Psychopedagogika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Psychopedagogika – dział pedagogiki, zajmujący się problemami naukowymi i zagadnieniami psychologii rozwoju i wychowania człowieka. Psychopedagogika jako nauka jest połączeniem dwóch głównych samodzielnych dziedzin nauki psychologii i pedagogiki w jeden wspólny nurt nauki, która tworzy nową połączoną dziedzinę wiedzy do eksploracji i zastosowania we współczesnym życiu społecznym człowieka.

Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II (KUL, łac. Catholica Universitas Lublinensis Ioannis Pauli II) – niepubliczny katolicki uniwersytet mieszczący się w Lublinie, posiadający pełne prawa uczelni publicznej i finansowany z budżetu państwa na zasadach uczelni publicznych. Założony w 1918, do 1928 pod nazwą Uniwersytet Lubelski, od 16 października 2005, na podstawie uchwały Senatu zatwierdzonej przez Episkopat Polski, uczelnia zmieniła nazwę na Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. W 1938 roku KUL uzyskał prawo do nadawania stopni naukowych.Jerome Seymour Bruner (ur. 1 października 1915 w Nowym Jorku) – amerykański psycholog, syn Hemana i Rose Bruner, którzy wyemigrowali z Polski.

Psychopedagogika w jej tradycyjnym rozumieniu, jest dyscypliną naukową zajmującą się, badaniem procesów psychicznych związanych z wychowaniem i edukacją. Jako dyscyplina jest bliska psychologii wychowawczej i rozwojowej. Stosując metody badawcze psychologii eksperymentalnej (jako dyscypliny podstawowej), dokonuje analizy sytuacji wychowawczych z punktu widzenia psychologii. Ponadto jest dyscypliną pedagogiczną a posługując się metodologią badań pedagogicznych, posiada cechy nauki stosowanej. Na jej terenie powstało wiele projektów terapii pedagogicznej, treningów psychoedukacyjnych, programów edukacyjnych dotyczącego kształcenia ustawicznego i specjalnego oraz samokształcenia.

Pedagogika – zespół nauk o wychowaniu, istocie, celach, treściach, metodach, środkach i formach organizacji procesów wychowawczych. Pedagogika jako nauka o edukacji (nauczaniu i kształceniu), należy do nauk społecznych (humanistycznych) i zajmuje się rozwojem i zmianami mechanizmów wychowania oraz uczenia się, przez całe życie człowieka.Nauka – autonomiczna część kultury służąca wyjaśnieniu funkcjonowania świata, w którym żyje człowiek. Nauka jest budowana i rozwijana wyłącznie za pomocą tzw. metody naukowej lub metod naukowych nazywanych też paradygmatami nauki poprzez działalność badawczą prowadzącą do publikowania wyników naukowych dociekań. Proces publikowania i wielokrotne powtarzanie badań w celu weryfikacji ich wyników prowadzi do powstania wiedzy naukowej. Zarówno ta wiedza jak i sposoby jej gromadzenia określane są razem jako nauka.

Historia myśli psychopedagogicznej[ | edytuj kod]

Termin został zdefiniowany przez profesora Henri Piérona jako ta postać pedagogiki naukowej, która opiera się na psychologii dziecka (1957). Obecnie psychopedagogikę rozumie się jako przeniesienie osiągnięć psychologii na grunt problemów nauczania i uczenia się. Po raz pierwszy terminu psychopedagogika użył w swojej publikacji profesor Edgar Stones. Sigmund Freud opisał stosowanie psychoanalizy w pedagogice jako najważniejsze działania analizy. Po analizie dzieła Jacques’a Lacana i Sigmunda Freuda, twierdzi Ph. D. K. Daniel Cho, że teoria pedagogiki jest już wbudowana w psychoanalizie. Psychopedagogika to nazwa nadana do tej teorii, poprzez omówienie kluczowych pojęć psychoanalitycznych, takich jak: nieprzytomny, opór, ego i przenoszenie, jak również wiele innych tematów. Ph. D. K. Daniel Cho, współcześnie rozwija kontury psychopedagogiki jak samodzielnej nauki w College Otterbein.

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM) – powstały w 1919 państwowy uniwersytet z siedzibą w Poznaniu. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 3. miejsce w Polsce wśród uniwersytetów, a na świecie 393. pośród wszystkich typów uczelni.Janina Elżbieta Karney – polski psycholog i pedagog, profesor doktor habilitowany, specjalista w dziedzinie psychologii i pedagogiki pracy oraz psychologii klinicznej, trener w szkoleniach kadry kierowniczej.


Podstrony: 1 [2] [3] [4]




Warto wiedzieć że... beta

Psychologia (od stgr. ψυχή Psyche = dusza, i λόγος logos = słowo, myśl, rozumowanie) – nauka badająca mechanizmy i prawa rządzące psychiką oraz zachowaniami człowieka. Psychologia bada również wpływ zjawisk psychicznych na interakcje międzyludzkie oraz interakcję z otoczeniem. Psychologia jako nauka dotyczy ludzi, ale mówi się również o psychologii zwierząt (czyli zoopsychologii), chociaż zachowaniem się zwierząt zajmuje się także dziedzina biologii – etologia.
Program edukacyjny (ang. educational program) − program wspomagający proces nauczania i sprawdzanie wiedzy. Można wyróżnić: a) elektroniczne podręczniki − przekazują pewien zasób wiedzy; b) programy wspomagające powtarzanie i zapamiętywanie − tzw. nauczanie programowane (ang. drill and practice), pomocne np. przy nauce języków obcych; c) programy testujące.
Diagnoza (gr. διγνοσισσ - rozpoznanie) w pedagogice polega na opisie mocnych i słabych właściwości psychopedagogicznych mechanizmów funkcjonowania osoby, wyjaśnianiu problemów wychowawczych w funkcjonowaniu tej osobowości oraz prognozie skutków wychowania i zjawisk i możliwości modyfikowania tego co problematyczne w funkcjonowaniu.
Socjalizacja (łac. socialis = społeczny) – proces (oraz rezultat tego procesu) nabywania przez jednostkę systemu wartości, norm oraz wzorów zachowań, obowiązujących w danej zbiorowości. Socjalizacja trwa przez całe życie człowieka, lecz w największym nasileniu występuje, gdy dziecko rozpoczyna życie w społeczeństwie. Największą rolę na tym etapie odgrywają jego rodzice, później także wychowawcy i rówieśnicy oraz instytucje (takie jak szkoła czy Kościół).
Lew Siemionowicz Wygotski (ros. Лев Семёнович Выготский, ur. 17 listopada 1896 w Orszy, zm. 10 czerwca 1934 w Moskwie) – sowiecki białoruski psycholog i pedagog, profesor w Moskiewskim Instytucie Psychologii Eksperymentalnej. Twórca kulturowo-historycznej teorii rozwoju psychiki.
Koncepcja rozwoju intelektualnego (Jeana Piageta) – opiera się na założeniu, że inteligencja jest rozwiniętą formą adaptacji biologicznej, w wyniku której dochodzi do strukturalizowania procesów poznawczych.
Wychowanie fizyczne (w-f, WF) stanowi zamierzone i świadome działanie ukierunkowane na kształtowanie postaw (tj. stosunku do ciała i fizycznego funkcjonowania) oraz postawa prospołecznych (tj. stosunku do życia i innych ludzi, przekonań i wartości moralnych), a równocześnie nastawione na wspieranie rozwoju fizycznego i zdrowia oraz kształtowanie trwałego obyczaju aktywności fizycznej i troski o wydolność fizyczną, sprawność motoryczną i prawidłową postawę ciała (Wiesław Jan Osiński, 2011)

Reklama