• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Przewody trakcyjne



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Wagon silnikowy – kolejowy pojazd trakcyjny posiadający własny napęd silnikowy i przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów koleją.Metro madryckie (hiszp. Metro de Madrid) jest jednym z najstarszych systemów metra w Europie (otwarte w 1919 roku) oraz jednym z największych systemów transportu tego typu na świecie. Posiada 279 stacji i 15 linii (oraz podziemną kolejkę R, będącą integralną częścią madryckiego metra, łączącą stacje Opera i Principe Pio). W 2007 r. metro w Madrycie miało już łącznie prawie 310 km długości.
    Tramwaj wieżowy wykorzystywany do napraw przewodów trakcyjnych podczas remontu trasy tramwajowej w Poznaniu
    Pojazd wieżowy służący do napraw przewodów trakcyjnych na trasie linii tramwajowej nr T2 w Paryżu.
    Pociąg trakcyjny (sieciowy), używany do modernizacji sieci trakcyjnej na trasie Międzyrzec Podlaski – Biała Podlaska
    Przewody trakcyjne w Polsce na linii kolejowej nr 2, o napięciu =3000 V:, krajowy standard przy zasilaniu silników trakcyjnych
    Pociąg sieciowy na linii PKP Warszawa – Poznań. Polska sieć „normalna” dla napięcia =3000 V: dwa przewody jezdne na osobnych wieszakach przesuniętych względem siebie o pół pola, zawieszonych na jednej linie nośnej. Przy słupach trakcyjnych zawieszenie pośrednie.
    Hiszpania. Przewody trakcyjne konstrukcji „normalnej” dla napięcia =3000 V na szerokotorowej sieci RENFE. Dwa przewody jezdne na osobnych wieszakach, umieszczonych blisko siebie na wspólnej linie nośnej. Przewody zasilające z boku torowiska.
    Przewody trakcyjne na sieci Nederlandse Spoorwegen dla napięcia =1500 V. Sieć z zagęszczonymi wieszakami i zintegrowaną liną zasilającą, ponadto lina nośna, dwa przewody jezdne. Przy słupach trakcyjnych zawieszenie pośrednie. Na tej sieci stosuje się najczęściej słupy trakcyjne w postaci prostokątnych bramek: takie jak na zdjęciu występują dość rzadko.
    Przewody trakcyjne na sieci SNCF w okolicach Paryża dla napięcia =1500 V. Sieć konstrukcji złożonej: lina zasilająca, dwie liny nośne, dwa przewody jezdne.
    Stacja Chiba (okolice Tokio) na sieci JR Higashi Nihon. Widoczne przewody trakcyjne dla napięcia =1500 V. Zasilanie na linii o bardzo intensywnym ruchu pociągów rozwiązano tutaj w postaci podwójnej sieci lekkiej zamontowanej równolegle: razem dwie liny nośne, dwa przewody jezdne.
    Przewody trakcyjne na sieci SBB/CFF/FFS w zachodniej Szwajcarii dla napięcia ~15 kV 16,7 Hz. Sieć konstrukcji lekkiej: lina zasilająca, jedna lina nośna, jeden przewód jezdny.
    Przewody trakcyjne na sieci National Rail (Anglia, Midland Main Line) dla napięcia ~25 kV 50 Hz. Sieć konstrukcji lekkiej: jedna lina nośna, jeden przewód jezdny. Liny zasilające poza torowiskiem.
    Melbourne. Jedno z kilku istniejących skrzyżowań jednopoziomowych sieci kolei aglomeracyjnej, zasilanej napięciem =1500 V, z linią tramwajową, zasilaną napięciem =600 V.
    L’Hospitalet de Llobregat koło Barcelony. Okolice stacji Can Boixeres na linii 5 metra. Zasilanie górne ze sztywnych przewodników, napięcie =1200 V.
    Stacja Indautxu metra w Bilbao. Sieć trakcyjna z dwoma przewodami jezdnymi, zasilana napięciem =1500 V.
    Stacja na linii 2 metra w Pusanie. Sieć trakcyjna „złożona” z dodatkową liną nośną, zasilana napięciem =1500 V.
    Tokio, linia Ōedo metra Toei, napędzana silnikiem lniowym. Zasilanie górne ze sztywnych przewodników, napięcie =1500 V.
    Stacja Marienplatz na średnicy S-Bahn w Monachium. Sieć trakcyjna ukryta w specjalnie wyprofilowanym suficie stacji.

    Przewody trakcyjne – nieizolowane kształtowniki metalowe i liny przewodzące prąd elektryczny, zawieszone na słupach trakcyjnych, przekazujące energię pojazdom o napędzie elektrycznym poruszającym się pod nimi.

    Linia kolejowa nr 8 Warszawa Zachodnia – Kraków Główny Osobowy – linia kolejowa łącząca Warszawę z Krakowem przez Warkę, Radom, Skarżysko-Kamienną, Kielce, Sędziszów i Kozłów.Pruskie Koleje Państwowe (niem. Preußische Staatseisenbahnen) - linie kolejowe obsługiwane przez państwową administrację na terenie Królestwa Prus w latach 1884–1920, w tym na ponad połowie obecnego obszaru Polski (Śląsk, Wielkopolska, Pomorze, Warmia, Mazury).

    Przewody trakcyjne są najczęściej spotykaną formą zasilania górnego. Inną jego formą są sztywne przewodniki zamontowane nad torem ruchu pojazdów. Stosowane przede wszystkim na liniach kolei konwencjonalnych (tj. poruszających się po stalowych szynach), poza tym na sieciach tramwajowych oraz trolejbusowych.

    Budowa[ | edytuj kod]

    Na przewód trakcyjny składają się:

    Trolejbus – pasażerski pojazd drogowy zaprojektowany do przewozu więcej niż dziewięciu osób (wliczając kierowcę), napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej i nie poruszający się po szynach. Ma dwa odbieraki prądu połączone z zawieszoną nad jezdnią parą przewodów. Stąd nazwa od angielskiego słowa „trolley” i końcówki „bus” od omnibus (po łacinie – dla wszystkich). W Polsce trolejbusy korzystają z prądu stałego o napięciu 600 V.Tiergartentunnel - zespół tuneli kolejowych i drogowych przebiegających w kierunku północ-południe pod parkiem Tiergarten w berlińskiej dzielnicy o tej samej nazwie. Tunel zbudowano w latach 1995-2006.
  • Przewód jezdny – element kontaktujący się z odbierakiem prądu pojazdu.
  • Lina nośna – element podtrzymujący przewód jezdny.
  • Wieszaki, na których przewód jezdny podwieszony jest do liny nośnej.
  • Przewody zasilające (w tym np. przewód wzmacniający).
  • Przewód jezdny[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Przewód jezdny.

    Przewód jezdny ma zwykle przekrój okrągły, z dwoma symetrycznymi wcięciami w górnej części, które umożliwiają doczepienie do wieszaków. Tradycyjnie wykonany był z miedzi, ze względu na wysoką przewodność elektryczną i małą podatność na korozję. Bardziej odporne na ścieranie są przewody wykonane z miedzi z domieszkami, na przykład srebrem, magnezem, kadmem i cyną. Stosuje się również przewody o przekroju złożonym, ze stalowym rdzeniem i miedzianym lub aluminiowym kołnierzem; wprowadzone dla zmniejszenia przekroju i zwiększenia wytrzymałości na większe siły naciągu.

    Zwrotnica sieciowa – urządzenie montowane na sieci trakcyjnej w systemach, w których stosowane są odbieraki ze ślizgaczami zapewniającymi nie tylko docisk, ale i prowadzenie po przewodzie trakcyjnym. Umożliwia – poprzez odpowiednie kierowanie i prowadzenie ślizgacza lub ślizgaczy odbieraka – zmianę kierunku jazdy pojazdu (jazda „na ostrze”). W sieciach wieloprzewodowych zapewnia także izolację elektryczną między przewodami wzajemnie oraz konstrukcją wsporczą. Kolejowy most zwodzony nad Regalicą (Odrą Wschodnią) jest jedynym czynnym obecnie obiektem tego typu w Polsce i Europie.

    Poziom zawieszenia[ | edytuj kod]

    Normalny poziom zawieszenia przewodu jezdnego na sieciach kolejowych waha się od 5,3 m ponad poziomem główki szyny na sieci niemieckiej do 4,85 m, we Włoszech (na takich liniach nie dopuszcza się przejazdów jednopoziomowych). Na przejazdach przepisy brytyjskie, mimo mniejszej skrajni kolejowej, wymagają wysokości 5,6 m (p. przepisy HMRI; wszystkie przejazdy z niżej umieszczonymi przewodami muszą mieć bramki uniemożliwiające wjazd pojazdów drogowych przekraczających dopuszczalne gabaryty). Standardowa wysokość sieci trakcyjnej (wysokość konstrukcyjna) na słupie to zwykle 1,4‒1,8 m (dane dla linii dużych prędkości). W sieciach lekkich wieszaki umieszcza się zwykle co 9 m (w Polsce 7‒8 m), ale istnieją sieci typu lekkiego z wieszakami zagęszczonymi do 4,5 m (np. LGV Sud-Est). Wieszaki w sieciach „normalnych” (z dwoma przewodami jezdnymi) mogą utrzymywać jeden albo dwa przewody, zależnie od zasady przyjętej przez poszczególne koleje. Typowe przęsła sieci (fragmenty przewodów między sąsiednimi słupami trakcyjnymi) wynoszą od 50 m na liniach Shinkansen do 65 m na liniach NBS (Neubaustrecke) w Niemczech.

    LN 1, Ligne Nouvelle 1 (Nowa Linia nr. 1), także LGV Sud-Est lub LGV Paris-Sud-Est – francuska linia dużych prędkości, łącząca Paryż i Lyon. Jest to pierwsza linia tego typu we Francji. Oddawano ją do użytku w dwóch etapach, pierwszy odcinek otwarto w 1981 r., po drugim pociągi pojechały dwa lata później. Całkowita długość LGV Sud-est wynosi 409 km.Naturalna stopa bezrobocia (bezrobocie naturalne) – poziom bezrobocia występujący w gospodarce, gdy rynek znajduje się w stanie równowagi. Ekonomiści często definiują naturalną stopę bezrobocia jako sumę bezrobocia frykcyjnego i strukturalnego. Bezrobocie to wiąże się ze zmianami na rynku pracy związanymi z wahaniami aktywnością siły roboczej, likwidowaniem niektórych branż i powstawaniem nowych. Naturalna stopa bezrobocia w gospodarce rynkowej nigdy nie jest równa zero.

    Klasyfikacja[ | edytuj kod]

    Przewody trakcyjne klasyfikuje się w zależności od parametrów konstrukcyjnych i użytkowych.

    Ukształtowanie[ | edytuj kod]

    Ze względu na ukształtowanie wyróżnia się dwie podstawowe grupy przewodów trakcyjnych:

  • sieć prostą (lub płaską) – składającą się wyłącznie z przewodu jezdnego
  • sieć z liną lub linami nośnymi – przewód jezdny zawieszony jest do liny nośnej za pomocą wieszaków.
  • Typ pierwszy stosowany jest w przypadku pojazdów poruszających się z niewielkimi prędkościami (do ok. 80 km/h), przede wszystkim na liniach tramwajowych. Wyższe prędkości wymagają lepszej współpracy odbieraków z przewodem jezdnym, którą zapewnia sieć z linami nośnymi.

    František Křižík (ur. 8 lipca 1847 w Plánicach, zm. 22 stycznia 1941 w Stádlecu koło miasta Tábor) - czeski wynalazca, inżynier elektryk i przemysłowiec.Linia kolejowa nr 2 Warszawa Centralna – Terespol – zelektryfikowana, dwutorowa linia kolejowa o długości 211,312 km. Fragment międzynarodowej linii E20, która jest częścią II Paneuropejskiego Korytarza Transportowego Zachód – Wschód łączącego Berlin z Moskwą.

    Dla równomiernego zużycia powierzchni ślizgu odbieraków prądu przewód jezdny montowany jest zygzakowato w stosunku do osi toru; odchylenia sięgają 20‒40 cm. Realizuje się to przez naprzemienne ustawienie słupów z wysięgnikami krótkimi i długimi.

    Forma[ | edytuj kod]

    Obecnie stosowane formy sieci trakcyjnej z liną nośną są dość zróżnicowane. Można je podzielić na trzy główne grupy:

  • sieć lekka – forma najprostsza; tworzy ją lina nośna, wieszaki i przewód jezdny
  • sieć normalna – forma pośrednia, w której stosuje się dwa przewody jezdne, położone na tym samym poziomie, w odległości kilku cm. Termin normalna stosowany jest w krajach, których koleje przyjęły ją jako podstawową (m.in. w Polsce)
  • sieć złożona (inaczej: ciężka) – z dodatkową liną umieszczoną równolegle tuż ponad przewodem jezdnym albo wykonana w postaci dwóch sieci lekkich umocowanych obok siebie (sieć zdwojona, lub bliźniacza).
  • Naciąg i kompensacja[ | edytuj kod]

    Pod względem zdolności do kompensacji różnic naciągu związanych ze zmianami temperatury, sieci z liną nośną można podzielić na trzy grupy:

    Szyna – profil metalowy o przekroju dwuteownika lub zbliżonym, stosowany do podtrzymania i prowadzenia pojazdów kolei szynowej, a także innych dziedzinach jak np. budownictwo czy medycyna.Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.
  • nieskompensowane – stosowane rzadko, tylko na krótkich, bocznych odcinkach o niewielkich prędkościach jazdy;
  • półskompensowane – kompensacji poddane są tylko przewody jezdne;
  • skompensowane – kompensacji poddane są liny nośne i przewody jezdne (wymagana dla dużych prędkości).
  • Najprostszą formą kompensacji, stosowaną na niektórych sieciach tramwajowych, było ręczne naprężanie sieci za pomocą śruby rzymskiej, dokonywane kilka razy do roku. Samoczynna kompensacja, niezbędna na sieciach kolejowych i współczesnych tramwajowych, uzyskiwana jest zwykle przez naprężanie lin obciążnikami (w Polsce zwanymi potocznie dropsami ze względu na kształt) zawieszonymi przy słupach trakcyjnych. Trwają prace nad naprężaczami różnorodnej konstrukcji.

    Tramwaje w konurbacji górnośląskiej – system transportu tramwajowego funkcjonujący na terenie trzynastu gmin konurbacji górnośląskiej: Będzina, Bytomia, Chorzowa, Czeladzi, Dąbrowy Górniczej, Gliwic (odcinek od granic miasta do zajezdni tramwajowej w Gliwicach, na którym znajduje się jeden przystanek), Katowic, Mysłowic, Rudy Śląskiej, Siemianowic Śląskich, Sosnowca, Świętochłowic oraz Zabrza, a dawniej również w Piekarach Śląskich i Wojkowicach oraz we wsi Wieszowa. Liczy 200,6 km torowisk i obejmuje obszar zamieszkany przez 2 miliony ludzi. Operatorem systemu jest spółka Tramwaje Śląskie działająca na zlecenie KZK GOP.Kształtownik – element konstrukcyjny o dużej długości i stałym przekroju poprzecznym, wykonany najczęściej ze stali walcowanej lub giętej na zimno albo wytłoczony w procesie ekstruzji z tworzywa sztucznego (np. PVC).

    Cięższe sieci konstrukcji złożonej są stosunkowo sztywne i nie dopuszczają dużych odkształceń powodowanych przesuwaniem się odbieraków. Wymagają one też większych naciągów: na włoskiej Direttissimie stosuje się naciąg 2×33,9 kN (sieć zdwojona), na sieci Shinkansen aż 54 kN. Dla porównania, sieć lekka na LGV Sud-Est ma naciąg 14 kN, na niemieckich NBS-ach – 15 kN, na LGV Atlantique – 20 kN. Wobec większej podatności sieci lekkich na odkształcenia pionowe, pantografy szybkich pociągów TGV i ICE dociskane są siłą 130‒250 N, podczas gdy w przypadku pociągów Shinkansen siła docisku wynosi 70‒80 N.

    Pojazd wieżowy – pojazd kolejowy lub samochodowy, przeznaczony do prac nad przewodami trakcyjnymi (kolejowymi, tramwajowymi, trolejbusowymi). W początkach kolei elektrycznej i tramwajów używano lekkich, bezsilnikowych wagonów doczepnych o prostej konstrukcji. Współcześnie na kolei wykorzystuje się przede wszystkim wagony wieżowe, powstałe poprzez przebudowę wozów silnikowych. Do diagnostyki i napraw przewodów trolejbusowych oraz tramwajowych służą pojazdy samochodowe i tramwajowe, które są wyposażone w podnośnik na dachu.Przejazd kolejowo-drogowy (również przejazd kolejowy) – skrzyżowanie w jednym poziomie linii kolejowej lub bocznicy z drogą.

    Podatność na zniszczenie sieci trakcyjnej przy wysokich prędkościach pociągów maleje wraz ze wzrostem siły naciągu i zmniejszaniem przekroju przewodu jezdnego. Przy przewodzie całkowicie miedzianym dopuszczalna prędkość nie może być znacząco wyższa od 500 km/h. Dlatego ważnym czynnikiem umożliwiającym wzrost dopuszczalnej prędkości jest wprowadzenie wysoko wytrzymałych materiałów (trwają prace nad stopami aluminium, stopami miedzi i przekrojami złożonymi).

    Powiat miechowski – powiat w Polsce, w północnej części województwa małopolskiego, utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Miechów.Deutsche Reichsbahn – niemieckie koleje państwowe w latach 1920–1949, następnie w NRD. Po zjednoczeniu Niemiec i po połączeniu z Deutsche Bundesbahn weszły w skład Deutsche Bahn AG.

    Sieci z dwoma oddzielnymi przewodami jezdnymi stosowane są głównie tam, gdzie niezbędne jest prowadzenie górą przewodu „powrotnego” – a więc przede wszystkim na liniach trolejbusowych (w układzie prostym lub z linami nośnymi). Innym powodem stosowania wielu przewodów jezdnych może być (obecnie bardzo rzadkie) zasilanie wielofazowe. Kolej Jungfraubahn jest jednym z ostatnich zachowanych przykładów tego typu elektryfikacji (p. fot.).

    Société nationale des chemins de fer français, SNCF (z fr. Narodowe Towarzystwo Kolei Francuskich) – francuski państwowy przewoźnik kolejowy powstały w 1938 roku, będący jednym z największych przedsiębiorstw we Francji. Prezesem SNCF jest Guillaume Pepy.FEVE (z hiszp. Ferrocarriles de Vía Estrecha - Koleje wąskotorowe) - hiszpańskie przedsiębiorstwo kolejowe prowadzące przewozy osobowe jak i towarowe na szlakach wąskotorowych, o całkowitej długości 1250 km. FEVE utworzone zostało w 1965 r. i wchodzi w skład hiszpańskiego narodowego przewoźnika RENFE. Zdecydowana większość linii obsługiwanych przez FEVE leży wzdłuż lub w pobliżu Oceanu Atlantyckiego i Zatoki Biskajskiej. Obejmuje ono swoim działaniem tereny hiszpańskiej Galicji, Kantabrii, Asturii i częściowo Kraju Basków z rozgałęzieniem do regionu Kastylia i León. FEVE prowadzi operacje przewozowe na 1194 km torów, z czego 316 km jest zelektryfikowana. Najważniejszą linią obsługiwaną przez przewoźnika jest linia Transcantábrico biegnąca w całej swej długości na północnym wybrzeżu Hiszpanii łącząc miasta San Sebastian i Ferrol oraz począwszy od 1982 r. także miasto León w Kastylii. FEVE świadczy również przewozy osób w ruchu podmiejskim tzw. Cercanías. Głównym obszarem gdzie działa jako kolej podmiejska jest region Asturii - Cercanías Asturias, gdzie istnieje gęsta sieć FEVE i 5 linii podmiejskich, a system jest całkowicie zintegrowany z pociągami RENFE. FEVE prowadzi również przewozy towarowe, około 460 milionów ton towarów rocznie, co stanowi dużą część zysków firmy.

    Sieć prądu stałego a sieć prądu przemiennego. Spośród różnych systemów elektryfikacji napięciem przemiennym, obecnie najkorzystniejszy ekonomicznie dla sieci dalekobieżnych jest system ~25 kV 50 Hz – stosuje się go np. na większości budowanych obecnie linii dużych prędkości. Sieć górna dla tego systemu charakteryzuje się najlżejszą konstrukcją i przekrojem przewodu jezdnego rzędu ok. 150 mm²; jest to zwykle „sieć lekka”. Ponieważ prąd stały – ze względu na wyższe natężenia – wymaga większych przekrojów (300‒500 mm²), stosuje się podwójny przewód jezdny z zagęszczonym układem wieszaków – „sieć normalna”. Takie rozwiązanie przyjęto dla sieci PKP w Polsce (napięcie stałe 3000 V). Dla napięcia stałego 1500 V stosuje się gdzieniegdzie pośredni przewód nośny, utrzymujący dwa przewody jezdne – „sieć złożona” (np. na części sieci SNCF). W Tokio, gdzie ruch podmiejski jest wyjątkowo intensywny, kilka sieci kolejowych (zelektryfikowanych napięciem stałym 1500 V) stosuje dwa równoległe przewody trakcyjne sieci lekkiej założone obok siebie (sieć zdwojona). Podobne rozwiązanie stosuje się na też na niektórych magistralach kolei włoskich FS (napięcie stałe 3000 V). Tym niemniej, na mniej obciążonych liniach stosuje się sieć lekką nawet przy zasilaniu napięciem stałym 1500 V – np. na kolejach aglomeracyjnych w Melbourne, w Kapsztadzie.

    Intercity-Express (dawniej InterCityExpress lub w skrócie ICE) – kategoria pociągów dalekobieżnych dużych prędkości przedsiębiorstwa DB Fernverkehr. ICE stanowi system pociągów łączących największe miasta w Niemczech istniejący od 1991, w późniejszych latach rozpoczął kursowanie w krajach ościennych.Tramwaj (z ang. tramway – linia tramwajowa, tram – tramwaj) – pasażerski lub towarowy pojazd szynowy zaprojektowany do eksploatacji na linii tramwajowej.

    Wyjątkowo duże obciążenie japońskich linii dużych prędkości Shinkansen było zapewne przyczyną, że mimo zasilania ich napięciem przemiennym 25 kV 50 Hz, zastosowano sieć złożoną z dodatkową liną prowadzoną równolegle tuż nad (pojedynczym) przewodem jezdnym (z wyjątkiem Nagano Shinkansen, który ma sieć lekką). Jednak na europejskich liniach dużych prędkości, również zasilanych napięciem jednofazowym, większość przewodów trakcyjnych jest typu lekkiego (z wyjątkiem Włoch, gdzie stosuje się prąd stały).

    Radom – dworzec kolejowy i stacja w Radomiu, w dzielnicy Planty. Stacja Radom leży na szlaku linii kolejowych nr 8, 22 oraz 26. Zgodnie z klasyfikacją PKP posiada kategorię B.Metro w Barcelonie (hiszp. Metro de Barcelona) – jest systemem szybkiego transportu podziemnego w drugim co do wielkości mieście w Hiszpanii. System składa się z 11 linii na których znajduje się 209 stacji. Dwie kolejne linie są w fazie budowy.

    Rzadsze rozmieszczenie podstacji (na sieciach interurbans w USA stosowano np. 40‒60 km przy prądzie przemiennym wobec 15‒30 km przy stałym) jest również pewnym uproszczeniem konstrukcji sieci górnej, choć styk dwu sekcji przy prądzie przemiennym jest bardziej skomplikowany niż przy prądzie stałym – nie może następować zwieranie obu fragmentów sieci np. odbierakiem (prąd stały dopuszcza krótkotrwałe zwarcia międzysekcyjne).

    Cesarsko-Królewskie Koleje Państwowe (niem. kaiserlich-königliche Staatsbahnen, kkStB), od roku 1915 Cesarsko-Królewskie Austriackie Koleje Państwowe (niem. kaiserlich-königliche österreichische Staatsbahnen) były dawną państwową spółką kolejową, działającą w austriackiej części Monarchii Austro-Węgierskiej, tzw. Przedlitawii.Pętla (pętlica) – element infrastruktury służący do zmiany kierunku ruchu pojazdu, w postaci odcinka trasy (toru, jezdni), zakrzywionego w planie o 180°.

    Sieć dla odbieraków rolkowych a sieć dla odbieraków ślizgaczowych. Sieć dla odbieraków rolkowych (a tym bardziej dla odbieraków z „łyżką” – jak w trolejbusach) jest trudniejsza w budowie i utrzymaniu od sieci dla pantografów lub odbieraków „lirowych”. Wymaga ona łagodnego profilowania łuków, użycia specjalnych elementów na skrzyżowaniach, a szczególnie rozjazdach. Dodatkowo – rozjazdy dla odbieraków „łyżkowych”, w przeciwieństwie do rozjazdów stosowanych dla odbieraków rolkowych, wymagają zwrotnic. Pojazdy z odbierakami ślizgaczowymi (pantografy, lirowe, ramkowe) mogą w zasadzie poruszać się korzystając z sieci dla odbieraków rolkowych, te drugie nie mogą jednak korzystać z sieci zbudowanej dla tych pierwszych. Obecnie odbieraki rolkowe lub odbieraki z łyżką (i dostosowane do nich przewody trakcyjne) są rzadkością, ale eksploatuje się je jeszcze m.in. na sieciach tramwajowych w Toronto, Rydze, Filadelfii, Nowym Orleanie, San Francisco, Lizbonie.

    Gotthardbahn – linia kolejowa w Szwajcarii, prowadząca z Immensee w środkowej cześci kraju do Chiasso przy granicy szwajcarsko-włoskiej.Peron jest to element przystanku, dworca kolejowego lub autobusowego służący do bezpiecznego wsiadania i wysiadania podróżnych oraz ładowania bagażu.

    Zasilanie górne ze sztywnych przewodników. Sztywne przewodniki dają nie tylko pewne oszczędności na wymiarach światła tunelu, ale również – przy zasilaniu napięciem stałym najczęściej stosowanym na SKM o intensywnym ruchu – z powodzeniem zastępują podwójny przewód jezdny. Na taki system zasilania przebudowano całą podstawową sieć metra barcelońskiego, również na odcinkach odkrytych. Korzystają też nich koleje podziemne zasilane silnikiem liniowym, dla których minimalizacja wymiarów tunelu była ważnym argumentem doboru technologii napędzania, np. linia Nagahori-tsurumi-ryokuchi(jap.) metra w Osace. Sztywne przewodniki stosuje się też zazwyczaj na mostach zwodzonych – w Polsce np. na kolejowym moście na Regalicy w Szczecinie (przewód trakcyjny, podnoszony wraz z mostem, ze względów bezpieczeństwa jest uziemiony – maszynistę obowiązuje przejazd rozpędem z ograniczoną prędkością). Sztywne przewodniki można też stosować przy ograniczeniach podyktowanych konstrukcjami budowlanymi, np. w niskich budynkach stacyjnych. Współczesną formą sztywnego zasilania górnego są dwa aluminiowe profile obejmujące przewód jezdny.

    Łódź Fabryczna – dworzec kolejowy i stacja czołowa w Łodzi na linii do Koluszek, powstała z inicjatywy przemysłowca Karola Scheiblera w 1866 r. Według klasyfikacji PKP, przed zamknięciem ze względu na przebudowę, miał kategorię B. Znajduje się w centrum Łodzi.Polskie Koleje Państwowe Spółka Akcyjna (PKP S.A.) – powstała w wyniku komercjalizacji istniejącego od 1926 przedsiębiorstwa państwowego Polskie Koleje Państwowe. Ich jedynym akcjonariuszem jest Skarb Państwa, który reprezentuje obecnie Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Spółka pełni dominującą rolę w Grupie PKP. Do jej podstawowych zadań należą:


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Oś toru - teoretyczna linia biegnąca na wysokości główek szyn w połowie odległości między szynami. Od osi toru wyznaczane są wszelkie odległości urządzeń infrastruktury kolejowej np. ukresy, semafory, wskaźniki, budynki i perony.
    General Electric – w 2009 dwunaste co do wielkości przedsiębiorstwo na świecie, zarówno pod kątem obrotów, generowanego dochodu jak i wartości rynkowej (406 mld USD w lipcu 2007). Spółka zajmuje obecnie trzecie miejsce na liście Największych Przedsiębiorstw na Świecie, czasopisma Forbes . Spółka publiczna notowana na Giełdzie Nowojorskiej (NYSE): GE (tzw. "Wall Street").
    Königlich Preußische Militär-Eisenbahn (lub Königliche Militär-Eisenbahn (K.M.E.) – dawna państwowa, zarządzana przez wojska pruskie linia kolejowa między Schöneberg (obecnie Berlin) i Kummersdorf, która później została przedłużona do Jüterbog.
    Ślizgacz - część odbieraka prądu bezpośrednio współpracująca z przewodem jezdnym sieci trakcyjnej. Na kolejach polskich nakładka ślizgacza zazwyczaj wykonana jest z twardej miedzi, górna jej część ma wyżłobione rowki wypełnione smarem grafitowym. Od 2011 roku nakładki miedziane mają zastąpić nakładki grafitowe, które ograniczą zdzieranie przewodu). Na wielkość ślizgacza ma wpływ odbierany prąd (bardziej masywny przy niższych napięciach - większe prądy) i skrajnia taboru. Aby wymusić równomierne zużycie górnej powierzchni stosuje się zygzakowanie przewodu jezdnego (w przypadku jazdy na torze zelektryfikowanym na łuku sieć trakcyjna zygzakuje samoczynnie).
    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.
    Régie autonome des transports parisiens, RATP (z fr. Autonomiczny zarząd transportu paryskiego) – francuskie przedsiębiorstwo państwowe transportu publicznego w Paryżu. Obsługuje linie metra, autobusowe, tramwajowe, kolejkę na wzgórze Montmartre (Funiculaire de Montmartre) oraz (wspólnie z francuskimi kolejami SNCF) linie kolei aglomeracyjnej RER (Réseau express régional).
    Żółta linia metra w Budapeszcie – (węg. Millenniumi Földalatti Vasút – Milenijna Kolej Podziemna). Jest jedną z najstarszych linii w Europie (po Londynie). Wybudowano ją w 1896 roku w ramach obchodów tysiąclecia istnienia państwa węgierskiego. Od 2002 roku linia M1 z aleją Andrássyego i Placem Bohaterów znajduje się na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.074 sek.