• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Psalm 95

    Przeczytaj także...
    List do Hebrajczyków [Hbr], List do Żydów [Żyd] – jeden z listów Nowego Testamentu zamieszczany w wydaniach Biblii przed Listami powszechnymi. Imię autora nie jest w liście wymienione i od początku stanowiło kwestię sporną. Przez długie lata autorstwo przypisywano Pawłowi z Tarsu, pogląd ten jest jednak obecnie zarzucony. Również kanoniczność Listu budziła wątpliwości. Obecnie kwestie autorstwa i kanoniczności nie znajdują się w centrum zainteresowań biblistów, poruszane są natomiast zagadnienia takie jak struktura Listu, tło religijno-historyczne i główne wątki myśli teologicznej.Nowy Testament (gr. Ἡ Καινὴ Διαθήκη, on Kainē Diathēkē) – druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki.
    Chrystologia – jeden z działów teologii zajmujący się refleksją nad Osobą Jezusa Chrystusa w świetle wiary chrześcijańskiej.

    Psalm 95 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów, określany czasami jako liturgia prorocka. W numeracji Septuaginty psalm ten nosi numer 94.

    Gatunek literacki i okoliczności powstania[]

    Psalm 95 składa się z dwóch, wyraźnie odróżnialnych części: hymnu (wiersze 1–7) i upomnienia o charakterze prorockim (wiersze 7–11). Z tego powodu niektórzy uczeni (Cheyne, Wellhausen) sądzili że był on złożony z dwóch różnych oddzielnych utworów.

    Księga Psalmów [Ps] (hebr. תְהִלִּים tehillim; gr. Ψαλμοί Psalmoi) – wchodząca w skład Biblii (Stary Testament) księga zawierająca zbiór 150 utworów poetyckich w języku hebrajskim. Samodzielne tłumaczenie bądź parafraza Księgi Psalmów, czasem w średniowieczu zawierające dodatkowe kantyki i hymny, to psałterz.Wezwanie (łac. Invitatorium) – modlitwa chrześcijańska, odmawiana w Kościołach rzymskokatolickim, prawosławnym, anglikańskim i ewangelicko-augsburskim (luterańskim), rozpoczynająca liturgię godzin. Jest to krótki psalm wzywający wiernych do rannej modlitwy każdego dnia wykonywany przed Godziną Czytań lub Jutrznią, a w jego skład wchodzą wezwanie - Panie, otwórz wargi moje, a usta moje będą głosić Twoją chwałę - i psalmu przeplatanego antyfonami.

    Analiza treści pozwala przypuścić, że psalm był pieśnią śpiewaną przez różne chóry przy wejściu do świątyni jerozolimskiej. Posiada też fragmenty paralelne do Psalmów 81 i 100.

    Psalm 95 jest anonimowy. Septuaginta przypisywała jego autorstwo Dawidowi. Współcześni uczeni dzielą się w opiniach co do czasu powstania; jedni przypuszczają że powstał w czasach królewskich, inni (Deisller, Nötscher) - że raczej po okresie niewoli.

    Treść i teologia[]

    Pierwsza część psalmu ma charakter hymnu dziękczynnego i wysławia Jahwe oraz Boże dzieło stworzenia. W pierwszym wierszu określa Boga Skałą naszego zbawienia, a następnie jako wielkiego Boga i króla nad wszelkich bogów. Dwukrotnie psalm zachęca do przystąpienia do Boga i oddania mu pokłonu.

    Psalm 81 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. Zaliczany do dzieł przypisywanych Asafowi. W numeracji Septuaginty psalm ten nosi numer 80.Dawid (hebr. דָּוִדDāwiḏ; arab. داودDāʾūd) (ur. ok. 1040 p.n.e. – zm. ok. 970 p.n.e.) – postać biblijna, król Izraela od ok. 1010 p.n.e., poeta. Najmłodszy syn Jessego z Betlejem, ojciec Salomona. Ojciec rodu Dawidytów.

    W drugiej części - wyroczni - przemawia sam Bóg, który nawiązuje do czterdziestoletniej wędrówki Izraelitów przez pustynię do Ziemi Obiecanej, gdzie Izraelici nieraz okazywali się niewierni:

    Za swoją niewierność Izraelici zostali skazani na błądzenie po pustyni aż do śmierci (Lb 14,32 i następne). Upomnienie psalmisty ma uprzytomnić wiernym, że prawdziwa pobożność polega nie tylko na uwielbieniu Boga, co na życiu zgodnie z Bożą wolą, gdyż Izraelici są ludem Jego pastwiska.

    Biblia Paulistów – określenie katolickiego przekładu Pisma Świętego dokonanego przez biblistów z Towarzystwa Świętego Pawła.Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

    Druga część (wiersze 7–11) cytowane są w Nowym Testamencie w Liście do Hebrajczyków, gdzie zostają odczytane chrystologicznie - a próba na pustyni, której nie przeszli przodkowie odbiorców Psalmu jest aktualna też dla chrześcijan, bo można uwierzyć i wejść do królestwa Bożego, można też odrzucić wiarę i być na zawsze wykluczonym.

    Septuaginta (z łac. siedemdziesiąt; oznaczana rzymską liczbą LXX oznaczającą 70, w wydaniach krytycznych przez symbol S {displaystyle {mathfrak {S}}} ) – pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na grekę. Nazwa pochodzi od liczby tłumaczy, którzy mieli brać udział w pracach nad przekładem. Przekład ten powstał pomiędzy 280 a 130 rokiem p.n.e. w Aleksandrii, a jest dziełem wielu tłumaczy.Berakha – drugi album studyjny polskiego zespołu Pneuma wydany w 2001 roku. Zawiera teksty Psalmów, modlitwę Ojcze nasz oraz utwór nazwany Dajenu, co oznacza żydowską pieśń pochwalną.

    Zastosowanie[]

  • Psalm 95 jest jednym z najczęściej wykorzystywanych psalmów w Wezwaniu katolickiej liturgii godzin.
  • Własną interpretację Psalmu 95 stworzyła polska grupa Pneuma, na albumie Berakha (2001).
  • W religii Świadków Jehowy jedna z ich pieśni oparta jest na owym Psalmie.
  • Przypisy

    1. Katolicki komentarz biblijny (2001) s. 509
    2. Psalm 95 w Biblii poznańskiej, Poznań 1999, tom II, s. 256, 257
    3. Biblia Paulistów. Częstochowa: Edycja Świętego Pawła, 2008, s. 2626.
    4. Śpiewnik Śpiewajmy Jehowie: pieśń nr 13 Modlitwa dziękczynna (Psalm 95:3)

    Bibliografia[]

  • Stanisław Łach: Księga Psalmów: Wstęp - przekład z oryginału - komentarz - ekskursy. Poznań: Pallotinum, 1990, s. 412-414.
  • John S. Kselmann, Michael L. Barre: Księga Psalmów. W: Katolicki komentarz biblijny. Raymond E. Brown, Joseph A. Fitzmyer, Roland E. Murphy (red. wyd. oryg.), Waldemar Chrostowski (red. wyd. pol.). Warszawa: 2001, s. 509. ISBN 83-7146-080-5.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Ps 95 w Biblii Tysiąclecia
  • Egzegeza i przekłady angielskie w NetBible (ang.)
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Świątynia Jerozolimska (hebr. בֵּית הַמִּקְדָּשׁ Bejt Ha-Mikdasz) – jedyna świątynia judaizmu stojąca niegdyś w Jerozolimie.ks. Stanisław Łach (ur. 7 marca 1906 w Gorzkowie k. Bochni, zm. 8 czerwca 1983 w Bochni) – teolog, biblista, duchowny katolicki. Profesor egzegezy Starego Testamentu na KUL; pracował tam w Instytucie Nauk Biblijnych.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Julius Wellhausen (ur. 17 maja 1844, zm. 7 stycznia 1918) – niemiecki znawca Biblii i orientalista, twórca teorii czterech źródeł. Prekursor i główny twórca metody krytyki historycznej w obrębie badań biblijnych. Jego prekurosorami byli A. Kuenen i K.H. Graf. Ci badali źródło kapłańskie w Pięcioksięgu, i przesunęli datę jego powstania do czasów po niewoli babilońskiej. Doszli do przekonania, że jedną i tą samą księgą są Księga Powtórzonego Prawa i księga prawnicza. Głównym efektem badan Wellhausena było ustalenie źródeł odzwierciedlających pewne etapy historii Izraela i wyznaczenie tym poszczególnym warstwom literackim rangi znaczeniowej w całokształcie historii Izraela. Jego twórczość obarczano jednakże zarzutami o hegelianizm i ewolucjonizm. (Julius Wellhausen żył i tworzył pod wpływem filozofii Hegla oraz ewolucjonistycznej teorii Darwina.) Autor m.in. Die Komposition des Hexateuchs (1876), Proglegomena zur Geschichte Israels (1875). W wydaniu trzecim swojej drugiej książki zastosował do religii Starego Testamentu teorię ewolucji, proponując poniższy schemat:
    Niewola babilońska – zwyczajowe określenie wygnania Żydów z Judy, trwającego od 586 do 538 roku p.n.e. Termin „niewola" jest nieadekwatny, gdyż deportowani Żydzi nie byli traktowani jak niewolnicy, a część z nich pełniła wysokie stanowiska urzędnicze zarówno na dworze królów babilońskich, jak i perskich.
    Pieśni Królestwa – pieśni religijne używane przez Świadków Jehowy. Obecnie w powszechnym użyciu znajduje się 135 pieśni, zawartych w śpiewniku Śpiewajmy Jehowie.
    Brewiarz (od łac. breviarium – skrót) – w chrześcijaństwie księga liturgiczna do odprawiania liturgii godzin, czyli codziennej modlitwy. Jest ona obowiązkowa dla wszystkich duchownych katolickich (księża, siostry zakonne, diakoni), jednak wielu świeckich również praktykuje modlitwę Liturgią Godzin. Proces powstawania brewiarza zapoczątkowany został w XVI wieku, szczególnie po soborze trydenckim (1545–1563).
    Jahwe (hebr. יהוה) – imię własne Boga czczonego w judaizmie i chrześcijaństwie. Odnosi się do bóstwa pojmowanego na sposób monoteistyczny. Przynajmniej do czasów Mojżesza (ok. XIII w. p.n.e.), któremu, według Biblii, imię to miało zostać objawione, Żydzi oddawali mu cześć jedynie na sposób monolatrii – czcząc jedno bóstwo Jahwe, lecz nie przecząc istnieniu innych bóstw. Niektórzy uczeni podają hipotezę, jakoby kult Jahwe został przejęty z wierzeń ugaryckich. Przeczy temu tradycja elohistyczna. Imię Jahwe występuje w tekście masoreckim Starego Testamentu 6828 razy. W 25 przypadkach występuje w skróconej, późniejszej formie Jāh. Poza Biblią hebrajską znaleziono je na przykład na steli króla Meszy z IX/VIII w. p.n.e. oraz w korespondencji z Lakisz z ok. 589 r. p.n.e. Imię to jest częścią występujących w Biblii wielu imion nadawanych ludziom, jak Eliasz (hebr. Eliyyáhu), Izajasz etc.
    Biblia, Pismo Święte (z greckiego βιβλίον, biblion – zwój papirusu, księga, l.m. βιβλία, biblia – księgi) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku (w formie koinè (gr. κοινὴ)), uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach obejmuje księgi Starego Testamentu. Poszczególne tradycje chrześcijańskie mają nieco inny kanon ksiąg biblijnych.
    Pneuma - polska grupa muzyczna wykonująca metal alternatywny. Powstała w 1997 roku w Gdańsku z inicjatywy muzyków związanych z zespołem Senex. W 1998 roku Pneuma nagrała pierwszy album zatytułowany Wiatr wieje tam, gdzie chce. Nagrania były promowane podczas licznych koncertów w Polsce, w tym na festiwalu Song of Songs gdzie formacja zajęła 1. miejsce na małej scenie. Kolejne albumy formacji to: Berakha (2001), Kokon (2003), Jeden (2007) i Apatia (2011).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.