• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Psychologia rozwojowa



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Etologia (gr. ήθος - obyczaj) – dziedzina zoologii, zajmująca się szeroko pojętymi badaniami zachowań zwierząt, zarówno dziedziczonych jak i nabytych, ich aspektem przystosowawczym, rozwojem osobniczym, orientacją przestrzenną, zachowaniami społecznymi.Ewolucja (łac. evolutio – rozwinięcie, rozwój) – ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników (genotypów) z bieżącej populacji. Wraz z nowymi mutacjami wpływa to w sposób ciągły na bieżącą pulę genową populacji, a przez to w każdym momencie kształtuje jej przeciętny fenotyp. Zależnie od siły doboru oraz szybkości wymiany pokoleń, po krótszym lub dłuższym czasie, w stosunku do stanu populacji wyjściowej powstają tak duże różnice, że można mówić o odrębnych gatunkach.
    Psychologiczna periodyzacja etapów rozwoju człowieka[]
    dziecko kolorujące obrazek

    We współczesnej polskiej psychologicznej literaturze naukowej, stosowany jest podziałów na osiem podstawowych okresów rozwojowych.

    1. okres prenatalny - od poczęcia do narodzin
    2. okres wczesnego dzieciństwa (podokres wieku niemowlęcego i poniemowlęcego) od narodzin do 3 r.ż.
    3. okres średniego dzieciństwa – wiek przedszkolny od 4 do 6 r.ż.
    4. okres późnego dzieciństwa –wiek szkolny od 6/7 do 10-12 r.ż.
    5. okres adolescencji (podokres wczesnej adolescencji, tj. wiek dorastania i podokres późnej adolescencji, tj. wiek młodzieńczy) od około 10/12 do około 20/23 r.ż.
    6. okres wczesnej dorosłości od około 20/23 r.ż. do około 35/40 r.ż.
    7. okres średniej dorosłości od około 35/40 do około 55/60 r.ż
    8. okres późnej dorosłości od około 55/60 r.ż. i wyżej

    Przypisy

    1. JanuszJ. Trempała JanuszJ., BarbaraB. Harwas-Napierała BarbaraB., Psychologia rozwoju człowieka. Charakterystyka okresów życia człowieka. Tom 2, Wydaw. Naukowe PWN, 2004, ISBN 8301141514.
    2. LeonidL. Gavrilov LeonidL., NataliaN. Gavrilova NataliaN., Biology of Life Span: A Quantitative Approach, 1991, ISBN 978-3-7186-4983-9.
    3. John D.J. D. Hogan John D.J. D., Developmental psychology: History of the field, [w:] Alan E.A. E. Kazdin (red.), Encyclopedia of Psychology. Volume 3, s. 9, 13, ISBN 1557986525.
    4. James Mark Baldwin: Imitation: A Chapter in the Natural History of Consciousness., brocku.ca [dostęp 2016-07-25].
    5. Schacter, Gilbert, Wegner, Psychology, Worth, 2011, s. 440.
    6. Child Development, [w:] L. A.L. A. Sroufe L. A.L. A., E.E. Waters E.E., Attachment as an organizational construct., 1977, s. 1184-1199.
    7. Firestone, Lisa.L. PhD Lisa.L., How Your Attachment Style Impacts Your Relationship, Psychology Today [dostęp 2016-07-26].
    8. Reese-Weber, LisaL. Bohlin LisaL., Cheryl CiseroCh. C. Durwin Cheryl CiseroCh. C., Marla i inni, Edpsych : modules (2nd ed.), New York: McGraw-Hill Humanities/Social Sciences/Languages, s. 30–132, ISBN 9780078097867.
    9. Psychosexual Stages | Simply Psychology, www.simplypsychology.org [dostęp 2016-07-26].
    John Broadus Watson (ur. 9 stycznia 1878, zm. 25 września 1958) - amerykański psycholog, twórca behawioryzmu. Profesor Johns Hopkins University w Baltimore. W 1913 w odczycie Psychologia jak ją widzi behawiorysta, przedstawił własną koncepcję psychologii, która odrzucała analizowanie świadomości i introspekcję, jako metodę subiektywną i nienaukową, skupia się natomiast na zachowaniach oraz czynnikach, które je warunkują - sytuacjach. Odczyt ten traktuje się jako symboliczne narodzenie behawioryzmu.Jean-Jacques Rousseau (ur. 28 czerwca 1712 w Genewie, zm. 2 lipca 1778 w Ermenonville) – genewski pisarz tworzący w języku francuskim, filozof i pedagog, autor koncepcji swobodnego wychowania.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Koncepcja rozwoju intelektualnego (Jeana Piageta) – opiera się na założeniu, że inteligencja jest rozwiniętą formą adaptacji biologicznej, w wyniku której dochodzi do strukturalizowania procesów poznawczych.
    Podejście teleologiczne do opisu zjawiska – opis zjawiska polegający na przypisaniu mu celu. Przyjmuje się, że układ zachowuje się w taki a nie inny sposób dlatego, że w przeciwnym wypadku nie osiągnąłby stanu końcowego, o którym wiadomo, że jednak wystąpił lub że jego zachowanie nie minimalizowałoby określonego wyrażenia arytmetycznego, nie spełniało pewnej zasady akcentującej całościowe własności układu. Podejście to akcentuje całościowy przebieg zjawiska. Przykładem opisu teleologicznego mogą być:
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,
    Teoria przywiązania, teoria więzi jest teorią neopsychologiczną, której twórcą był brytyjski lekarz i psychoanalityk John Bowlby. Jest również pierwszą próbą zastosowania modelu etologicznego do wyjaśnienia problemów rozwoju psychologicznego człowieka, szczególnie w pierwszych latach jego życia. Teoria ta dotyczy negatywnego wpływu, jaki wywiera na rozwój małego dziecka utrata obiektów znaczących (ojca, matki bądź innego opiekuna) w wyniku nie poświęcania dziecku takiego czasu i uwagi, jakiego ono potrzebuje podczas swojego rozwoju emocjonalnego, co może ujawnić się w późniejszym okresie życia. Teoria przywiązania odnosi się głównie do związków partnerskich, ale także do psychologii rozwojowej. W oparciu o teorię przywiązania, zwolennicy rodzicielstwa bliskości zaczęli propagować w kulturze zachodniej zwyczaj spania rodziców razem z dzieckiem (łóżko rodzinne). Praktyka ta jest rozpowszechniona w wielu częściach świata, m.in. w Afryce, Azji i Ameryce Południowej.
    Barbara Harwas-Napierała (ur. 17 października 1947 w Poznaniu) – psycholog, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, córka filozofa Edmunda Harwasa i Tomiry Suwały.
    Karol Robert Darwin (ang. Charles Robert Darwin; ur. 12 lutego 1809 w Shrewsbury, zm. 19 kwietnia 1882 w Downe) – angielski przyrodnik, twórca teorii ewolucji, zgodnie z którą wszystkie gatunki pochodzą od wcześniejszych form, autor publikacji, w których przedstawił argumenty na poparcie swej tezy. Darwin uważał, że rozgałęziony schemat ewolucji wynika z procesu, który nazwał doborem naturalnym. Prawdziwość teorii ewolucji została zaakceptowana przez wielu naukowców przyrodników i dużą część społeczeństwa już za życia Darwina; jednak dopiero po pojawieniu się współczesnej syntezy ewolucji (którą opracowano w okresie od początku lat 30. do końca lat 50. XX wieku) naukowcy powszechnie zgodzili się, że dobór naturalny jest podstawowym mechanizmem ewolucji, a sam proces ciągłych zmian, z których wyłaniają się nowe jakości, niezaprzeczalnym faktem. W swojej zmodyfikowanej formie odkrycia naukowe Darwina są teorią unifikującą nauki o życiu i wyjaśniającą różnorodność biologiczną.
    John Bowlby (ur. 26 lutego 1907, zm. 2 września 1990) – brytyjski psychiatra i psychoanalityk. Interesował się rozwojem dzieci, twórca teorii przywiązania.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.036 sek.