• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Przemysł włókienniczy

    Przeczytaj także...
    Przemysł lekki – dział gospodarki związany z produkcją artykułów masowego użytku, obejmujący m.in. produkcję tkanin, dzianin, odzieży, obuwia oraz galanterii skórzanej i tekstylnej (tzn. przemysł włókienniczy, odzieżowy, skórzany), a także przemysł spożywczy, szklany i ceramiczny. Tradycyjnie przeciwstawiany przemysłowi ciężkiemu.Włókno – podstawowa jednostka struktury wielu materiałów, która charakteryzuje się znaczną długością i niewielkim przekrojem. Zwykle przyjmuje się, że włóknem jest struktura, której długość jest minimum 100 razy większa od jej przekroju. Włókna występują zarówno w materiałach naturalnych jak i produkowanych przez człowieka. Niektóre materiały są wykonane prawie wyłącznie z włókien, podczas gdy w innych włókna stanowią tylko jeden z elementów wzmacniających ich strukturę.
    Muzeum Techniki i Włókiennictwa funkcjonuje od 1 stycznia 1979 roku. Powstało jako oddział ówczesnego Muzeum Okręgowego w Bielsku-Białej w celu dokumentowania bogatych tradycji miejscowego ośrodka przemysłu wełnianego poprzez gromadzenie maszyn, urządzeń i dokumentacji związanej z tą dziedziną wytwórczości. Oprócz tego muzeum gromadzi i udostępnia eksponaty związane z innymi branżami przemysłu i techniki, takimi jak pożarnictwo, drukarstwo, przemysł metalowo-maszynowy. Muzeum zajmuje część budynków dawnej fabryki sukna rodziny Büttner, jednego z większych zakładów włókienniczych dawnego Bielska.

    Przemysł włókienniczy (inaczej przemysł tekstylny) – gałąź przemysłu lekkiego zajmująca się przetwórstwem surowców na włókna, tkaniny, dzianiny itp., obejmuje między innymi, przędzalnictwo, tkactwo, dziewiarstwo oraz w przypadku przetwórstwa włókien łykowych – roszarnictwo.

    Austro-Węgry (t. Monarchia Austro-Węgierska; niem. Österreich-Ungarn, węg. Osztrák-Magyar Monarchia) – państwo związkowe w Europie Środkowej. Austro-Węgry były wielonarodową monarchią konstytucyjną i jednym z największych mocarstw w tamtym czasie. Państwo istniało 51 lat, od 1867 aż do rozpadu w 1918 roku i zakończenia I wojny światowej.Przemysł – dział produkcji materialnej, w którym wydobywanie zasobów przyrody i dostosowanie ich do potrzeb ludzi odbywa się na dużą skalę, na zasadzie podziału pracy i za pomocą maszyn.


    Przemysł włókienniczy w Polsce[]

    W okresie powojennej industrializacji kraju największymi okręgami przemysłu lekkiego i zarazem przemysłu włókienniczego były: Łódzki Okręg Przemysłowy, posiadający silne tradycje przemysłu lekkiego (kalisko-mazowiecki okręg przemysłowy) jeszcze z połowy XVIII wieku, oraz Bielski Okręg Przemysłowy, będący jednym z trzech największych okręgów przemysłowych Austro-Węgier.

    Łódzki Okręg Przemysłowy (ŁOP), okręg przemysłowy na terenie województwa łódzkiego o powierzchni 7,9 tys. km². W przeszłości największe skupisko przemysłu włókienniczego w Polsce i jedno z największych na świecie.Dziewiarstwo − dział przemysłu włókienniczego zajmujący się produkcją dzianin. Pracownik zajmujący się produkcją to dziewiarz.

    W Polsce istnieją dwa muzea dokumentujące historię przemysłu włókienniczego:

  • Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi
  • Muzeum Techniki i Włókiennictwa w Bielsku-Białej



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Tkanina – wyrób włókienniczy płaski powstający w wyniku przeplatania ze sobą (według założonego splotu) wzajemnie prostopadłych układów nitek osnowy i wątku.
    Roszenie słomy lnianej – druga, po odziarnianiu, faza obróbki słomy w procesie pozyskiwania włókna z roślin włóknistych (len, konopie). Włókna pozyskiwane z tych roślin określa się mianem włókien łykowych.
    Bielski Okręg Przemysłowy – okręg przemysłowy w południowej Polsce, rozciągający się od Żywca na południu po Pszczynę na północy i Cieszyna na zachodzie po Andrychów na wschodzie. Jego granice w przybliżeniu pokrywają się z granicami aglomeracji bielskiej. Bielski Okręg Przemysłowy powstał w I połowie XIX w., a jego powierzchnia wynosi obecnie 2,6 tys. km². W okręgu rozwija się głównie przemysł maszynowy, samochodowy, włókienniczy oraz metalurgiczny. Na terenie BOP funkcjonują podstrefy dwóch specjalnych stref ekonomicznych: Katowickiej oraz Krakowskiej.
    Tkactwo – dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem. Jedno z najstarszych rzemiosł uprawianych przez człowieka. Jego początki sięgają neolitu. Powstały wtedy najstarsze, pionowe warsztaty tkackie.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Kalisko-mazowiecki okręg przemysłowy – historyczny okręg przemysłowy w województwie kaliskim i województwie mazowieckim Królestwa Polskiego, ukształtowany w latach 1818–1833, obejmował ośrodki przemysłowe położone na trakcie fabrycznym Warszawa–Kalisz; pierwszy polski okręg przemysłowy powstały w dobie rewolucji przemysłowej.
    Dzianina - wyrób włókienniczy płaski powstający przez tworzenie rządków lub kolumienek wzajemnie ze sobą połączonych oczek. Przędza w dzianinie ma bardzo duże wrobienie, dzięki czemu dzianina jest bardzo elastyczna i rozciągliwa we wszystkich kierunkach. Dzianina w przeciwieństwie do tkaniny tworzona jest z jednej nitki na szydełkarkach lub też jednej, lub wielu osnów, na osnowarkach. Dzianiny mogą być gładkie, wzorzyste, ażurowe, fakturowane lub z okrywą włókienną.

    Reklama