Prawo o aktach stanu cywilnego (ustawa 2014)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego – polska ustawa, uchwalona przez Sejm, regulująca kwestie prawne związane z aktami stanu cywilnego.

Nupturient (łac. nupturiens) – w prawie rzymskim, stąd także w prawie kanonicznym oraz rodzinnym jest to osoba mająca zawrzeć związek małżeński.Akt małżeństwa – dokument sporządzony przez urzędnika Urzędu stanu cywilnego jako dowód zawarcia małżeństwa. W przeszłości odpowiednikiem aktu małżeństwa była metryka ślubu sporządzana zazwyczaj przez odpowiednie władze wyznaniowe, np. parafialne. W akcie małżeństwa wymienia się:

Ustawa określa:

  • właściwość miejscową w sprawach rejestracji stanu cywilnego
  • zasady rejestracji stanu cywilnego
  • zasady dokonowania zmian w aktach stanu cywilnego
  • zasady wydawania dokumentów z rejestru stanu cywilnego
  • rodzaje aktów stanu cywilnego (akt urodzenia, akt małżeństwa, akt zgonu) i zasady ich sporządzania oraz ich zawartość
  • szczególny tryb rejestracji stanu cywilnego.
  • Wprowadzone zmiany[ | edytuj kod]

    Ustawa wprowadziła m.in. następujące zmiany:

    Akt urodzenia – akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka. Dokument ten jest tworzony i przechowywany przez urząd stanu cywilnego na którego obszarze działania (właściwość miejscowa) stwierdzono urodzenie. Stanowi on wyłączny dowód tego zdarzenia możliwy do obalenia tylko przez procedurę sprostowania lub unieważnienia aktu. W akcie urodzenia odnotowuje się imię i nazwisko dziecka, jego płeć, datę i miejsce urodzenia, imiona i nazwiska rodziców, daty i miejsca ich urodzin, miejsce ich zamieszkania.Ministerstwo Cyfryzacji – polski urząd administracji rządowej obsługujący ministra właściwego do spraw działu administracji rządowej informatyzacja.
  • ustawa w art. 5 ust. 1 stanowi, że rejestr stanu cywilnego jest prowadzony przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, w systemie teleinformatycznym
  • art. 59 pozwala na nadanie dziecku obcego imienia, które nie wskazuje na płeć, ale jest do niej w powszechnym znaczeniu przypisane
  • ustawa w art. 85 umożliwia zawarcie małżeństwa poza urzędem stanu cywilnego, jeżeli wskazane we wniosku nupturientów miejsce zawarcia małżeństwa zapewnia zachowanie uroczystej formy jego zawarcia oraz bezpieczeństwo osób obecnych przy składaniu oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński.
  • Ustawa uchyliła ustawę z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. z 2011 r. nr 212, poz. 1264, z późn. zm.).

    Ustawa z dnia 29 września 1986 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego – polska ustawa, uchwalona przez Sejm PRL, regulująca kwestie prawne związane z aktami stanu cywilnego, uchylona z dniem 1 marca 2015 r. przez ustawę z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 1741, z późn. zm.).Sejm Rzeczypospolitej Polskiej (Sejm RP), Sejm – izba niższa dwuizbowego parlamentu Rzeczypospolitej Polskiej; Izba Poselska wyłoniła się z Sejmu walnego w 1493; od uchwalenia konstytucji Nihil novi (1505) Sejm jest najwyższym organem władzy ustawodawczej w Polsce.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Akt stanu cywilnego – pojedynczy wpis w księdze stanu cywilnego, który rejestruje stan cywilny osoby poprzez urzędowe odnotowanie określonych zdarzeń. W prawie polskim istnieją trzy rodzaje takich aktów: akt urodzenia, akt małżeństwa i akt zgonu. Akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych. Oznacza to, że stan cywilny dowolnej osoby można stwierdzić tylko na podstawie takich aktów, a ich niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym (art. 4 prawa o aktach stanu cywilnego).

    Reklama