Prawo o aktach stanu cywilnego (ustawa 1986)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ustawa z dnia 29 września 1986 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego – polska ustawa, uchwalona przez Sejm PRL, regulująca kwestie prawne związane z aktami stanu cywilnego, uchylona z dniem 1 marca 2015 r. przez ustawę z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 709).

Małżeństwo – związek dwóch osób, zazwyczaj kobiety i mężczyzny, zatwierdzony prawnie i społecznie, regulowany zasadami, obyczajami, przekonaniami i postawami, określającymi prawa i obowiązki stron małżeństwa (partnerów) oraz status ich możliwego potomstwa. Małżeństwu powszechnie przypisuje się rolę założycielską wobec rodziny, co wiąże się z opieką nad dziećmi, ich wychowaniem i socjalizacją. Małżeństwo jest zazwyczaj potwierdzone przez ślub uznający jego strony za małżonków oraz niesie za sobą skutki prawne określone prawem małżeńskim.Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego – polska ustawa, uchwalona przez Sejm, regulująca kwestie prawne związane z aktami stanu cywilnego.

Ustawa określała:

  • zasady rejestracji stanu cywilnego
  • ogólne zasady sporządzania aktów stanu cywilnego i prowadzenia ksiąg stanu cywilnego
  • zasady unieważnienia, sprostowania, ustalania treści i odtwarzania aktów stanu cywilnego
  • zasady sporządzania aktu urodzenia
  • zasady zawierania małżeństw i sporządzania aktu małżeństwa
  • zasady sporządzania aktu zgonu
  • zasady sporządzania odpisów aktu stanu cywilnego i zaświadczeń.
  • Ustawa w momencie wejścia w życie w dniu 1 marca 1987 r. zastąpiła dekret z dnia 8 czerwca 1955 r. Prawo o aktach stanu cywilnego.

    Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej – składał się w I kadencji z 425, w II kadencji z 459, a w pozostałych kadencjach z 460 posłów. Początkowo ustalono jednolitą normę przedstawicielską – 1 poseł: 60 tys. mieszkańców, później wykreślono ją z konstytucji jako niepraktyczną. Zerwano z zasadą mandatu wolnego (poseł był przedstawicielem ludu pracującego i mógł być przezeń odwołany, w praktyce ani razu nie wykorzystano tego przepisu – jako zbyt niebezpiecznego). Wprowadzono czteroprzymiotnikowe prawo wyborcze (wykreślenie zasady proporcjonalności). Sejm większością głosów przyjmował ustawy i podejmował uchwały, wybierał ze swego grona Prezydium (funkcja marszałka zwykle przypadała przedstawicielowi ZSL), na pierwszym swym posiedzeniu powoływał Prezesa Rady Ministrów wraz z Radą Ministrów oraz Radę Państwa. Uchwalał budżet i narodowe plany społeczno-gospodarcze. Miał prawo przyjmować petycje od obywateli. Do niego należały też niektóre uprawnienia kreacyjne, m.in. wybór szefa NIK, członków Trybunału Stanu i Konstytucyjnego oraz Rzecznika Praw Obywatelskich (trzy ostatnie instytucje powołane dopiero w latach osiemdziesiątych). Parlament obradował w trybie sesyjnym. Sesje zwoływane były w określonych terminach przez Radę Państwa.Akt stanu cywilnego – pojedynczy wpis w księdze stanu cywilnego, który rejestruje stan cywilny osoby poprzez urzędowe odnotowanie określonych zdarzeń. W prawie polskim istnieją trzy rodzaje takich aktów: akt urodzenia, akt małżeństwa i akt zgonu. Akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych. Oznacza to, że stan cywilny dowolnej osoby można stwierdzić tylko na podstawie takich aktów, a ich niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym (art. 4 prawa o aktach stanu cywilnego).

    Nowelizacje[ | edytuj kod]

    Ustawę znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2013 roku.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Ustawa w Internetowym Systemie Aktów Prawnych
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Dekret z dnia 8 czerwca 1955 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. z 1955 r. nr 25, poz. 151)
    2. Ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r. poz. 1529)




    Reklama