• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Przeciwskarpa

    Przeczytaj także...
    Fosa (łac. fossa - rów, kanał), wł. rów forteczny – w fortyfikacji zapora w postaci rowu otaczającego całość lub część umocnienia. Rowy (fosy) mogły być wypełnione wodą (mokre), bądź nie (suche).Stok – "nachylona powierzchnia stanowiąca element form rzeźby powierzchni Ziemi, na którym pod wpływem siły ciężkości i czynników atmosferycznych rozwijają się procesy rzeźbotwórcze zwane procesami stokowymi; zasięg występowania procesów stokowych wyznacza górną i dolną granicę stoku; materiał zwietrzelinowy usuwany ze stoku jest odkładany u jego podstawy (stok usypiskowy) lub na spłaszczeniach stokowych; na rozwój i kształt stoku wpływa jego budowa litologiczna oraz klimat; badania rozwoju stoku są jednym z podstawowych zadań geomorfologii, mają też duże znaczenie dla gleboznawstwa (erozja gleby) i rolnictwa (rodzaj i kierunek upraw)." Synonimem stoku, jednak o znaczeniu nierównoważnym, jest zbocze. Termin stok ma dwa znaczenia – szersze i węższe. W znaczeniu ogólnym, używanym zwłaszcza w geologii dynamicznej, oznacza każdą nachyloną powierzchnię terenu, między kulminacją a podnóżem. W węższym znaczeniu tak nazywa się powierzchnię nachyloną formy wypukłej. W odniesieniu do form wklęsłych bardziej odpowiedni jest termin zbocze. W geografii, w podręcznikach szkolnych i akademickich (w tym z zakresu geomorfologii) mówi się na przykład o stokach góry, ale o zboczach doliny lub kotliny.
    Zapora ziemna - to zapora inżynieryjna wykonana w gruncie ręcznie, mechanicznie lub przy użyciu materiałów wybuchowych. Do najważniejszych zapór ziemnych zaliczamy:

    Przeciwskarpa to:

    Brzeg – linia zetknięcia się lądu z wodą (morzem, jeziorem, rzeką) przyjmowana jako pas ograniczony najwyższym i najniższym stanem wody (przypływ, odpływ).Rzeka – naturalny, powierzchniowy ciek płynący w wyżłobionym przez erozję rzeczną korycie, okresowo zalewający dolinę rzeczną. W Polsce przyjmuje się, że rzekę stanowi ciek o powierzchni dorzecza powyżej 100 km².
  • ziemna zapora przeciwpancerna wykonywana na stokach wzgórz, brzegach rzek i wąwozów w postaci stromej ściany zwróconej w kierunku wojsk własnych;
  • mur oporowy, którym dawniej otaczano rów forteczny od zewnątrz, stanowiący przeszkodę dla piechoty przeciwnika. W fortach z początku XIX w. czasami posiadał galerię strzelecką.
  • Zobacz też[]

  • zapora
  • Bibliografia[]

  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 338. ISBN 83-11-06229-3.
  • Mur oporowy – samodzielna budowla w postaci ściany, wykonana z betonu, cegieł, pustaków, kamieni, gabionów lub bloków betonowych ułożonych na zaprawie lub na sucho. Pionowy element konstrukcyjny w postaci podłużnego filara przyściennego, o ukośnie ściętym lub uskokowym boku zewnętrznym, służący do zabezpieczenia, wzmocnienia ściany budynku, skarpy, nabrzeża lub wolno stojącego muru.Zapora przeciwpancerna (niekiedy nazywana przeciwczołgową) – to zapora inżynieryjna przeznaczona do powstrzymywania i niszczenia czołgów i innych wozów bojowych przeciwnika. Obejmuje ona:



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Galeria strzelecka – stanowisko bojowe dla piechoty umieszczone na wale fortu lub na stropie budynku koszarowo-bojowego fortu. Posiadało zabezpieczenia dla strzelców w postaci ceglanego lub betonowego muru-przedpiersia z wnękami na podręczny zapas amunicji. Niektóre galerie strzeleckie były dodatkowo wyposażane w pancerne tarcze z otworami strzelniczymi. Istniała też odmiana galerii strzeleckich umieszczonych w przeciwstoku fosy fortu. Były to całkowicie zakryte stanowiska strzeleckie mające na celu obronę fortu na wypadek szturmu. Komunikacja fortu z galerią przeciwstokową odbywała się przy pomocy poterny biegnącej pod dnem fosy. Rodzajem galerii strzeleckiej jest mur Carnota.
    Piechota (lub infanteria) – wojsko walczące pieszo. Dawniej przemieszczało się pieszo, dzisiaj wykorzystuje inne środki transportu. Znane i wykorzystywane od starożytności do czasów współczesnych jako jeden z podstawowych składników armii. Piechota zawsze walczyła w najbliższej odległości wroga.
    Zapora – zespół środków służących do powstrzymania ruchu wojsk nieprzyjaciela, często z zadaniem strat materialnych i osobowych.
    Wąwóz – rodzaj głębokiej, suchej doliny okresowo odwadnianej, która cechuje się stromymi, urwistymi zboczami oraz płaskim dnem. Powstaje w średnio spoistych skałach (gliny, lessy, iły) wskutek erozji dennej wód okresowych lub epizodycznych (erozja wąwozowa) i z czasem przekształca się w parów. Wąwozy mają długość do kilkunastu kilometrów i głębokość od kilku do stu metrów. Łączna długość wąwozów w Polsce wynosi ok. 35 000 km. Formy podobne do wąwozów mogą się również tworzyć w skałach krasowiejących (wapiennych, gipsowych) na skutek erozyjnej działalności wód płynących.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.