• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Prokop z Gazy



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Anastazjusz (Flavius Anastasius; ur. ok. 430, zm. 9 lipca 518), zwany Dikoros – jeden z pierwszych cesarzy bizantyńskich, panował w latach 491–518. Pochodził prawdopodobnie z okolic miasta Dyrrachium (obecnie Durrës w Albanii), leżącego w Epirze. Zanim został imperatorem, sprawował rozmaite godności w administracji pałacowej, m.in. był sekretarzem (silentarius). Tron objął 11 kwietnia 491 r. przy poparciu Ariadny, żony poprzedniego cesarza Zenona Izauryjskiego, którą poślubił 20 kwietnia.Libanios z Antiochii (gr. Λιβάνιος, Libanios; ur. 314, zm. 395) – grecki retor, platoński filozof szkoły pergamońskiej, przedstawiciel drugiej sofistyki.

    Prokop z Gazy (ur. ok. 465, zm. ok. 528) – filozof bizantyński, kierownik szkoły retorycznej w Gazie, zwany „chrześcijańskim sofistą”.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Informacje na temat Prokopa pochodzą z jego listów i z mowy pogrzebowej jednego z uczniów – Chorycjusza z Gazy. Urodził się około 465 roku w Gazie. Kształcił się w Aleksandrii i w młodym wieku zasłynął z wymowy. Około 20 roku życia został nauczycielem retoryki. Nie przyjął zaproszeń do objęcia katedr w Berycie, Antiochii i Tyrze. Po krótkim okresie nauczania w Cezarei osiadł na stałe w ojczystej Gazie, gdzie jako opłacany przez gminę sofista prowadził dużą szkołę. Na pewno nie został wyświęcony na księdza, a chociaż ożenił się, wiódł bardzo ascetyczny tryb życia. Jako oficjalny mówca miejski wygłosił po 501 roku mowę na odsłonięcie pomnika cesarza Anastazjusza. Zmarł w 528 roku.

    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Druga sofistyka – nurt intelektualny i literacki w kulturze i literaturze greckiej okresu cesarstwa rzymskiego zakładający odnowę dialektu attyckiego, którym posługiwali się ateńczycy przełomu V i IV wieku, powrót do zainteresowań filozoficzno-lingwistycznych pierwszych sofistów i naśladowanie uczoności poetów aleksandryjskich.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Publiusz Eliusz Arystydes (łac. Publius Aelius Aristides; ur. 117, zm. po 181) – grecki retor, reprezentant drugiej sofistyki.
    Tyr (obecny Sur) – w starożytności miasto fenickie, obecnie miasto i port w południowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Posiada połączenie kolejowe i drogowe z portem Sajda. Jego nazwa znaczy „skała”. W języku fenickim Ṣur, w akadyjskim Ṣurru, po hebrajsku צור Ṣōr, po grecku Τύρος Týros, po arabsku صور (as)-Ṣūr.
    Emil Stanula CSsR (ur. 9 lipca 1935 w Szerzynach k. Tarnowa, zm. 16 grudnia 1999 w Warszawie) – profesor patrologii. Święcenia kapłańskie przyjął 7 czerwca 1959 roku w Tuchowie, studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie i Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.
    Bejrut (arab. بيروت, Bayrūt, fr. Beyrouth, gr. Berytos) – stolica i największe miasto Libanu, leżące w środkowej części kraju. Liczy 2 mln 60 tys. mieszkańców (2012), większość pochodzenia arabskiego. Dawniej miasto było nazywane: Birutu, Berytos. Znajduje się tu wiele zabytków i dobytku historycznego kraju.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Ettal – miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Górna Bawaria, w regionie Oberland, w powiecie Garmisch-Partenkirchen, wchodzi w skład wspólnoty administracyjnej Unterammergau. Leży około 8 km na północ od Garmisch-Partenkirchen, przy drodze B23.
    Izokrates (gr. Ἰσοκράτης Isokrates; 436-338 p.n.e.) – mówca grecki, nauczyciel wymowy, twórca teorii klasycznej prozy attyckiej. Zaliczany do kanonu dziesięciu mówców. Jego zasługą jest, że dokonał klasyfikacji prozy attyckiej, wprowadzając podział na: języki poetyckie i języki prozy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.087 sek.