• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Procesy fluwialne

    Przeczytaj także...
    Budowa geologiczna – budowa geologiczna Ziemi jest wynikiem procesów zachodzących w skorupie ziemskiej. Stanowi element epigeosfery, wypadkową zespołu czynników, to jest: litologii, cech strukturalno-teksturalnych oraz tektoniki. Na budowę geologiczną składa się rodzaj skał, ich wiek, wzajemne położenie w skorupie ziemskiej.Koryto rzeki – najniższa część doliny rzeki, która znajduje się w obrębie jej dna i przez którą okresowo lub ciągle płynie woda dokonując zmian w kształcie powierzchni. Jeśli rzeka ma silny nurt, następuje erozja denna, jeżeli słaby – akumulacja niesionego materiału, a jeśli meandruje, dochodzi do erozji bocznej. Koryto stanowi fragment łożyska rzeki.
    Meander (inaczej zakole) – fragment koryta rzeki o kształcie przypominającym pętlę lub łuk. Jest to forma związana z krętym przebiegiem koryta rzeki, tworzącym zakręty, pętle i nawroty.
    Meandry na rzece Nowitna na Alasce

    Procesy fluwialne (rzeczne) – proces rzeźbotwórczy związany z działalnością wód płynących (rzek).

    Procesy fluwialne dzieli się na: erozyjne, transportowe i akumulacyjne. Na ich siłę i charakter wpływa: nachylenie terenu, kształt koryta rzeki, budowa podłoża, wielkość rzeki i stopień pokrycia danego terenu przez szatę roślinną. Procesy fluwialne mogą zachodzić okresowo lub ciągle. Do procesów fluwialnych zaliczamy: erozję fluwialną, działalność transportową rzek i działalność akumulacyjną rzek. Efektem działania procesów fluwialnych jest rzeźba fluwialno-denudacyjna.

    Szata roślinna – określenie oznaczające roślinność (czyli ogół zbiorowisk roślinnych) oraz florę (czyli ogół gatunków roślin) jakiegoś obszaru lub okresu geologicznego. Może być rozumiana ogólnie jako „pokrywa roślinna” lub „zieleń”.Rzeźba fluwialno-denudacyjna – genetyczny typ rzeźby terenu występujący we wszystkich strefach klimatycznych. Głównym procesami morfogenetycznymi w obszarach o rzeźbie fluwialno-denudacyjnej są procesy fluwialne związane z działalnością rzek oraz procesy denudacyjne.

    Zaliczany jest do najważniejszych procesów morfogenetycznych.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • procesy eoliczne
  • procesy glacjalne




  • Warto wiedzieć że... beta

    Rzeka – naturalny, powierzchniowy ciek płynący w wyżłobionym przez erozję rzeczną korycie, okresowo zalewający dolinę rzeczną. W Polsce przyjmuje się, że rzekę stanowi ciek o powierzchni dorzecza powyżej 100 km².
    Erozja rzeczna - żłobienie powierzchni Ziemi przez wodę rzeczną, polegające na pogłębianiu (erozja denna), przesuwaniu (erozja boczna) i wydłużaniu (erozja wsteczna) koryta rzecznego. Zasięg i tempo erozji rzecznej zależą od prędkości przepływu, rodzaju ruchu wody, ilości i rodzaju materiału wleczonego, odporności podłoża, spadku i przebiegu koryta. Zakres erozji rzecznej jest ograniczony przez położenie bazy erozyjnej.
    Akumulacja rzeczna – proces gromadzenia osadów na dnie rzeki przez jej nurt. Materiały akumulowane w ten sposób określane są mianem aluwiów.
    Erozja – proces niszczenia powierzchni terenu przez wodę, wiatr, słońce, siłę grawitacji i działalność organizmów.
    Procesy eoliczne, erozja eoliczna (wiatrowa) – to określenie wszelkiej działalności wiatru na rzeźbę terenu, jedna z zewnętrznych sił rzeźbotwórczych.
    Procesy glacjalne – proces rzeźbotwórczy związany z działalnością lodowców i lądolodów. Polega na niszczeniu i przeobrażaniu podłoża oraz transportacji materiału skalnego, a także budowania nowych form rzeźby terenu. Efektem procesów glacjalnych jest powstanie rzeźby glacjalnej. Procesy te zachodziły powszechnie w przeszłości i zachodzą obecnie we wszystkich obszarach zlodowacenia.
    Akumulacja (agradacja, depozycja, namywanie, nanoszenie) – geologiczny proces gromadzenia się osadów (okruchów mineralnych, skał, szczątek roślin i zwierząt) na dnie zagłębień terenu w wyniku działania:

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.