• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Prowincja zakonna

    Przeczytaj także...
    Codex Iuris canonici auctoritate Joannis Pauli PP. II promulgatus (pol. Kodeks prawa kanonicznego, skrót: CIC lub KPK) – podstawowy dokument ustawodawczy Kościoła katolickiego obrządku łacińskiego promulgowany 25 stycznia 1983 przez Jana Pawła II konstytucją apostolską Sacrae disciplinae leges. Wszedł w życie 27 listopada 1983 r. Zastąpił pio-benedyktyński kodeks prawa kanonicznego i liczne ustawy kościelne wydane po 1917.Dom zakonny – najmniejsza jednostka administracyjna zakonu, siedziba wspólnoty zakonnej gromadząca mniej niż dwunastu zakonników. Przełożonym domu zakonnego jest przeor.
    Bronisław Wenanty Zubert OFM (ur. 28 kwietnia 1935 w Katowicach) – duchowny katolicki, franciszkanin, profesor zwyczajny doktor habilitowany Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, kanonista, były kierownik Katedry Prawa Kanonicznego na Wydziale Teologii Uniwersytetu Opolskiego oraz Katedry Prawa Sakramentów i Instytutów Życia Konsekrowanego KUL.

    Prowincja zakonna – jednostka administracji zakonnej, obejmująca domy zakonne na określonym terenie. Na jej czele stoi prowincjał zakonny, będący przełożonym wyższym.

    Zgodnie z kan. 621 KPK jest to połączenie wielu domów zakonnych pod kierownictwem jednego przełożonego, stanowiące bezpośrednią część tego instytutu. Jest typowa dla zakonów o strukturze hierarchicznej i wymaga kanonicznego erygowania. Z reguły przyjmuje się dla prowincji kryteria terytorialne, czasem jednak mogą być one personalne, np. oparte na narodowości. Oprócz prowincji, możliwe jest tworzenie innych jednostek analogicznych.

    Prowincjał, przełożony prowincjalny – zakonnik wybrany lub mianowany na wyższego przełożonego prowincji zakonu. Może nosić też inne nazwy.Akt erekcyjny – dokument rozpoczynający w uroczysty sposób budowę, inicjatywę przedsięwzięcia, założenia np. fundacji. Wymienia się w nim inicjatorów, fundatorów, budowniczych danego przedsięwzięcia. Często uroczyście podpisywany i wmurowywany w fundament rozpoczętej budowy. Uroczystość bywa łączona (czasem utożsamiana) z wmurowaniem kamienia węgielnego.

    Prowincja jest osobą prawną do której odnoszą się kan.113-123. Do jej powstania wymaga się spełnienia podstawowych warunków samodzielności a więc: minimum trzech domów zakonnych, posiadania własnych środków utrzymania, zdolności organizacyjnej, możliwości zorganizowania formacji, wystarczającej liczby członków i innych warunków określonych prawem własnym instytutu zakonnego. Do powstania prowincji wymagana jest kanoniczna erekcja (akt ustanowienia).

    Zakon, łac. ordo – organizacja, której członkowie oddają się w sposób szczególny wypełnianiu zasad danej religii. Członkowie zakonu (mężczyźni – mnisi, zakonnicy, bracia; kobiety – zakonnice, mniszki, siostry) zwykle nie są postrzegani ani jako świeccy, ani jako członkowie kleru, choć np. w Kościele katolickim możliwe jest łączenie członkostwa w zakonie ze święceniami kapłańskimi (osobie takiej przysługuje tytuł „ojca”).

    Bibliografia[]

  • Bronisław Zubert OFM: Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego 2/III. Lublin: 1990, s. 69-70.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.169 sek.