• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Prawo pozytywne

    Przeczytaj także...
    Georg Jellinek (ur. 16 czerwca 1851 w Lipsku, zm. 12 stycznia 1911 w Heidelbergu) – niemiecki prawnik, znawca prawa państwowego i teoretyk prawa, profesor uniwersytetów w Wiedniu, Bazylei i Heidelbergu. Rektor uniwersytetu w Heidelbergu.Teoria prawa – jedna z ogólnych nauk prawnych, zajmująca się teoretyczną refleksją nad prawem. W odróżnieniu od filozofii prawa jej przedmiotem jest zwykle konkretne prawo pozytywne.
    Norma prawna – najmniejszy, stanowiący sensowną całość, element prawa. Reguła postępowania zewnętrznego stworzona na podstawie przepisów prawnych, ustanowiona przez kompetentny organ władzy w odpowiednim trybie, generalna (nie jest skierowana do jednego, ściśle oznaczonego adresata, ale do grupy podmiotów określonych przy pomocy nazwy rodzajowej) i abstrakcyjna (dotycząca powtarzalnych zachowań, wielokrotnego zastosowania, uniwersalna), ogłoszona i chroniona przez państwo aparatem przymusu.

    Prawo pozytywne (łac. – ius positivum) – pojęcie z zakresu teorii prawa, oznaczające prawo stanowione. Inaczej prawo tworzone przez człowieka (w odróżnieniu od prawa naturalnego), w tym także przez uprawnione do tego władze państwowe (tzw. prawo stanowione – ius civile).

    Prawo pozytywne to prawo pojmowane przede wszystkim jako – zależne od czasu i miejsca – dzieło danego społeczeństwa, tworzone w ramach nowoczesnej demokracji parlamentarnej, uwzględniającej prawotwórczą rolę organów państwa, partii politycznych, organizacji pozarządowych i grup nacisku.

    Rudolf von Jhering lub Ihering (ur. 22 sierpnia 1818 w Aurich, zm. 17 września 1892 w Getyndze) – prawnik niemiecki, znawca prawa rzymskiego, cywilista i teoretyka prawa, przedstawiciel pozytywizmu prawniczego, a także twórca jurysprudencji socjologicznej.John Austin (ur. 3 marca 1790 w Creeting Mill, zm. w grudniu 1859 w Weybridge), angielski prawnik i filozof prawa, przedstawiciel pozytywizmu prawniczego, twórca rozkazowej teorii prawa. Jego najważniejsze dzieło to The Province of Jurisprudence Determined.

    Historyczna geneza kierunku[ | edytuj kod]

    Pozytywizm jako typ poglądów na prawo nie ukształtował się w sposób jednolity. Rozwinął się w dwóch wersjach: kontynentalnej (Rudolf von Ihering, Karl M. Bergbohm, Georg Jellinek) oraz anglosaskiej (John Austin).

    Georg Jelinek, przedstawiciel kontynentalnej wersji pozytywizmu prawniczego wskazał, że prawo pozytywne to ustanowione przez autorytet tetyczny (suwerenną władzę wyposażoną w kompetencje prawodawcze) reguły odnoszące się do zewnętrznych zachowań człowieka, zabezpieczone skoncentrowanym przymusem ze strony państwa.

    Prawo natury (prawo naturalne; łac. ius naturale) – postulowany, odmienny od prawa pozytywnego porządek prawny. Różne doktryny prawnonaturalne (rzadziej jusnaturalne) prowadziły spory co do źródeł prawa natury, jego istoty, treści i stosunku do prawa stanowionego. Spór prawnonaturalizmu z pozytywizmem prawniczym (nieuznającym istnienia prawa naturalnego) był jednym z ważniejszych tematów filozofii prawa.Prawo, a ściślej prawo w ujęciu przedmiotowym – system norm prawnych, czyli ogólnych, abstrakcyjnych i jednoznacznych dyrektyw postępowania, które powstały w związku z istnieniem i funkcjonowaniem państwa lub innego uporządkowanego organizmu społecznego, ustanowione lub uznane przez właściwe organy władzy odpowiednio publicznej lub społecznej i przez te organy stosowane, w tym z użyciem przymusu.

    Anglosaska wersja pozytywizmu prawniczego (jurysprudencja analityczna) wypracowana przez Johna Austina zakładała, że norma prawna ma charakter abstrakcyjny i generalny, jest rozkazem suwerena (podmiotu wyposażonego we władzę nad innymi). Zrealizowanie prawa-rozkazu jest zabezpieczone zagrożeniem użycia przymusu (sankcją). Jest to tzw. nakazowa teoria prawa.

    Jurysprudencja (łac. iuris prudentia, biegła znajomość prawa) - termin wieloznaczny związany z naukami prawnymi. Jurysprudencja może być rozumiana jako:Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

    Marek Woch: Prawo naturalne prawo pozytywne. 2016.





    Warto wiedzieć że... beta

    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.572 sek.