Psychiatria kulturowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Psychiatria kulturowa (dawniej również psychiatria antropologiczna, psychiatria egzotyczna) – dział psychiatrii społecznej badający zależności zaburzeń psychicznych od kultury i warunków środowiska; zawiera takie specjalności jak psychiatria transkulturowa, psychiatria porównawcza i etnopsychiatria. Zalążek tej dziedziny psychiatrii tkwi w relacjach średniowiecznych podróżników i misjonarzy, a jej największy rozkwit trwał od lat 60. do 80. XX wieku.

Emil Wilhelm Magnus Georg Kraepelin (ur. 15 lutego 1856 w Neustrelitz, zm. 7 października 1926 w Monachium) – niemiecki lekarz psychiatra, twórca klasyfikacji chorób psychicznych. Profesor Uniwersytetu w Dorpacie, Uniwersytetu w Heidelbergu i Uniwersytetu w Monachium. Autor dziewięciu wydań podręcznika psychiatrii (Lehrbuch der Psychiatrie). Brat przyrodnika Karla Kraepelina.
  • Psychiatria transkulturowa bada cechy zaburzeń psychicznych wspólnych dla wielu kultur.
  • Psychiatria porównawcza bada różnice w zaburzeniach psychicznych, uwarunkowane odmiennością kulturową. Termin został wprowadzony przez Emila Kraepelina w 1904
  • Etnopsychiatria bada egzotyczne typy zaburzeń psychicznych i ich związki z daną grupą etniczną.
  • Zespoły zaburzeń psychicznych charakterystyczne dla danej kultury nazywane są psychozami etnicznymi, psychozami egzotycznymi, egzotycznymi zespołami psychiatrycznymi lub zespołami uwarunkowanymi kulturowo. Niektórzy badacze, np. psychiatra Edwin Fuller Torrey, kwestionują wyodrębnianie tego rodzaju zespołów, twierdząc, że ze względu na zależność klasyfikacji chorób od danej kultury, wszystkie zaburzenia psychiczne są ograniczone kulturowo.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andrzej Jakubik: Kultura a zaburzenia psychiczne. Psychologia.net.pl.
  • Stanisław Pużyński: Leksykon psychiatrii. Warszawa: PZWL, 1993. ISBN 83-200-1712-2.




  • Reklama