• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Psychotechnika

    Przeczytaj także...
    Psychologia stosowana jest to dziedzina psychologii która koncentruje się na wykorzystywaniu wyników badań podstawowych do rozwiązywania problemów praktycznych, ale prowadzi także badania własne uwzględniające problemy specyficzne dla danej dziedziny zastosowań. Najbardziej rozwiniętymi działami psychologii stosowanej, zarówno pod względem użyteczności praktycznej, jak i własnych badań specjalistycznych, są: psychologia pracy, psychologia wychowawcza i psychologia kliniczna.Psychologia eksperymentalna - została zapoczątkowana przez nazywanego ojcem psychologii - Wilhelma Wundta, w 1879 roku. Traktuje ona psychologię jako naukę przyrodniczą, która powinna być badana metodami doświadczalnymi. Termin ten oznacza raczej specyficzne podejście metodologiczne niż odrębny dział wiedzy.
    Czesław Czapów (ur. 25 października 1925, zm. 27 marca 1980) - profesor Uniwersytetu Warszawskiego, twórca warszawskiej szkoły resocjalizacji oraz Instytutu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji.

    Psychotechnika jest definiowana jako:

  • Badanie pewnych cech psychicznych, przeprowadzane w celu stwierdzenia przydatności osoby badanej do pełnienia tych, czy innych zadań zawodowych. Dział psychologii pracy, którego przedmiotem jest badanie ogólnych zdolności (inteligencja, zdolności motoryczne) oraz specjalnych uzdolnień kandytatów do określonych zawodów i stanowisk. W tym znaczeniu jest to to samo co psychologia stosowana.
  • Badanie problemów oddziaływania na człowieka po to, by spowodować określone zachowania, czyniąc go sprawcą określonych dzieł, tak jak tylko jest to możliwe ze względu na osobę stanowiącą przedmiot oddziaływania.

  • Niektórzy autorzy uważają te definicje za błędne i prowadzące do szeregu nieporozumień ze względu na ich znaczne spopularyzowanie.

    Psychologia pracy – dziedzina psychologii stosowanej, obejmująca rozmaite aspekty organizacji i zarządzania zasobami ludzkimi; początkowo ograniczała się do weryfikowania cech osobowości, predestynujących człowieka do pewnej pracy lub wykluczających go z jej wykonywania; stopniowo rozszerzyła swój przedmiot na wykrywanie i opis czynników stresogennych, pojawiających się w pracy fabrycznej (np. zatrudnienie przy taśmie lub automatach produkujących pewne detale), źródeł konfliktów, wpływu komunikacji międzyludzkiej w zakładzie na wydajność, optymalizację warunków pracy (np. barwa przedmiotów, oświetlenie, hałas, wibracje, działanie pola elektromagnetycznego); ustalenia p.p. pomagają w lepszej organizacji przedsiębiorstwa i podnoszeniu jego efektywności, zapobiegają także powstawaniu niektórych chorób zawodowych i wypadków przy pracy; przedmiotem zainteresowań p.p. są nie tylko fabryki, ale także szpitale, szkoły, więzienia i inne instytucje.

    Według nich prawidłowe znaczenie terminu psychotechnika to

  • rozpowszechniona w czasach przedwojennych negatywna selekcja ludzi podczas werbunku na stanowiska pracy w przemyśle oraz komunikacji lądowej, morskiej i powietrznej. Polegała ona na wyselekcjonowaniu pracowników spełniających wymogi określonego stanowiska bez uwzględnienia optymalizacji środowiska pracy. Było to dostosowanie człowieka do otoczenia na drodze eliminacji.
  • Po przełamaniu tzw. bariery selekcyjnej spowodowanym nieustannie rosnącymi wymaganiami selekcji psychotechnicznej wraz z rozwojem nowych technologii konieczne było zwrócenie uwagi na całokształt psychologicznych uwarunkowań pracy, w tym osobowości, motywacji i środowiska społecznego pracownika, ze szczególnym uwzględnieniem optymalizacji warunków panujących na danym stanowisku. Priorytetem stało się dostosowywanie otoczenia do człowieka co dało podwaliny psychologii pracy wywodzącej się z psychologii eksperymentalnej.

    Zobacz też[]

  • socjotechnika
  • Przypisy

    1. PWN - słownik języka polskiego
      psychotechnika
    2. 1. «dział psychologii zajmujący się badaniem przy użyciu testów w celu stwierdzenia zdolności i przydatności kandydatów do określonych zawodów, szkół, stanowisk itp.»
    3. 2. «stosowanie technik psychologii do rozwiązywania konfliktów między ludźmi, przystosowania pracownika do zawodu, jego integracji z grupą itp.»
    4. Czesław Czapów, Antropotechniczne i antropologiczne aspekty wychowania, [w:] Socjotechnika, pod redakcją naukową Adama Podgóreckiego, Książka i Wiedza, Warszawa 1970, t. 2, s. 181.
    5. Tadeusz Rotter, Wprowadzenie do metodyki badań psychologicznych, [w:] Metodyka psychologicznych badań kierowców, pod redakcją naukową Tadeusza Rottera, Instytut Transportu Samochodowego Zakład Psychologii Transportu Drogowego, Warszawa 2003, s. 12.

    Bibliografia[]

    1. Czesław Czapów, Antropotechniczne i antropologiczne aspekty wychowania, [w:] Socjotechnika, pod redakcją naukową Adama Podgóreckiego, Książka i Wiedza, Warszawa 1970, t. 2.
    2. Tadeusz Rotter, Wprowadzenie do metodyki badań psychologicznych, [w:] Metodyka psychologicznych badań kierowców, pod redakcją naukową Tadeusza Rottera, Instytut Transportu Samochodowego Zakład Psychologii Transportu Drogowego, Warszawa 2003.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama