Kleopatra Thea. W 124 p.n.e. powróciła do Egiptu i dokonała politycznego pojednania z byłym mężem i z córką. W wydanym w 118 p.n.e. królewskim akcie amnestii Memfitesowi pośmiertnie przywrócono cześć i jako Theos Neos Filopator odbierał ją w dynastycznym kulcie Ptolemeuszów.

    Naos (w Grecji), cella (w Rzymie) – najważniejsze pomieszczenie w starożytnej świątyni, w którym stał posąg bóstwa.Cyrena, gr. Κυρήνη – Kyrēnē, starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka, ok. 16 km od Morza Śródziemnego na płaskowyżu o wysokości 550 m n.p.m. Niedaleko miasta znajdował się port Apollonia, początkowo również samodzielne miasto, od końca VII wieku p.n.e. traktowane jako port Cyreny. Apollonię z Cyreną łączyła tzw. droga królewska, zbudowana przez legionistów rzymskich ok. 100 n.e., w miejscu której dziś biegnie nowoczesna droga asfaltowa.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Diodor Sycylijski: Biblioteka Historyczna rozdz. 34 i 35,14.
    2. Marek Junianus Justynus: Zarys dziejów powszechnych starożytności na podstawie Pompejusza Trogusa rozdz. 38, 8.
    3. Diodor Sycylijski: Biblioteka Historyczna rozdz. 33, 13.
    4. Świderkówna 2008 ↓, s. 136.
    5. Marek Junianus Justynus: Zarys dziejów powszechnych starożytności na podstawie Pompejusza Trogusa rozdz. 38, 8.
    6. Świderkówna 2008 ↓, s. 143-145.
    7. Marek Junianus Justynus: Zarys dziejów powszechnych starożytności na podstawie Pompejusza Trogusa rozdz. 38, 8, 12-15.
    8. Diodor Sycylijski: Biblioteka Historyczna rozdz. 34-35, 14.
    9. Tytus Liwiusz: Dzieje Rzymu od założenia miasta.. ks. 59.
    10. Paweł Orozjusz: Siedem ksiąg historii przeciwko poganom ks. 5, 10, 6.
    11. Waleriusz Maksymus: Historia moralizująca, jej losy w dawnych epokach ks. 9, 2.
    12. Kwiatkowski 2002 ↓, s. 903.
    13. Świderkówna 2008 ↓, s. 154.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Bogusław Kwiatkowski: Poczet faraonów. Warszawa: ISKRY, 2002. ISBN 83-207-1677-2.
  • Anna Świderkówna: Siedem Kleopatr. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15489-9.
  • Kleopatra II - gr. - córka Ptolemeusza V Epifanesa i Kleopatry I, siostra i żona Ptolemeusza VI Filometora, matka Ptolemeusza Eupatora, Ptolemeusza VII Neosa Filopatora, Kleopatry Thei i Kleopatry III. Władała Egiptem w latach od 173 p.n.e. do 115 p.n.e.Ptolemeusz VI Filometor (ur. 186 p.n.e., zm. 145 p.n.e.) – szósty władca Egiptu z dynastii Ptolemeuszów. Władał krajem w latach 180-145 p.n.e.. Był synem Ptolemeusza V i Kleopatry I. Jego małżonką była jego siostra Kleopatra II, mieli razem synów: Ptolemeusza Eupatora i Ptolemeusza VII Neosa Filopatora oraz córki: Kleopatrę Theę i Kleopatrę III.




    Warto wiedzieć że... beta

    Kleopatra Thea (164 p.n.e. – 121 p.n.e.) — królowa państwa Seleucydów, panowała w latach 126-121 p.n.e., córka władcy Egiptu Ptolemeusza VI Filometora. Matka Antiocha VI Epifanesa Dionizosa, Seleukosa V Filometora, Antiocha VIII Gryposa i Antiocha IX Kyzikenosa, żona Aleksandra Balasa, Demetriusza II Nikatora i Antiocha VII Sidetesa. Thea w języku greckim oznacza bogini.
    Kleopatra III (161-101 p.n.e.) – współwładczyni Egiptu w czasie panowania Ptolemeusza VIII Euergetesa II, Ptolemeusza IX Lathyrosa i Ptolemeusza X Aleksandra I, córka Ptolemeusza VI Filometora i Kleopatry II, żona Ptolemeusza VIII Euergetesa II, matka dwóch synów: Ptolemeusza IX i Ptolemeusza X Aleksandra oraz trzech córek: Kleopatry V Tryfajny, Kleopatry IV i Kleopatry Selene I.
    Aleksandria (arab. الإسكندرية, Al-Iskandarijja; stgr. Ἀλεξάνδρεια, Aleksandreia; łac. Alexandria) – drugie co do wielkości miasto w Egipcie (z liczbą 4,11 mln mieszkańców w 2006) i aglomeracja z liczbą 4,48 mln mieszkańców w 2008, co stawia ją na szóstym miejscu wśród wszystkich aglomeracji Afryki. Leży nad brzegiem Morza Śródziemnego, jest największym portem tego kraju, siedzibą władz muhafazatu aleksandryjskiego, ważnym ośrodkiem przemysłowym, handlowym i naukowym oraz kulturalną stolicą Egiptu.
    Ptolemeusz VIII Euergetes II - (ur. ok. 182 p.n.e., zm. 28 lipca 116 p.n.e., władca Egiptu z dynastii Ptolemeuszów, nieoficjalnie zwany Physkon (Tłusty Brzuch/Brzuchacz/Tłuścioch) lub Kakargetes (Złoczyńca) lub Philologos (miłujacy naukę). Był synem Ptolemeusza V i Kleopatry I, bratem Ptolemeusza VI i Kleopatry II, oraz mężem Kleopatry II i Kleopatry III. Miał trzech synów z prawego łoża: Ptolemeusza Memfitesa (ze związku z Kleopatrą II) oraz Ptolemeusza IX i Ptolemeusza X Aleksandra (ze związku z Kleopatrą III) oraz trzy córki - Kleopatrę Tryfajnę I, Kleopatrę IV i Kleopatrę Selene I (wszystkie z drugiego związku). Nieślubnym synem Ptolemeusza był Ptolemeusz Apion, późniejszy król Cyrenajki.
    Republika rzymska – państwo powstałe w starożytnym Rzymie, istniejące w latach 509 p.n.e.–27 p.n.e., które rozwinęło się z niewielkiego, monarchicznego państwa-miasta Lacjum w środkowej części Półwyspu Apenińskiego do największej potęgi świata antycznego kontrolującej cały basen Morza Śródziemnego, by następnie przekształcić się w cesarstwo rzymskie.
    Ptolemeusz VII - gr. - basileus Ptolemaios VII Theos Neos Philopator - król Ptolemeusz Młody Bóg Miłujący Ojca - (ur. 160 p.n.e., zm. 145 p.n.e.) był drugim synem i potencjalnym dziedzicem Ptolemeusza VI i Kleopatry II, bratem Ptolemeusza Eupatora, Kleopatry Thei i Kleopatry III. Współpanował od sierpnia 145 do września 145 p.n.e. z matką Kleopatrą II.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.745 sek.