• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Przedpiersie - fortyfikacja

    Przeczytaj także...
    Działo – broń palna kalibru co najmniej 20 mm. Z wyjątkiem polskiego najcięższego karabinu maszynowego typu Nkm wz. 38FK każda broń automatyczna kalibru 20 mm jest nazywana działem.Basteja – budowla fortyfikacyjna, będąca murowanym lub ziemnym umocnieniem w formie niskiej, przysadzistej baszty obronnej. Zbudowana na planie półkola, wieloboku lub podkowy, wysunięta przed mur obronny, była stanowiskiem ogniowym artylerii, blokującym dostęp do kurtyny.
    Fortyfikacja polowa – jest dziedziną fortyfikacji, traktującą o środkach i sposobach umocnienia terenu w procesie bezpośredniego przygotowania i prowadzenia walki (operacji). Wszystkie stosunkowo proste elementy fortyfikacji polowej wykonuje się zasadniczo sprzętem etatowym i siłami wojsk polowych. Podstawowym materiałem budowlanym w fortyfikacji polowej jest drewno, ziemia, kamień itp. oraz prefabrykowane elementy z żelbetu i stali.

    Przedpiersie – osłona otwartego stanowiska strzelca lub działa.

    W nowoczesnej fortyfikacji polowej jest to niski wał ziemny osłaniający od przodu okop, transzeję lub stanowisko ogniowe. Winien być wystarczająco gruby, by zapewnić osłonę przed ogniem nieprzyjaciela.

    W twierdzach i fortach przedpiersia tzw. forteczne (inne nazwy to parapet, nadwałek lub przywałek) miały postać muru lub nasypu umieszczonego na wale fortecznym, na jego zewnętrznej krawędzi, osłaniającego chodnik lub drogę wałową. W przedpiersiu wykonane były strzelnice, a za nim znajdowały się ławy działowe lub ławka strzelecka.

    Ława działowa - pozioma część stanowiska artyleryjskiego w forcie, osłonięta przedpiersiem, służąca do ustawienia działa, w niektórych fortach często opatrzona drewnianym pomostem dla działa.Okop – polowa fortyfikacja ziemna, obronna lub oblężnicza, w postaci wykopu o głębokości chroniącej przed ostrzałem nieprzyjaciela na wprost, redukująca przy okazji skutki ostrzału od góry i bombardowań, usytuowana na froncie walk, służąca głównie do prowadzenia ognia z broni osobistej i zespołowej oraz obserwacji przedpola. Czasami własne okopy (punktowe) może mieć również sprzęt ciężki operujący (np. czołgi) bezpośrednio na froncie, aczkolwiek na współczesnym teatrze walk, charakteryzującym się mobilnością sprzętu, stosowane jest to coraz rzadziej.
  • Schemat fortecznego przedpiersia ziemnego umocnionego faszyną (przekrój i widok z przodu na strzelnice)

  • Basteja z murowanym przedpiersiem (parapetem) ze strzelnicami dla dział

  • Schemat z 1914 konstrukcji transzei z ławką strzelecką osłoniętą przedpiersiem

  • Fińscy żołnierze na linii Mannerheima w grudniu 1939. Widoczny okop z wysokim przedpiersiem, w którym wykonane są zakryte od góry strzelnice

    Transzeja – element fortyfikacji (zarówno obronnych, jak i oblężniczych) w postaci odkrytego, wąskiego ale dostatecznie głębokiego rowu, służący głównie do przemieszczania się żołnierzy, a osłaniający całkowicie przed ogniem nieprzyjaciela prowadzonym na wprost, oraz radykalnie zmniejszający zasięg rażenia wielu innych broni (ostrzał artyleryjski, bombardowanie itp.). Transzeje łączą inne fortyfikacje ziemne oraz stanowią dojście do okopów, jednak zazwyczaj można z nich prowadzić również ogień oraz dokonywać obserwacji.Ławka strzelecka - stopień w okopie bądź wale fortu, umożliwiający strzelanie z broni ręcznej ponad przedpiersiem.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Janusz Bogdanowski: Architektura obronna w krajobrazie Polski od Biskupina do Westerplatte. Warszawa-Kraków: PWN, 1996, s. 542.
    2. Ryszard Henryk Bochenek: 1000 słów o inżynierii i fortyfikacjach. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989, s. 222. ISBN 83-11-07423-2.
    3. Przedpiersie. W: Encyklopedia techniki wojskowej. Wydawnictwo MON, 1978, s. 541.
    Fort (wł.) – fortyfikacja (budowla obronna) polowa lub stała, budowana od XVII do początków XX w., przystosowana do obrony okrężnej.Linia Mannerheima (fiń. Mannerheim-linja) – zespół fińskich umocnień obronnych z lat 1930. na Przesmyku Karelskim, osłaniających kraj przed atakiem ze strony Związku Radzieckiego.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wał – w fortyfikacji budowla ziemna w kształcie podłużnego usypiska o różnym profilu, wzniesiona sztucznie z ziemi, kamieni, piasku itp, lub powstała w wyniku działania sił przyrody. Wał wykorzystywano w celu osłony obiektu chronionego przed ostrzałem wroga oraz umożliwienia obrony fortyfikacji przed wrogiem. Kształt poprzeczny wału, wysokość, długość i szerokość wynosiły od kilku do kilkudziesięciu metrów i uzależnione były od warunków geotechnicznych terenu i typu chronionego obiektu. Najczęściej spotykanym przekrojem poprzecznym wału jest przekrój trapezowy i owalny. Często wały wzmacniane były murami, palisadami itp. W średniowieczu wały budowane były dla ochrony grodzisk. W zależności od spełnianego zadania w założeniu fortyfikacyjnym wał nosi różne określenia np.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.