• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Przewody Wolffa

    Przeczytaj także...
    Caspar Friedrich Wolff (ur. 18 stycznia 1734 w Berlinie, zm. 22 lutego 1794 w Petersburgu) – niemiecki lekarz, anatom, fizjolog i embriolog. W 1767 został profesorem na Uniwersytecie w Petersburgu. Był twórcą epigenezy. Okrycie to opisał w swojej pracy doktorskiej. Jego praca przyczyniła się do obalenia teorii preformacji.Bezowodniowce (Anamnia) – grupa kręgowców niższych, które nie wytwarzają błon płodowych w rozwoju embrionalnym – przeciwstawiana owodniowcom (Amniota). Bezowodniowce związane są ze środowiskiem wodnym. W ich rozwoju często występuje stadium larwalne.
    Mocz (łac. urina) - uryna, płyn wytwarzany w nerkach i wydalany z organizmu, zawierający produkty przemiany materii bezużyteczne lub szkodliwe dla ustroju.
    Zatoka moczowo-płciowa u zarodka żeńskiego w 9 tygodniu życia, widoczne przewody Wolffa, podpisane jako Wolffian duct

    Przewody Wolffa, także jako przewody śródnercza lub przewody pranerczamoczowody pierwotne pełniące funkcje wyprowadzania moczu u samic bezowodniowców, a u samców z wyjątkiem kręgoustych i ryb kostnoszkieletowych również funkcje nasieniowodów.

    Kręgouste, krągłouste, smoczkouste (Cyclostomata) – grupa wodnych kręgowców o otworze gębowym w kształcie okrągłej przyssawki. Nazwa krągłouste obejmuje minogi i śluzice zaliczane do bezżuchwowców. Postać wydłużona, robakowata, bez łusek, ciało pokryte śluzem, pozbawione żeber, szkieletu pasa barkowego i miednicowego. Nie występują płetwy parzyste. Są to zwierzęta drapieżne, padlinożerne lub pasożytnicze (niektóre półpasożytnicze). Stosunkowo prymitywnie zbudowane – mają nieparzyste nozdrza, czy segmentowane umięśnienie. Szkielet osiowy stanowi struna grzbietowa, u minogów także znajdujące się nad nią łuki naczyniowe.Człowiek rozumny (Homo sapiens) – gatunek ssaka z rodziny człowiekowatych (Hominidae), jedyny występujący współcześnie przedstawiciel rodzaju Homo. Występuje na wszystkich kontynentach.

    Rozwój u owodniowców[ | edytuj kod]

    U owodniowców podlegają przekształceniom w męskie drogi płciowe i moczowody obu płci.
    U człowieka, u zarodków męskich, pod wpływem testosteronu, zapoczątkowuje tworzenie się przewodu najądrza. W niższym odcinku, przewód Wolffa, wraz z tkankami otaczającymi, tworzy nasieniowód. Pozostałością po tych przewodach, niepełniącą żadnych funkcji, jest przyczepek najądrza.
    U zarodków żeńskich, przewody te ulegają w większości zanikowi, ich pozostałości znajdują się obok pochwy jako przewód Gartnera i nie pełnią żadnej roli. Jednak u obu płci, dolny fragment przewodu jest punktem wyjścia pączka moczowodowego, z którego powstają moczowód, miedniczka nerkowa i kanaliki zbiorcze.

    Mężczyzna – dojrzały płciowo męski osobnik z rodzaju Homo. Różnica w genotypie kobiety i mężczyzny (kobieta ma dwa chromosomy X, a mężczyzna chromosom X i chromosom Y) determinuje dymorfizm płciowy u ludzi.Owodniowce (Amniota) – klad obejmujący kręgowce, mające zdolność rozwoju zarodkowego na lądzie (gady, ptaki i ssaki). Uzyskały ją dzięki wytworzeniu błon płodowych, które tworzą środowisko dla właściwego rozwoju zarodka.

    Historia[ | edytuj kod]

    Zostały one opisane po raz pierwszy w roku 1757 przez Caspara Friedricha Wolffa, od którego nazwiska pochodzi jedna z nazw tego przewodu.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Gerard Drewa: Genetyka medyczna Podręcznik dla studentów. Wrocław: Elsevier Urban & Partner, 2011, s. 521. ISBN 978-83-7609-295-9.
    2. Joanna Sokołowska-Pituchowa: Anatomia człowieka. Podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: PZWL, 2011, s. 361. ISBN 978-83-200-4364-8.
    3. Michael Schunke: Prometeusz Atlas anatomii człowieka Tom 2. Wrocław: Med-Pharm Polska, 2017, s. 42-55. ISBN 978-83-7846-042-8.
    4. whonamedit

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Przewody Müllera
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Pochwa (łac. vagina) – odcinek żeńskich dróg rodnych. Jest przewodem mięśniowo-błoniastym, silnie rozciągliwym i elastycznym, długości 5 cm do 14 cm (zazwyczaj 6 cm do 8 cm), stanowiącym połączenie między macicą a przedsionkiem pochwy, będącym częścią sromu (pudendum feminum). Najwęższa w swojej dolnej części stopniowo się rozszerza. W części środkowej ma około 2 cm do 3 cm szerokości. Pochwa stanowi miejsce wprowadzenia nasienia, obejmując prącie w czasie kopulacji oraz drogę, którą wydostaje się płód podczas porodu, a także drogę odpływu krwi menstruacyjnej. W czasie rozwoju płodowego powstaje z połączenia części dystalnych przewodów przyśródnerczowych (przewodów Müllera).Kobieta – dojrzały płciowo żeński osobnik z rodzaju Homo. Różnica w genotypie kobiety i mężczyzny (kobieta ma dwa chromosomy X, a mężczyzna chromosom X i chromosom Y) determinuje dymorfizm płciowy u ludzi.




    Warto wiedzieć że... beta

    Najądrze (łac. epididymis) – Narząd płciowy męski wewnętrzny. Znajduje się w mosznie i przylega do jądra od góry, tyłu oraz boku. Składa się z kanalików, których zadaniem jest odprowadzanie z jądra i magazynowanie nasienia. Najądrze składa się z głowy, trzonu i ogona. Głowę stanowią płaciki (albo stożki najądrza) i przewodziki odprowadzające, natomiast trzon i ogon (który jest uważany za główny magazyn nasienia) zbudowane są z poskręcanego przewodu najądrza, który opuszczając ogon, przechodzi w nasieniowód.
    Testosteron (17β-hydroksy-4-androsten-3-on, ATC: G03 BA03) – organiczny związek chemiczny, podstawowy męski steroidowy hormon płciowy należący do androgenów. Jest produkowany przez komórki śródmiąższowe Leydiga w jądrach pod wpływem LH, a także w niewielkich ilościach przez korę nadnerczy, jajniki i łożysko.
    Miedniczka nerkowa – jeden z początkowych fragmentów dróg moczowych, położony we wnęce nerki, do którego doprowadzany jest mocz z kielichów mniejszych i większych znajdujących się wewnątrz nerki. Miedniczka nerkowa zwężając się łagodnie przechodzi w moczowód.
    Przewody Müllera (przewody przyśródnerczowe, ang. Müllerian ducts, łac. ductus paramesonephricus) – para przewodów wykształcających się w embriogenezie z nabłonka mezodermalnego. Przewody przyśródnerczowe biegną równolegle z przewodami śródnerczowymi (Wolffa). Rozwijają się z nich żeńskie narządy płciowe. U samic ssaków łożyskowych z części proksymalnej przewodu rozwija się jajowód, ze środkowej macica, a z dystalnej górna część pochwy; u samców przewody ulegają uwstecznieniu, tworząc narządy szczątkowe: przyczepek jądra, przyczepek najądrza i łagiewkę sterczową.
    Kanalik zbiorczy (łac. Tubulus renalis arcuatus) – wspólny dla kilku nefronów odcinek kanalika nerkowego, leżący między kanalikami dystalnymi nefronów a brodawką nerkową. W kanalikach zbiorczych następuje zbieranie moczu ostatecznego i kierowanie go do przewodów wyprowadzających mocz.
    Moczowód (łac. ureter) – część układu moczowego. Moczowody to parzyste przewody biegnące z miedniczek nerkowych do pęcherza moczowego.
    Moczowód (łac. ureter) – część układu moczowego. Moczowody to parzyste przewody biegnące z miedniczek nerkowych do pęcherza moczowego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.