• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Programowanie strukturalne



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Instrukcja opuszczenia (instrukcja zaniechania, instrukcja wyjścia z bloku) – instrukcja w danym języku programowania powodująca wyjście z określonej instrukcji strukturalnej.Instrukcja warunkowa jest elementem języka programowania, które pozwala na wykonanie różnych obliczeń w zależności od tego czy zdefiniowane przez programistę wyrażenie logiczne jest prawdziwe, czy fałszywe. Możliwość warunkowego decydowania o tym, jaki krok zostanie wykonany w dalszej kolejności jest jedną z podstawowych własności współczesnych komputerów – dowolny model obliczeń zdolny do wykonywania algorytmów (tj. równoważny maszynom Turinga) musi ją posiadać.

    Programowanie strukturalneparadygmat programowania opierający się na podziale kodu źródłowego programu na procedury i hierarchicznie ułożone bloki z wykorzystaniem struktur kontrolnych w postaci instrukcji wyboru i pętli. Rozwijał się w opozycji do programowania wykorzystującego proste instrukcje warunkowe i skoki. Programowanie strukturalne zwiększa czytelność i ułatwia analizę programów, co stanowi znaczącą poprawę w stosunku do trudnego w utrzymaniu „spaghetti code” często wynikającego z użycia instrukcji goto.

    Programowanie komputerów to proces projektowania, tworzenia, testowania i utrzymywania kodu źródłowego programów komputerowych lub urządzeń mikroprocesorowych (mikrokontrolery). Kod źródłowy jest napisany w języku programowania, z użyciem określonych reguł, może on być modyfikacją istniejącego programu lub czymś zupełnie nowym. Programowanie wymaga dużej wiedzy i doświadczenia w wielu różnych dziedzinach, jak projektowanie aplikacji, algorytmika, struktury danych, znajomość języków programowania i narzędzi programistycznych, wiedza nt. kompilatorów, czy sposób działania podzespołów komputera. W inżynierii oprogramowania, programowanie (implementacja) jest tylko jednym z etapów powstawania programu.Podprogram (inaczej funkcja lub procedura) - termin związany z programowaniem proceduralnym. Podprogram to wydzielona część programu wykonująca jakieś operacje. Podprogramy stosuje się, aby uprościć program główny i zwiększyć czytelność kodu.

    Początki programowania strukturalnego przypadają na Lata 60. XX wieku, a ważnym głosem w dyskusji o programowaniu strukturalnym był list Edsgera Dijkstry Goto Statement considered harmful.

    Język programowania zgodny z paradygmatem programowania strukturalnego nazywa się językiem strukturalnym.

    Cechy charakterystyczne[ | edytuj kod]

    Struktury kontrolne[ | edytuj kod]

    Podstawowe struktury kontrolne jakie wymienia twierdzenie o programowaniu strukturalnym, z których możliwe jest zbudowanie dowolnego programu to:

    ALGOL (z ang. ALGOrithmic Language) – język programowania, który odegrał ważną rolę w historii informatyki. Wpłynął istotnie na kształtowanie się innych języków, w tym Pascala. Od momentu powstania przez około 20 lat ALGOL (lub jego dialekty) był de facto standardem opisu algorytmów w publikacjach naukowych i podręcznikach.Instrukcja powrotu (wyjścia) to instrukcja w określonym języku programowania powodująca opuszczenie aktualnie wykonywanego bloku programu (modułu, podprogramu: procedury, funkcji, metody, lub innych segmentów - bloków programowych - występujących w określonym języku programowana, a także całego programu, procesu) i przejście do następnej instrukcji występującej po instrukcji wywołania danego podprogramu.
  • Sekwencja – wykonanie ciągu kolejnych instrukcji
  • Wybór – w zależności od wartości predykatu wykonywana jest odpowiednia instrukcja. W językach programowania zazwyczaj reprezentowana przez słowa kluczowe if..then..else.
  • Iteracja – wykonywanie instrukcji póki spełniony jest jakiś warunek. Reprezentowana w różnych wariantach jako pętle oznaczane między innymi przez: while, repeat, for lub do..until.
  • Każda ze struktur kontrolnych może być też rozumiana jako pojedyncza instrukcja. Według pierwotnych założeń struktury kontrolne powinny posiadać jedno wejście i jedno wyjście.

    Graf przepływu sterowania (ang. Control Flow Graph) – abstrakcyjna struktura danych używana przez kompilator do reprezentacji pojedynczej procedury programu. Wierzchołkami grafu są bloki podstawowe, a skierowane krawędzie wskazują powiązania pomiędzy blokami.IBM 701 pierwszy komputer firmy IBM przeznaczony do zadań naukowych, wszedł do sprzedaży 29 kwietnia 1952. Produkowano także "biznesowe" odmiany tego komputera IBM 702 i IBM 650.

    Podprogramy[ | edytuj kod]

    Podprogramy pozwalają na wydzielenie pewnej grupy instrukcji i traktowania ich jako pojedynczej operacji, są dodatkowo mechanizmem abstrakcji.

    Bloki[ | edytuj kod]

    W językach programowania bloki odpowiadają sekwencjom instrukcji, umożliwiając budowanie programu przez komponowanie struktur kontrolnych – w miejscu, w którym umieścimy blok z instrukcjami jest on traktowany jak pojedyncza instrukcja.

    W kodzie źródłowym programów bloki są wyróżniane na różne sposoby, przykładowo ograniczone przez if..fi jako blok dla instrukcji if w ALGOLU 68, czy dowolne bloki instrukcji obejmowanie poprzez BEGIN..END w Pascalu, PL/I, przy pomocy wcięć w Pythonie czy Haskellu lub poprzez nawiasy klamrowe w języku C i pochodnych.

    Asembler (z ang. assembler) – termin informatyczny związany z programowaniem i tworzeniem kodu maszynowego dla procesorów. W języku polskim oznacza on program tworzący kod maszynowy na podstawie kodu źródłowego (tzw. asemblacja) wykonanego w niskopoziomowym języku programowania bazującym na podstawowych operacjach procesora zwanym językiem asemblera, popularnie nazywanym również asemblerem. W tym artykule język programowania nazywany będzie językiem asemblera, a program tłumaczący – asemblerem.Zasięg widoczności to w programowaniu fragment programu (np. obszar lub blok kodu) z którym skojarzone są wartości lub wyrażenia (np. zmienne). Różne języki programowania posiadają różne rodzaje zasięgów widoczności.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Ole-Johan Dahl (ur. 12 października 1931, zm. 29 czerwca 2002) - norweski informatyk ceniony za współtworzenie koncepcji obiektowych języków programowania i opracowania języka Simula, za co wraz z Kristen Nygaardem został uhonorowany nagrodą Turinga w 2001 roku.
    Spaghetti code – termin określający skomplikowany, trudny do zrozumienia kod źródłowy programu. Z takiego kodu skompilowano wiele programów w starszych językach proceduralnych, typu Fortran czy BASIC. Było to jeszcze przed powstaniem metody programowania strukturalnego.
    Program komputerowy (ang. computer program) - sekwencja symboli opisująca obliczenia zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania. Program jest zazwyczaj wykonywany przez komputer (np. wyświetlenie strony internetowej), czasami bezpośrednio – jeśli wyrażony jest w języku zrozumiałym dla danej maszyny lub pośrednio – gdy jest interpretowany przez inny program (interpreter). Program może być ciągiem instrukcji opisujących modyfikacje stanu maszyny ale może również opisywać obliczenia w inny sposób (np. rachunek lambda).
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Definicja intuicyjna: Kod źródłowy to zapis programu komputerowego w formie czytelnej dla człowieka umożliwiający jego modyfikację i rozwój.
    Herb Sutter – jeden z najsławniejszych ekspertów języka C++. Jest również autorem wielu książek poświęconych temu językowi, które obecnie są uważane za klasyczne:
    Resource Acquisition Is Initialization (inicjowanie przy pozyskaniu zasobu), w skrócie RAII - popularny wzorzec projektowy w C++ i D. Technika łączy przejęcie i zwolnienie zasobu z inicjowaniem i usuwaniem zmiennych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.066 sek.