• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pseudosklerota

    Przeczytaj także...
    Strzępki (łac. hyphae) – rozgałęziające się, splątane nitkowate elementy, z których zbudowana jest grzybnia (plecha), czyli ciało grzybów. Strzępki mogą być luźne (nitkowate) lub zbite (plektenchymatyczne), wtedy gdy splatają się i zrastają w jedną całość. Zbite strzępki tworzą:Przetrwalnik (endospora, spora, gr. σπορα tzn. nasienie) – formy spoczynkowe umożliwiające organizmom przetrwanie niekorzystnych dla nich warunków (susza, niskie temperatury).
    Sklerota, sklerocjum (łac. sclerotium) – występujące u grzybów, zwykle bulwkowate wytwory grzybni zbudowane z plektenchymy, czyli gęsto splątanych strzępków grzybni. Są rodzajem przetrwalników. Szczególnie zbite, zwarte strzępki znajdują się na powierzchni skleroty, tworząc rodzaj jej okrywy. Zadaniem sklerot jest magazynowanie substancji zapasowych, ale także biorą udział w rozmnażaniu. Z czasem, gdy skleroty zgromadzą substancje zapasowe, coraz bardziej zbita warstwa zewnętrznej plektenchymy odcina ich łączność z grzybnią i skleroty uniezależniają się od niej. W sprzyjających warunkach korzystając ze zgromadzonych zapasów rozwijają się z nich owocniki.
    Pseudosklerota ze sporodochiami na gruszkach

    Pseudosklerota, pseudosklerocjum (łac. pseudosclerotium) – zwarta struktura zawierająca fragmenty gleby lub organów roślin poprzerastane strzępkami grzybów.

    Pseudoskleroty pełnią rolę przetrwalników. Tworzy je wiele grzybów pasożytniczych. Powstają np. na opadłych na ziemię i gnijących owocach jabłoni, grusz czy śliw, zainfekowanych przez paciornicę owocową (Monilinia fructigena). Pseudoskleroty takie przezimowują, a wiosną powstają na nich sporodochia wytwarzające bezpłciowo zarodniki konidialne, które infekują owoce i pędy drzew, wywołując brunatna zgniliznę drzew ziarnkowych. Na pseudosklerotach tej paciornicy, które przezimowały przynajmniej dwukrotnie, mogą powstawać apotecja, w których wytwarzane są zarodniki płciowe – askospory.

    Askokarp (łac. ascoma, l.mn. ascomata) – owocnik grzybów workowych, spotykany też u porostów. Składa się z bardzo zbitych strzępek, i może zawierać miliony worków, z których każdy typowo zawiera osiem zarodników (askospor).Zarodnik, spora – termin stosowany w botanice, mykologii i mikrobiologii w odniesieniu do komórki służącej do rozmnażania protistów, roślin (mszaki, paprotniki) i grzybów. Zarówno termin „zarodnik” jak i „spora” są stare – pochodzą z czasów, gdy nie znano jeszcze dokładnie procesów rozmnażania tych grup organizmów, stąd też też używane są zarówno do określania komórek służących do rozmnażania bezpłciowego, jak i płciowego.

    Prawdziwa sklerota (sklerocjum) odróżnia się tym, że zbudowana jest wyłącznie ze strzępek grzyba.

    Czasami pseudoskleroty nie opadają na ziemię, lecz pozostają na drzewach, np, jabłoni, śliw czy grusz. Ulegają wyschnięciu i skurczeniu i zwykle zczernieniu. Tego typu pseudoskleroty nazywane są mumiami.

    Przypisy

    1. Janusz Błaszkowki: Przewodnik do ćwiczeń z fitopatologii. Wyd AR w Szczecinie, 1999. ISBN 83-87327-23-9.
    2. Marek Grabowski: Choroby drzew owocowych. Kraków: Wyd. Plantpress, 1999. ISBN 83-85982-28-0.
    3. Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: PWRiL, 1985. ISBN 83-09-00714-0.
    4. Zbigniew Borecki: Nauka o chorobach roślin. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1987, s. 21. ISBN 83-09-00983-6.
    Mumia (fitopatologia) — są to wyschnięte szczątki owoców ziarnkowych i pestkowych. Szczątki te składają się z nie do końca rozłożonych fragmentów tkanki miękiszowej przerośniętych grzybnią pasożyta. Grzybnia i szczątki komórek tworzą pseudosklerocja, czyli wegetatywne organy przetrwalnikowe. Mumie owoców najczęściej są czarne, twarde i suche oraz dość trwałe, co wpływa, że ich rozkład zachodzi dopiero w następnym sezonie wegetacyjnym. Na mumiach, przeważnie po 2-krotnym zimowaniu mogą się tworzyć owocniki grzybów Monilinia fructigena i Monilinia laxa.Konidium (l.mn. konidia), zarodniki konidialne – rodzaj zarodników grzybów, stanowiących organ rozmnażania bezpłciowego. Występują w dwóch typach, jako blastokonidia i tallokonidia. Wytwarzane są często przez workowce (Ascomycota), rzadziej podstawczaki (Basidiomycota). Powstają na szczycie strzępki przez pączkowanie holoblastyczne (odcinanie wszystkich ścian pączka) lub enteroblastyczne (kiedy zewnętrzna ściana nie ulega odcięciu).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Brunatna zgnilizna drzew ziarnkowych, monilioza – choroba grzybowa roślin wywoływana przez paciornicę owocową (Monilinia fructigena).
    Sporodochium (l. mn. sporodochia) – u grzybów jest to zbudowana z wielu strzępek struktura, w której w wyniku rozmnażania bezpłciowego wytwarzane są zarodniki typu konidium. Sporodochia występują na powierzchni, kształtem przypominają poduszki. Utworzone są z pseudoparenchymy z wzniesionymi konidioforami, na których powstają konidia.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.