• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Priam

    Przeczytaj także...
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Medesykasta (także Medesikaste) – w mitologii greckiej córka Priama i Hekabe. Była nałożnicą swego ojca. Jej rodzeństwem byli m.in. Hektor, Parys, Kasandra, Poliksena oraz Laodika.
    Luwr (fr. Louvre, Musée du Louvre) – dawny pałac królewski w Paryżu, obecnie muzeum sztuki. Jedno z największych muzeów na świecie, najczęściej odwiedzana placówka tego typu na świecie. Stanowi jedno z ważniejszych punktów orientacyjnych stolicy Francji. Luwr położony jest między Rue de Rivoli i prawym brzegiem Sekwany oraz ogrodami Tuileries i Rue du Louvre w obrębie Pierwszej Dzielnicy. W kompleksie budynków o całkowitej powierzchni wynoszącej 60,600 metrów kwadratowych znajdują się zbiory liczące około 35,000 dzieł sztuki od czasów najdawniejszych po połowę wieku XIX, dzieła światowego dziedzictwa o największej sławie takie jak np. stela z kodeksem Hammurabiego, Nike z Samotraki, Mona Lisa pędzla Leonarda.
    Fragment amfory, znajdującej się obecnie w Luwrze. Przedstawia zamordowanie Priama przez Neoptolemosa

    Priam (gr. Πρίαμος Príamos, łac. Priamus) – w mitologii greckiej król Troi; bohater Iliady Homera.

    Uchodził za syna Laomedona. Doradcą Priama był Antenor.

    Według Iliady miał 20 żon i z nimi 50 synów oraz 12 córek. Był mężem Arisbe, córki Meraopsa, a później Hekaby (dzieci z Hekabą zaznaczono symbolem *). To on wybłagał u Achillesa ciało swego syna Hektora. Po zdobyciu Troi przez Greków (podczas wojny trojańskiej) zamordował go syn Achillesa, Neoptolemos.

    Wojna trojańska – według Homera i antycznych historyków trwające 10 lat oblężenie Troi przez greckich Achajów. Mitycznym powodem konfliktu było porwanie Heleny, żony króla Sparty – Menelaosa, przez Parysa, księcia trojańskiego, syna króla Priama. Menelaos wezwał na pomoc swojego jedynego brata Agamemnona, króla Argos i Myken oraz wszystkie księstwa achajskie. Na leżącą w północnej Anatolii i dotąd niezdobytą Troję, na 1185 okrętach ruszyli wojownicy achajscy.Neoptolemos (gr. Νεοπτόλεμος Neoptólemos, łac. Neoptolemus, Pyrrhus) – w mitologii greckiej syn herosa Achillesa i jego kochanki Dejdamei.

    Synowie Priama:

    Troilos, Hektor*, Agaton, Polites*, Deifobos*, Antifones, Idomeneos, Likaon, Esakos, Tymoetes, Polidor, Demokos, Laodokus, Echefron, Helenos*, Polidamas*, Pandaros, Pammon, Hypokios, Antyfos, Hiponoos, Gorgition, Archemakos, Mylios, Kebriones, Melanipos, Mestor, Filemon, Glaukos, Astygones, Ewagoras, Atas, Doryklos, Bias, Dryops, Chersydamas, Telestas, Chromius, Demokoon, Askaniusz, Hyperion, Egoneos, Klonios, Deioptes, Lizytos, Polidemon, Iso, Echemmon, Parys*, Dios.

    Homer (st.gr. Ὅμηρος, Hómēros, nw.gr. Όμηρος) (VIII wiek p.n.e.) – grecki pieśniarz wędrowny (aojda), epik, śpiewak i recytator (rapsod). Uważa się go za ojca poezji epickiej. Najstarszy znany z imienia europejski poeta, który zapewne przejął dziedzictwo długiej i bogatej tradycji ustnej poezji heroicznej. Do jego dzieł zalicza się eposy: Iliadę i Odyseję. Grecka tradycja widziała w nim również autora poematów heroikomicznych Batrachomyomachia i Margites oraz Hymnów homeryckich. Żaden poeta grecki nie przewyższył sławą Homera. Na wyspach Ios i Chios wzniesiono poświęcone mu świątynie, a w Olimpii i Delfach postawiono jego posągi. Pizystrat wprowadził recytacje homeryckich poematów na Panatenaje.Agaton — imię męskie pochodzenia greckiego, męskie imię greckie wywodzące się od słowa agathé i oznaczający "dobry". Męski odpowiednik imienia Agata. Wśród patronów tego imienia — święci: Agaton, żołnierz (zm. w 250 r.) i papież Agaton (zm. w 681 r.).

    Córki Priama:

    Iliona, Meduza, Lizymacha*, Arystodema, Kreuza*, Polidekta, Aretuza, Poliksena*, Ewandra, Medesykasta*, Laodika*, Kasandra*.





    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Antenor – w mitologii greckiej Trojańczyk i doradca Priama, zwolennik pokoju z Achajami. Był skłonny oddać Helenę królowi Menelaosowi, dla zapobieżenia konfliktowi.
    Kasandra (także Kassandra, Aleksandra, gr. Κασσάνδρα Kassándra, łac. Cassandra, Alexandra) – w mitologii greckiej wieszczka i królewna trojańska.
    Deifobos (gr. Δηίφοβος Dēíphobos, łac. Deiphobus) – w mitologii greckiej królewicz trojański, uczestnik wojny trojańskiej.
    Troilos – w mitologii greckiej syn Hekabe i Apollona, który przyszedł do niej pod postacią Priama. Ciążyła na nim przepowiednia, że jeżeli dożyje dwudziestu lat, miasto nigdy nie zostanie zdobyte. Achilles przygotował więc na młodzieńca zasadzkę. Troilos umknął przed herosem i schronił się u stóp Palladionu. Achilles zabił chłopca włócznią, a Apollon poprzysiągł Achillesowi zemstę.
    Laomedon (także Laomedont, gr. Λαομέδων Laomédōn, łac. Laomedon) – w mitologii greckiej król Troi, syn Ilosa i Eurydyki.
    Iliada (gr. Ἰλιάς Iliás) – obok Odysei drugi z eposów, których autorstwo tradycja przypisuje Homerowi. Oba utwory datuje się na VIII lub VII wiek p.n.e. – stanowią więc one najstarsze zabytki literatury greckiej i europejskiej w ogóle. Oba poematy są eposami heroicznymi. Powstały prawdopodobnie w Jonii na wybrzeżu Azji Mniejszej – świadczy o tym przede wszystkim ich język, który można scharakteryzować jako archaiczny dialekt joński z elementami dialektu eolskiego. Metrum stanowi heksametr daktyliczny. Tematem utworu jest gniew Achillesa i związane z nim epizody wojny trojańskiej. Tytuł utworu pochodzi od wyrażenia he Ilias poiesis – pieśń o Ilionie (Troi).
    Achilles (gr. Ἀχιλλεύς Achilleús, łac. Achilles) – w mitologii greckiej heros i bohater wojny trojańskiej (wódz Myrmidonów).

    Reklama