• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Przeziębienie



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]
    Przeczytaj także...
    Pikornawirusy (łac. Picornaviridae, z gr. pico - bardzo mały (wirus RNA)) - rodzina wirusów, charakteryzujących się następującymi cechami:Kwas askorbinowy, witamina C (INN: Acidum ascorbicum, E300) – organiczny związek chemiczny z grupy witamin, pochodna glukozy o wzorze sumarycznym C6H8O6, przeciwutleniacz stosowany jako dodatek do żywności. W warunkach standardowych jest białym, krystalicznym ciałem stałym. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, roztwór ma odczyn kwasowy.

    Przeziębienie (znane także jako zapalenie nosogardła, zapalenie błony śluzowej gardła, nosa i krtani, ostry nieżyt nosa lub zaziębienie) – wirusowa choroba zakaźna górnych dróg oddechowych ze szczególnie nasilonymi objawami w obrębie nosa. Objawami przeziębienia są: kaszel, ból gardła, nieżyt nosa oraz niewielka gorączka lub stan podgorączkowy. Objawy zwykle ustępują w ciągu siedmiu dni, choć niektóre mogą utrzymywać się do trzech tygodni. Przeziębienie może wywołać ponad 200 wirusów, z których najpowszechniejszymi są rinowirusy.

    Leki przeciwwirusowe – grupa leków stosowanych w chorobach wywoływanych przez wirusy. Są to substancje mające zdolność przeciwdziałania rozprzestrzenianiu się infekcji wirusowej. Leki przeciwwirusowe mogą wpływać na następujące procesy:Nieżyt nosa (łac. rhinitis, corryza, potoczna nazwa katar) – pojęcie dotyczące objawów zapalenia błony śluzowej nosa (niekiedy także zatok przynosowych).

    Spis treści

  • 1 Zapobieganie, diagnoza i patofizjologia
  • 2 Terapia, epidemiologia, historia
  • 2.1 Objawy
  • 2.2 Postęp choroby
  • 3 Przyczyny
  • 3.1 Wirusy
  • 3.2 Przenoszenie
  • 3.3 Pogoda
  • 3.4 Inne
  • 4 Patofizjologia
  • 5 Rozpoznanie
  • 6 Zapobieganie
  • 7 Postępowanie z chorymi
  • 7.1 Leczenie objawowe
  • 7.2 Antybiotyki i leki przeciwwirusowe
  • 7.3 Alternatywne sposoby leczenia
  • 8 Rokowanie
  • 9 Epidemiologia
  • 10 Historia
  • 11 Wpływ na gospodarkę
  • 12 Badania
  • 13 Zobacz też
  • 14 Przypisy
  • 15 Bibliografia
  • 16 Linki zewnętrzne
  • Szczepionka – preparat pochodzenia biologicznego, zawierający antygen, który stymuluje układ odpornościowy organizmu do rozpoznawania go jako obcy, niszczenia i utworzenia pamięci poszczepiennej. Dzięki tej pamięci, w przypadku kolejnego kontaktu z antygenem (infekcji), odpowiedź immunologiczna wykształca się szybciej i jest silniej wyrażona (odporność wtórna), co ma uniemożliwić naturalny przebieg choroby, wraz z wykształceniem się typowych dla niej objawów klinicznych. W skład szczepionki może wchodzić żywy, o osłabionej zjadliwości (atenuowany) lub zabity drobnoustrój, a także inne fragmenty jego struktury czy metabolity. Szczepionka może być skierowana przeciwko jednemu czynnikowi chorobotwórczemu (szczepionka monowalentna) lub skojarzona przeciwko kilku czynnikom jednocześnie (poliwalentna).Immunosupresja to hamowanie procesu wytwarzania przeciwciał i komórek odpornościowych przez różne czynniki zwane immunosupresorami, najczęściej farmakologicznie przez leki immunosupresyjne (w przeszłości przez promieniowanie rentgenowskie).

    Zapobieganie, diagnoza i patofizjologia[]

    Infekcje górnych dróg oddechowych klasyfikuje się ze względu na części ciała, których dotykają – są to przede wszystkim nos, gardło (ostre zapalenie gardła) i zatoki (zapalenie zatok przynosowych). Objawy przeziębienia są zazwyczaj wynikiem odpowiedzi immunologicznej organizmu na infekcję, a nie zniszczenia tkanek przez wirusy. Podstawową metodą zapobiegania przeziębieniu jest mycie rąk; istnieją także dowody potwierdzające skuteczność noszenia masek ochronnych na twarz.

    Zmęczenie - przejściowe zmniejszenie zdolności do pracy spowodowane przez brak rezerw energetycznych. W czasie zamiany cukru w energię, organizm wytwarza też kwas mlekowy, który gromadzi się w mięśniu używanym w danej chwili i wywołuje uczucie zmęczenia. W wypadku odczuwania zmęczenia, należy położyć się i nie dopuścić do utraty ciepła przez ciało. Zmęczenie jest reakcją fizjologiczną chroniącą przed dalszą zbyt intensywną pracą.Miód – słodki produkt spożywczy, w warunkach naturalnych wytwarzany głównie przez pszczoły właściwe (miód pszczeli) oraz nieliczne inne błonkówki, m.in. osy z podrodziny Polistinae (Brachygastra, Polistes i Polybia), poprzez przetwarzanie nektaru kwiatowego roślin miododajnych, a także niektórych wydzielin występujących na liściach drzew iglastych. Miód pszczeli różni się składem od miodu wytwarzanego przez inne owady. Osy pobierają nektar także z roślin trujących dla człowieka, dlatego wytwarzany przez nie miód nierzadko jest przyczyną ciężkich zatruć. Substytutem miodu naturalnego jest miód sztuczny.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Witamina D (ATC: A 11 CC 05) – grupa rozpuszczalnych w tłuszczach steroidowych organicznych związków chemicznych, które wywierają wielostronne działanie fizjologiczne, przede wszystkim w gospodarce wapniowo-fosforanowej oraz utrzymywaniu prawidłowej struktury i funkcji kośćca.
    Mycie rąk jest czynnością higieniczną czyszczenia rąk najczęściej przy użyciu wody lub innego płynu, często z dodatkiem mydła, w celu usunięcia chemikaliów, brudu, i mikroorganizmów z powierzchni skóry.
    Jadłowstręt, anoreksja – utrata lub zmniejszenie apetytu. Mimo że w języku potocznym jest to termin często używany wymiennie z jadłowstrętem psychicznym, pogorszenie apetytu może wynikać z wielu przyczyn, w tym wielu niegroźnych dla zdrowia.
    Enterowirusy – rodzaj wirusów (+)ssRNA wywołujących choroby u ssaków, w tym także u ludzi. Enterowirusy są najczęstszym czynnikiem sprawczym aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, którego przebieg może być zagrażający życiu u noworodków i osób z immunosupresją.
    Bromek ipratropiowy – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny o strukturze bromku czwartorzędowej soli amoniowej, pochodna atropiny. Jest antagonistą receptorów muskarynowych. Stosowany jako lek o działaniu cholinolitycznym, (parasympatykolitycznym). Jego działanie na organizm zależy od miejsca podania. Najczęściej jest stosowany miejscowo do oskrzeli, zapobiegając skurczowi lub rozszerzając oskrzela. Nie hamuje aktywności nabłonka rzęskowego w drogach oddechowych.
    Olejek eteryczny (łac. oleum aetherium, oleum aethereum) – ciekła, lotna substancja zapachowa, znajdująca się najczęściej w specjalnych komórkach tkanki wydzielniczej roślin. Takie komórki są charakterystyczne dla roślin olejkodajnych, np. gatunków z rodziny sosnowatych, jasnotowatych, mirtowatych, rutowatych i baldaszkowatych. Pod względem składu olejek jest mieszaniną rozmaitych związków chemicznych, takich jak ketony, aldehydy, alkohole, estry, laktony, terpeny, i innych związków organicznych, w tym zawierających azot i siarkę związków o nieprzyjemnym zapachu (np. aminy, tiole).
    Oskrzela (łac. bronchi; l.poj. bronchus), drzewo oskrzelowe to część układu oddechowego, położona pomiędzy tchawicą a oskrzelikami.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.069 sek.