• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Przeciwciała anty-CCP



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Autoprzeciwciała – przeciwciała skierowane przeciwko tkankom własnego organizmu. Mogą występować w chorobach autoimmunologicznych, przejściowo w pewnych stanach patologicznych związanych z uszkodzeniem tkanek (a nie mających podłoża immunologicznego) lub u osób całkowicie zdrowych. Występują także u większości osób po 70. roku życia.Przeciwciała, immunoglobuliny – rodzaj białek wydzielanych przez komórki plazmatyczne (czyli pobudzone limfocyty B) w przebiegu odpowiedzi odpornościowej typu humoralnego. Charakteryzują się one zdolnością do swoistego rozpoznawania antygenów.

    Przeciwciała przeciw cyklicznemu cytrulinowanemu peptydowi (autoprzeciwciała anty-CCP, aCCP, z ang. anti-cyclic citrullinated peptide autoantibodies) – autoprzeciwciała wykrywane w testach laboratoryjnych z użyciem syntetycznych cyklicznych peptydów bogatych w cytrulinę jako antygenów wiążących. Ich dawne nazwy - także od stosowanych niegdyś testów - to przeciwciała antykeratynowe (AKA), przeciwciała antyfilagrynowe (AFA) i przeciwciała przeciwko czynnikowi okołojądrowemu (APF). Z perspektywy immunologicznej, stanowią one rodzinę immunoglobulin skierowanych przeciw różnym białkom i peptydom zawierającym cytrulinę. Cytrulina nie jest aminokwasem wykorzystywanym do syntezy białek, lecz powstaje ona w posttranslacyjnej deiminacji reszt argininy, katalizowanej przez eznym deiminazę peptydyloargininową (ang. peptidylarginine deiminase, PAD). Dużą aktywność PAD i – co za tym idzie – obecność cytrulinowanych białek, stwierdza się w rozmaitych tkankach zmienionych zapalnie. Częste występowanie przeciwciał anty-CCP we krwi chorych na reumatoidalne zapalenie stawów, wiąże się z ich istotną skłonnością do odpowiedzi autoimmunologicznej przeciw cytrulinowanym białkom. Ta z kolei ma być skutkiem współdziałania czynników środowiskowych i predyspozycji genetycznych. W opisanej sytuacji, białka zawierające cytrulinę pełnią rolę autoantygenów. Wysokie stężenia cytrulinowanych białek wykazano m.in. w błonie maziowej stawów w przebiegu RZS. Cytrulinacja białek maziówki prowadzi do powstawania autoantygenów, które prowokują odpowiedź autoimmunologiczną. Jej odzwierciedleniem są wykrywane we krwi chorych autoprzeciwciała anty-CCP. Poza testami anty-CCP, służącymi do zbiorczej oceny różnych ACPA, istnieją też zestawy do wykrywania autoprzeciwciał przeciw konkretnym cytrulinowanym białkom, np. wimentynie (zwanej autoantygenem Sa).

    Czułość w badaniach naukowych, na przykład testach diagnostycznych stosowanych w medycynie, jest stosunkiem wyników prawdziwie dodatnich do sumy prawdziwie dodatnich i fałszywie ujemnych. Czułość 100% oznaczałaby, że wszystkie osoby chore lub ogólnie z konkretnymi poszukiwanymi zaburzeniami zostaną rozpoznane. Pojęcie interpretuje się jako zdolność testu do prawidłowego rozpoznania choroby tam, gdzie ona występuje. Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. psoriatic arthritis) – zapalne schorzenie stawów, występujące w przebiegu łuszczycy. Należy do spondyloartropatii seronegatywnych. Choroba często rozpoczyna się w obrębie stawów międzypaliczkowych i często dotyczy tylko jednej strony, co odróżnia ją od reumatoidalnego zapalenia stawów. W przebiegu łuszczycowego zapalenia stawów we krwi nie pojawia się czynnik reumatoidalny.

    Spis treści

  • 1 Znaczenie
  • 2 Metody oznaczania
  • 3 Jednostki i normy
  • 4 Przyczyny wyniku nieprawidłowego
  • 5 Przydatność kliniczna
  • 5.1 Diagnostyka RZS
  • 5.2 Diagnostyka młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów
  • 6 Przypisy


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Otwarty dostęp (OD, ang. Open Access, „OA”) – oznacza wolny, powszechny, trwały i natychmiastowy dostęp dla każdego do cyfrowych form zapisu danych i treści naukowych oraz edukacyjnych.
    Cytrulina - organiczny związek chemiczny z grupy α-aminokwasów, pochodna ornityny. Po raz pierwszy wyizolowano ją z arbuza. Bierze udział w cyklu mocznikowym, w którym powstaje z ornityny i karbamoilofosforanu w mitochondrium (reakcja katalizowana przez transkarbamoilazę ornitynową), a następnie jest wydzielana do cytozolu i przekształcana do kwasu argininobursztynowego z udziałem syntetazy argininobursztynowej.
    Błona maziowa (łac membrana synovialis) – wewnętrzna warstwa torebki stawowej, zawiera kosmki maziowe; wydziela maź stawową, która ułatwia ruch w stawie, dzięki temu, że jest gęsta i lepka. Błona maziowa wypełnia od wewnątrz jamę stawową. Maź również nawilża chrząstki stawowe, zmniejszając tarcie w stawie i zapobiegając szybkiemu deformowaniu się stawu.
    American College of Rheumatology (wcześniej: American Rheumatism Association) – organizacja medyczna lekarzy, pracowników służby zdrowia i naukowców, zajmujących się reumatologią i chorobami reumatycznymi.
    Osocze krwi, plazma – zasadniczy (główny), płynny składnik krwi, w którym są zawieszone elementy morfotyczne (komórkowe). Stanowi ok. 55% objętości krwi. Uzyskuje się je przez wirowanie próbki krwi. Osocze po skrzepnięciu i rozpuszczeniu skrzepu nazywamy surowicą krwi.
    PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.
    Twardzina, sklerodermia (łac. scleroderma) – rzadka, przewlekła choroba charakteryzującą się stwardnieniem skóry i tkanek w wyniku nadmiernego gromadzenia kolagenu. Choroba ta jest spowodowana występowaniem przeciwciał przeciw topoizomerazie oraz centromerom (w CREST).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.035 sek.