• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Przedstawiciele Stolicy Apostolskiej w Polsce



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Antonio Eugenio Visconti (ur. 17 czerwca 1713 w Mediolanie, zm. 4 marca 1788 w Rzymie) – dyplomata papieski z XVIII wieku, nuncjusz apostolski w Polsce w okresie od 22 lutego 1760 do 20 marca 1766, kardynał. Jego sekretarzem był ksiądz Kajetan Ghigiotti, którego potem (1764) skaptował król Stanisław August Poniatowski. W roku 1766 został nuncjuszem w Wiedniu, jednak dotarł tam dopiero w 1767 roku i przebywał tam do października 1774 roku. W 1771 roku został mianowany kardynałem in pectore; nominację ogłoszono dopiero dwa lata później. Uczestniczył w konklawe 1774-1775. W kwietniu 1775 otrzymał tytuł prezbitera Santa Croce in Gerusalemme. Od 1782 roku był prefektem Kongregacji Odpustów i Świętych Relikwii.Klemens VIII, łac. Clemens VIII, właśc. Hipolit Aldobrandini, wł. Ippolito Aldobrandini (ur. 24 lutego 1536 w Fano, zm. 3 marca 1605 w Rzymie) – papież od 30 stycznia 1592 do 3 marca 1605 roku.

    Przedstawiciele Stolicy Apostolskiej w Polsce (nuncjusze, internuncjusze i legaci apostolscy), duchowni katoliccy reprezentujący Watykan w Polsce, z reguły także rezydujący w Polsce. Stały urząd delegata apostolskiego ustanowiono w 1555.

    Spór o pierwszeństwo między nuncjuszem i ambasadorem rosyjskim toczył się jeszcze za panowania Augusta III Sasa i do końca Rzeczypospolitej nie został rozstrzygnięty.

    Gwalon (zm. 23 lutego 1116) – biskup bellowaceński w latach ok. 1101 – 1104, następnie biskup Paryża. Legat papieski przybyły na ziemie polskie z polecenia papieża Paschalisa II ok. 1103.Francesco Marmaggi (ur. 31 sierpnia 1870, zm. 3 listopada 1949) – kardynał prezbiter, prefekt Kongregacji ds. Duchowieństwa, dyplomata watykański, nuncjusz w: Rumunii, Czechosłowacji i Polsce. Odznaczony Orderem Orła Białego.

    Spis treści

  • 1 Lista przedstawicieli dyplomatycznych Stolicy Apostolskiej
  • 1.1 X-XV w.
  • 1.2 XVI-XVIII w.
  • 1.2.1 Posłowie (internuncjusze) i legaci apostolscy
  • 1.2.2 Nuncjusze i legaci apostolscy
  • 1.3 II Rzeczpospolita
  • 1.4 Okres powojenny
  • 2 Zobacz też
  • 3 Przypisy
  • 4 Bibliografia
  • 5 Linki zewnętrzne
  • Zjazd gnieźnieński – inaczej nazywany też synodem gnieźnieńskim. Była to pielgrzymka cesarza Ottona III do grobu św. Wojciecha, a także spotkanie z księciem Polski Bolesławem w ówczesnej stolicy państwa – Gnieźnie.Ferdinando Maria Saluzzo (ur. 20 listopada 1744 w Neapolu – zm. 3 listopada 1816 w Rzymie) – włoski kardynał od 1801, biskup tytularny Kartaginy, nuncjusz apostolski w Rzeczypospolitej w latach 1784-1794.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Vincenzo Lauro, Vincenzo Laureo (ur. 23 marca 1523 w Tropei – zm. 17 grudnia 1592 w Rzymie) – nuncjusz apostolski w Polsce od 1 czerwca 1573 do 9 kwietnia 1578, w Sabaudii od 23 listopada 1568 do 1 czerwca 1573 i od 15 września 1580 do 10 maja 1585 roku, biskup katolicki, kardynał.
    Jan Andrzej Archetti, wł. Giovanni Andrea Archetti (ur. 11 września 1731 w Brescii, zm. 5 listopada 1805 w Ascoli Piceno) – włoski biskup rzymskokatolicki, kardynał, arcybiskup tytularny chalcedoński, nuncjusz apostolski w I Rzeczypospolitej od 14 kwietnia 1776 do 30 listopada 1783, pierwszy nuncjusz w Rosji w latach 1783–1784 z misją zorganizowania tam Kościoła katolickiego.
    Arcybiskup (gr. αρχή, arché - pierwszeństwo, gr. επίσκοπος, epískopos - nadzorca, biskup) – tytuł honorowy lub urząd nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezja), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa ("ad personam").
    Rzeczpospolita, od XVII wieku częściej znana jako Rzeczpospolita Polska (lit. Respublika lub Žečpospolita, biał. Рэч Паспалітая, ukr. Річ Посполита, ros. Речь Посполитая, rus. Рѣчь Посполита, łac. Res Publica, współczesne znaczenie: republika) oraz Rzeczpospolita Obojga Narodów – państwo federacyjne złożone z Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego istniejące w latach 1569–1795 na mocy unii lubelskiej (kres federacji w 1791 roku przyniosła Konstytucja 3 maja, ustanawiając państwo unitarne – Rzeczpospolitą Polską). Korona i Litwa stanowiły dla szlachty jedną całość, pomimo dzielących je różnic regionalnych, sprzecznych interesów i odrębności ustrojowych.
    Robert (zm. między 1001 a 1026) – kardynał diakon i oblacjonariusz Św. Kościoła Rzymskiego za pontyfikatów Grzegorza V (996-999) i Sylwestra II (999-1003). Przypuszczalnie Niemiec z pochodzenia. Jest poświadczony w dokumentach cesarza Ottona III datowanych 9 kwietnia 998 i 4 kwietnia 1001. W 1000 roku był legatem papieskim w Polsce i uczestniczył, jako przedstawiciel papieża, w synodzie gnieźnieńskim, na którym ustanowiono metropolię w Gnieźnie i trzy podległe jej biskupstwa. Po raz ostatni jest poświadczony na synodzie w Todi 27 grudnia 1001. Data jego śmierci nie jest znana, jego następca na stanowisku oblacjonariusza jest udokumentowany dopiero w grudniu 1026.
    Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jedna z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół Kościół katolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.
    Gregorio Crescenzi (zm. w 1227) – włoski kardynał, bratanek kardynała Gregorio Crescenzi (zm. 1208). Pochodził z rzymskiego rodu szlacheckiego Crescenzi, który jednak nie był spokrewniony z rządzącym w X wieku Rzymem rodem Krescencjuszy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.051 sek.