• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pracownicy uczelni w Polsce



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Stopnie naukowe są uregulowane w ustawie z 14 marca 2003 o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2003 r. Nr 65, poz. 595). Ustawa przewiduje następujące stopnie naukowe:Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym – polska ustawa, uchwalona przez Sejm, regulująca kwestie prawne związane ze szkolnictwem wyższym.

    Pracownicy uczelni w Polsce – zgodnie z ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1668), pracownicy uczelni zatrudniani są jako nauczyciele akademiccy lub jako pracownicy niebędący nauczycielami akademickimi.

    Nauczyciele akademiccy[ | edytuj kod]

    Nauczyciel akademicki – nauczyciel pracujący w uczelni. Nauczyciele akademiccy na podstawie Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce są zatrudniani jako:

    Starszy wykładowca – nazwa stanowiska w szkołach wyższych, na którym mogą być zatrudniani pracownicy dydaktyczni posiadający tytuł zawodowy magistra lub tytuł równorzędny. Statut uczelni może przewidywać dodatkowe wymagania (np. określone w latach doświadczenie dydaktyczne, staż zawodowy) i kwalifikacje zawodowe osób zatrudnianych na tym stanowisku.Uczelnia publiczna – uczelnia utworzona przez państwo reprezentowane przez właściwy organ władzy lub administracji publicznej.
  • pracownicy badawczo-dydaktyczni (według Prawa o szkolnictwie wyższym naukowo-dydaktyczni),
  • pracownicy dydaktyczni,
  • pracownicy naukowi.
  • Według Prawa o szkolnictwie wyższym wyróżniano także dyplomowanych bibliotekarzy oraz dyplomowanych pracowników dokumentacji i informacji naukowej.

    Pracownicy badawczo-dydaktyczni i badawczy[ | edytuj kod]

    Pracownicy badawczy w całości poświęcają się pracy naukowo-badawczej. Pracownicy badawczo-dydaktyczni i badawczy mogą być zatrudniani na następujących stanowiskach (statut uczelni może przewidywać też inne stanowiska):

    Senat uczelni – kolegialny organ uczelni, działający w oparciu o przepisy prawa i statut danej uczelni. Uczelnie w ramach swojej autonomii określają samodzielnie skład senatu, tryb wyboru i procentowy udział w składzie senatu przedstawicieli nauczycieli akademickich, doktorantów, studentów oraz pracowników niebędących nauczycielami akademickimi, tryb zwoływania posiedzeń oraz tryb pracy tego organu. W przypadku uczelni publicznej kadencja senatu trwa cztery lata.Profesor zwyczajny (skrót: prof. zw., z łac. professor ordinarius) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora zwyczajnego jest ukoronowaniem kariery naukowej pracowników uczelni. Wiąże się bowiem z największym prestiżem – jest przyznawane szczególnie zasłużonym dla uczelni i wyróżniającym się naukowcom z tytułem naukowym profesora. Do roku 1990 profesor zwyczajny i profesor nadzwyczajny były to dwa odrębnie tytuły naukowe nadawane przez Przewodniczącego Rady Państwa. Profesor zwyczajny był wyższy rangą niż profesor nadzwyczajny.
  • profesor (według Prawa o szkolnictwie wyższym - profesor zwyczajny)¹,
  • profesor uczelniany (według Prawa o szkolnictwie wyższym - profesor nadzwyczajny)¹,
  • adiunkt,
  • asystent.
  • Uwagi: ¹ Profesor zwyczajny i profesor nadzwyczajny (obecnie profesor uczelni) to dawne stanowiska. Nie należało ich mylić z tytułem naukowym profesora.

    Docent (niem. Dozent od łac. doceo – uczę) – stanowisko w szkołach wyższych i instytutach naukowych dla pracowników dydaktycznych.Statut uczelni – dokuument określający sprawy związane z funkcjonowaniem uczelni nieuregulowane w ustawie o szkolnictwie wyższym.

    Prawo o szkolnictwie wyższym wyróżniało także stanowisko profesora wizytującego.

    Obowiązki pracowników naukowo-dydaktycznych i naukowych[ | edytuj kod]

    Zgodnie z Prawem o szkolnictwie wyższym i nauce pracownicy badawczo-dydaktyczni są zobowiązani:

  • kształcić i wychowywać studentów
  • prowadzić badania naukowe
  • uczestniczyć w kształceniu doktorantów.
  • Z kolei pracownicy badawczy polskich uczelni zgodnie z przepisami prawa są zobowiązani:

  • prowadzić badania naukowe
  • uczestniczyć w kształceniu doktorantów.
  • Pracownicy dydaktyczni[ | edytuj kod]

    Pracownicy dydaktyczni są zwolnieni z prowadzenia prac naukowo-badawczych, swój czas pracy poświęcają w całości dydaktyce (zajęcia ze studentami) oraz związanymi z tym sprawami organizacyjnymi. Pracownicy dydaktyczni mogą być zatrudniani na następujących stanowiskach:

    Dziekan – kierownik wydziału uczelni, jednoosobowy organ szkoły wyższej, jako kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni. W uczelni publicznej dziekan wydziału i prodziekani pochodzą z wyboru, którego tryb określa statut uczelni. Ich kadencja trwa cztery lata i nie mogą być wybrani na więcej niż dwie następujące po sobie kadencje.Bibliotekarz dyplomowany – najwyższy stopień naukowo-zawodowy w bibliotekarstwie polskim, nadawany pracownikom bibliotek oraz ośrodków informacji po złożeniu komisyjnego egzaminu państwowego. Zgodnie z art. 108 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym z dnia 27 lipca 2005 r. bibliotekarze dyplomowani są nauczycielami akademickimi.
  • starszy wykładowca / starszy instruktor.
  • wykładowca,
  • lektor / instruktor.
  • Osoba zatrudniona przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011 r. nr 84, poz. 455, z późn. zm.) na stanowisku docenta:

    Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego – urząd utworzony w Polsce 5 maja 2006 r. do obsługi Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego kieruje działami administracji rządowej „nauka” i „szkolnictwo wyższe” oraz jest dysponentem budżetu na badania naukowe finansowane przez państwo. Przy ministrze działała Rada Nauki, powołana w miejsce zlikwidowanego w 2005 Komitetu Badań Naukowych. Siedziba ministerstwa mieści się w Warszawie, przy ulicy Wspólnej 1/3.Uczelnia zawodowa – uczelnia prowadząca studia pierwszego stopnia lub drugiego stopnia albo jednolite studia magisterskie nieposiadająca uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora.
  • na podstawie mianowania na czas nieokreślony albo umowy o pracę na czas nieokreślony, pozostaje na tym stanowisku, jednak nie dłużej niż do końca roku akademickiego, w którym ukończyła sześćdziesiąty piąty rok życia;
  • na podstawie mianowania na czas określony albo umowy o pracę na czas określony, pozostaje na tym stanowisku do czasu upływu okresu wskazanego w akcie zatrudnienia.
  • Zgodnie z Prawem o szkolnictwie wyższym w uczelniach zawodowych pracownicy dydaktyczni mogli być także zatrudniani na stanowiskach:

    Profesor uczelniany, w odróżnieniu od profesora tytularnego (tytułu naukowego) – nazwa zajmowanego przez nauczyciela akademickiego stanowiska, obok takich stanowisk jak np.: asystent, adiunkt, docent czy starszy wykładowca. Tytuł profesora uczelnianego nie powinien być zapisywany przed nazwiskiem, a jedynie opcjonalnie po nazwisku, jako dodatkowa informacja, przy czym dodaje się po nim nazwę uczelni, np. ppłk dr hab. Elwira Feliksowicz, prof. AON. Na stanowisko profesora uczelnianego mianuje rektor uczelni.Wykładowca to nauczyciel, który prowadzi wykładnię tematu z zakresu przedmiotu (np. kursu akademickiego)) poprzez wykład zamknięty lub otwarty na wyższej uczelni, kursach itp. Termin ten popularnie utożsamiany jest z zawodem - Nauczyciel akademicki.
  • profesora zwyczajnego
  • profesora nadzwyczajnego
  • profesora wizytującego
  • asystenta.
  • Obowiązki pracowników dydaktycznych[ | edytuj kod]

    Zgodnie z ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym pracownicy dydaktyczni są obowiązani:

  • kształcić i wychowywać studentów lub
  • uczestniczyć w kształceniu doktorantów.
  • Wynagrodzenie[ | edytuj kod]

    Wysokość minimalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego, premii i dodatków pracowników zatrudnionych w uczelni publicznej reguluje poprzez rozporządzenie Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

    Dyplomowani bibliotekarze oraz dyplomowani pracownicy dokumentacji i informacji naukowej[ | edytuj kod]

    Zgodnie z Prawem o szkolnictwie wyższym dyplomowani bibliotekarze oraz dyplomowani pracownicy dokumentacji i informacji naukowej byli zatrudniani na stanowiskach:

    Tytuł zawodowy – system certyfikatów i tytułów, które otrzymują osoby, które dowiodły, że posiadają określony zasób wiedzy i umiejętności potrzebnych do wykonywania danego zawodu.Profesor (z łac. professor) – termin, który może oznaczać: tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym, stanowisko nauczycieli akademickich, tytuł honorowy nadawany w Polsce nauczycielom szkolnictwa podstawowego, gimnazjalnego i ponadgimnazjalnego oraz tytuł zwyczajowy używany w polskim szkolnictwie średnim.
  • starszego kustosza dyplomowanego, starszego dokumentalisty dyplomowanego
  • kustosza dyplomowanego, dokumentalisty dyplomowanego
  • adiunkta bibliotecznego, adiunkta dokumentacji i informacji naukowej
  • asystenta bibliotecznego, asystenta dokumentacji i informacji naukowej.
  • Warunki, jakie powinni byli spełniać kandydaci na wspominane wyżej stanowiska, określało rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 21 sierpnia 2006 r. w sprawie kandydatów na dyplomowanego bibliotekarza oraz dyplomowanego pracownika dokumentacji i informacji naukowej (Dz.U. z 2006 r. nr 155, poz. 1112).

    Tytuł naukowy (tytuł naukowy profesora) – nadawany przez Prezydenta RP osobie, która uzyskała już stopień naukowy doktora habilitowanego przez to jest samodzielnym pracownikiem nauki, ma osiągnięcia naukowe lub artystyczne znacznie przekraczające wymagania stawiane w przewodzie habilitacyjnym oraz posiada poważne osiągnięcia dydaktyczne, w tym w kształceniu kadry naukowej. Wyjątkowo może być nadany osobie ze stopniem doktora, o wybitnych osiągnięciach naukowych lub artystycznych.Profesor nadzwyczajny (z łac. professor extraordinarius) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który ma stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora. Ustawodawca dopuszcza także zatrudnienie na stanowisku profesora nadzwyczajnego osoby, która ma tylko stopień naukowy doktora oraz znaczne i twórcze osiągnięcia w pracy naukowej, jednak tylko na podstawie umowy o pracę. Stanowisko profesora nadzwyczajnego jest niższe rangą od stanowiska profesora zwyczajnego. Na uczelniach morskich na stanowisku profesora nadzwyczajnego można zatrudnić doktora, który dodatkowo ma najwyższy dyplom morski, tj. kapitana żeglugi wielkiej bądź starszego mechanika.

    Podnoszenie kwalifikacji zawodowych i naukowych nauczycieli akademickich[ | edytuj kod]

    Nauczyciele akademiccy zobowiązani są ustawą do ustawicznego kształcenia i podnoszenia swoich kwalifikacji. W poniższej tabeli zaprezentowano ścieżkę kariery naukowej.

    strzałki niebieskie – ścieżka awansu; strzałki czerwone – przejście na stanowisko dydaktyczne w wypadku niespełnienia ustawowych wymagań w odpowiednim czasie
     Osobne artykuły: tytuł naukowytytuł zawodowy.

    Poniższa tabela przedstawia rozróżnienie pomiędzy tytułami, stopniami naukowymi i tytułami zawodowymi.

    Adiunkt (łac. adiunctus – dołączony) – stanowisko w szkołach wyższych i placówkach naukowo-badawczych dla pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych posiadających stopień naukowy doktora lub doktora habilitowanego. W przeciwieństwie do samodzielnych pracowników nauki określani są czasem mianem pomocniczych pracowników nauki. Na niektórych polskich uczelniach jest przyjętym zwyczajem, że po obronieniu habilitacji naukowiec uzyskuje stanowisko profesora, jednak na wielu uczelniach nie jest to automatyczne i zależy bardziej zarówno od polityki wydziału, jak i dostępności etatów (finansowania).Nauczyciel akademicki – osoba wykształcona w określonej dziedzinie naukowej i prowadząca przedmiot kierunkowy kształcenia dla studentów w szkołach wyższych lub (Akademii, Uniwersytecie), przy czym należy odróżnić nauczyciela np. przedszkola czy szkoły elementarnej od nauczyciela akademickiego.

    Stanowiska nauczycieli akademickich oraz wymagane stopnie lub tytuły związane z ich piastowaniem:

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Asystent (łac. assistens – towarzyszący; pot. asystent profesora) – najniższe rangą stanowisko na uczelni dla pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych posiadających tytuł zawodowy magistra (ew. magistra inżyniera) lub stopień naukowy doktora (ew. dr inż.).
    Pracownik naukowy – to specjalista z określonej dziedziny nauki pracujący na stanowisku naukowym lub naukowo-dydaktycznym w uczelni lub instytucie badawczym.
    Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – polska ustawa uchwalona przez Sejm VIII kadencji, regulująca kwestie prawne związane ze szkolnictwem wyższym i działalnością naukową.
    Dyrektor (z łac. dirigere „kierować“) – osoba kierująca pracą organizacji, instytucji, przedsiębiorstwa lub ich części.
    Prodziekan – zastępca dziekana, czyli kierownika wydziału szkoły wyższej. Z reguły zastępuje dziekana w konkretnych sprawach dotyczących wydziału stąd przy tytule prodziekana znajduje się określenie np.:
    Profesor wizytujący (z ang. visiting professor lub sessional instructor) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora i jest na stałe pracownikiem innej uczelni.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.