• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Promieniowanie rentgenowskie



    Podstrony: [1] [2] [3] 4
    Przeczytaj także...
    Promieniowanie gamma – wysokoenergetyczna forma promieniowania elektromagnetycznego. Za promieniowanie gamma uznaje się promieniowanie o energii kwantu większej od 50 keV. Zakres ten częściowo pokrywa się z zakresem promieniowania rentgenowskiego. W wielu publikacjach rozróżnienie promieniowania gamma oraz promieniowania X (rentgenowskiego) opiera się na ich źródłach, a nie na długości fali. Promieniowanie gamma wytwarzane jest w wyniku przemian jądrowych albo zderzeń jąder lub cząstek subatomowych, a promieniowanie rentgenowskie – w wyniku zderzeń elektronów z elektronami powłok wewnętrznych lub ich rozpraszaniu w polu jąder atomu. Promieniowanie gamma jest promieniowaniem jonizującym i przenikliwym. Promieniowania gamma oznacza się grecką literą γ, analogicznie do korpuskularnego promieniowania alfa (α) i beta (β).Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Michael L’Annunziata, Mohammad Baradei, Handbook of Radioactivity Analysis, Academic Press, 2003, s. 58, ISBN 0-12-436603-1 [dostęp 2019-05-22] (ang.).
    2. Promieniowanie rentgenowskie, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-07-29].
    3. Facts & figures, European XFEL GmbH [zarchiwizowane z adresu 2017-07-12] (ang.).
    4. In brief, European XFEL GmbH [zarchiwizowane z adresu 2017-07-03] (ang.).
    5. Carlos G. Camara i inni, Correlation between nanosecond X-ray flashes and stick–slip friction in peeling tape, „Nature”, 455 (7216), 2008, s. 1089–1092, DOI10.1038/nature07378 (ang.).c?
    6. COOL-X X-Ray Generator, amptek.com [dostęp 2019-05-22] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-07] (ang.).
    7. Charles Q. Choi, Teraz mnie widzisz?, „Świat Nauki”, 10 (242), Prószyński Media, październik 2011, s. 10, ISSN 0867-6380.
    8. Gottfried Landwehr, Wilhelm Conrad Röntgen and the beginning of modern physics, [w:] Gottfried Landwehr, Axel Haase, Eberhard Umbach (red.), Röntgen Centennial: X-rays in Natural and Life Sciences, Singapore: World Scientific, 1997, s. 3–8, ISBN 981-02-3085-0 [dostęp 2019-05-22] (ang.).
    9. Branko Vukovic i inni, A neutron track etch detector for electron linear accelerators in radiotherapy, „Radiology and Oncology”, 44 (1), 2010, s. 62–66, DOI10.2478/v10019-010-0003-2, ISSN 1318-2099, PMID22933893, PMCIDPMC3423670 [dostęp 2019-05-22] (ang.).
    10. Eleutheria Carinou i inni, An MCNP-based model for the evaluation of the photoneutron dose in high energy medical electron accelerators, „Physica medica: PM: an international journal devoted to the applications of physics to medicine and biology: official journal of the Italian Association of Biomedical Physics (AIFB)”, 21 (3), 2005, s. 95–99, DOI10.1016/S1120-1797(05)80009-2, PMID18348851 (ang.).
    11. P.A. Quirós i inni, Total skin electron beam therapy followed by adjuvant psoralen/ultraviolet-A light in the management of patients with T1 and T2 cutaneous T-cell lymphoma (mycosis fungoides), „International Journal of Radiation Oncology, Biology, Physics”, 38 (5), 1997, s. 1027–1035, DOI10.1016/S0360-3016(97)00127-2, ISSN 0360-3016, PMID9276369 [dostęp 2019-05-22] (ang.).
    12. Christian Ehringfeld i inni, Application of commercial MOSFET detectors for in vivo dosimetry in the therapeutic x-ray range from 80 kV to 250 kV, „Physics in Medicine and Biology”, 50 (2), 2005, s. 289–303, DOI10.1088/0031-9155/50/2/008, PMID15742945 (ang.).
    13. Jerzy Sobkowski, Chemia radiacyjna i ochrona radiologiczna, Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2009, s. 90–91, ISBN 978-83-7350-135-5.
    14. Ihor I. Mayba i inni, Ukrainian Physicist Contributes to the Discovery of X-Rays, Mayo Foundation for Medical Education and Research, 1997 [zarchiwizowane z adresu 2008-05-28] (ang.).
    15. Lubomyr Onyshkevych, Puliui, Ivan, Internet Encyclopedia of Ukraine [zarchiwizowane z adresu 2018-02-07] (ang.).
    16. Maja Hrabak i inni, Nikola Tesla and the Discovery of X-rays, „RadioGraphics”, 28 (4), 2008, s. 1189–1192, DOI10.1148/rg.284075206 (ang.).
    17. Historia filmu polskiego. Tom I 1895-1929 (praca zbiorowa), Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1966, s. 23.
    Wysokie napięcie – każde napięcie elektryczne w obwodach prądu przemiennego większe od 1000 woltów (1kV) przy częstotliwości nie większej niż 60 Hz, oraz napięcie w obwodach prądu stałego większe od 1500 woltów.Iwan Pawłowycz Puluj (ukr. Іва́н Па́влович Пулю́й; niem. Johann Puluj; ur. 2 lutego 1845, zm. 31 stycznia 1918) – austro-węgierski fizyk ukraińskiego pochodzenia, wynalazca, tłumacz i patriota, który był pionierem stosowania promieni X do obrazowania w medycynie. Do końca XX wieku jego wkład na tym polu nie był szerzej uznany.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Nagroda Nobla w dziedzinie fizyki, to uznawane za najbardziej prestiżowe wyróżnienie za wybitne osiągnięcia naukowe. Przyznawana jest ona od 1901 roku przez Fundację Noblowską.
    Piotr Lebiedziński urodził się w 1860 roku w Sokółce. Ukończył studia chemiczne w Petersburgu. Od czasów studenckich interesował się fotografią. Lebiedziński interesował się także zagadnieniami artystycznymi dotyczącymi fotografii. Sam chętnie robił zdjęcia. Brał udział w wystawach i ekspozycjach fotograficznych. W 1901 roku otrzymał złoty medal w dziedzinie wyrobów przemysłu fotograficznego eksponowanych przy okazji I wystawy fotografii artystycznej w Warszawie. Działał w Polskim Towarzystwie Miłośników Fotografii. Lebiedziński zajmował się również działalnością publicystyczną w zakresie techniki fotograficznej i fotochemii, współredagował miesięcznik „Fotograf Warszawski”.
    Thomas Alva Edison (ur. 11 lutego 1847, zm. 18 października 1931) – jeden z najbardziej znanych i twórczych wynalazców na świecie, przedsiębiorca. Dorobek założonych i administrowanych przez niego laboratoriów to około 5000 patentów, z których wystawionych na jego nazwisko jest w Stanach Zjednoczonych 1093, a poza nimi 1239. Założyciel prestiżowego czasopisma naukowego Science (1880).
    Długość fali – najmniejsza odległość pomiędzy dwoma punktami o tej samej fazie drgań (czyli pomiędzy dwoma powtarzającymi się fragmentami fali – zob. rysunek). Dwa punkty fali są w tej samej fazie, jeżeli wychylenie w obu punktach jest takie samo i oba znajdują się na etapie wzrostu (lub zmniejszania się). Jeżeli w jednym punkcie wychylenie zwiększa się a w drugim maleje, to punkty te znajdują się w fazach przeciwnych.
    Promieniowanie hamowania (niem. Bremsstrahlung) – promieniowanie elektromagnetyczne powstające podczas hamowania cząstki obdarzonej ładunkiem elektrycznym w polu jądra atomowego. Promieniowanie to jest jedną z dróg utraty energii przez poruszającą się naładowaną cząstkę.
    Philipp Eduard Anton von Lenard (ur. 7 czerwca 1862 w Bratysławie (wówczas Austro-Węgry), zm. 20 maja 1947 w Messelhausen) – fizyk urodzony w węgierskiej części Austro-Węgier, ale w swej postawie skrajnie proniemiecki; laureat nagrody Nobla w dziedzinie fizyki z 1905 roku za pracę nad promieniowaniem katodowym.
    Mikrofale – rodzaj promieniowania elektromagnetycznego o długości fali pomiędzy podczerwienią i falami ultrakrótkimi, zaliczane są do fal radiowych. W różnych opracowaniach spotyka się różne zakresy promieniowania uznawanego za promieniowanie mikrofalowe, przykładowo od 1 mm (częstotliwość 300 GHz) do 30 cm (1 GHz), częstotliwość = 3·10 ÷ 3·10 Hz, a długości λ = 10 ÷ 0,1 m . Ten zakres pokrywa również pasma UHF oraz EHF (fale milimetrowe).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.048 sek.