• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Próba dobutaminowa

    Przeczytaj także...
    Szmery sercowe (łac. strepitus cordis) to zjawiska akustyczne stwierdzane oprócz tonów serca w trakcie osłuchiwania układu krążenia, które są wywołane wibracjami (drganiami) powstającymi w tkankach serca i naczyń krwionośnych, a także samym strumieniu krwi przy jego przejściu z przepływu warstwowego w turbulentny. Akustycznie jest to stosunkowo długo trwająca seria drgań, które różnią się częstotliwością, głośnością, czasem trwania i czasem pojawienia się w trakcie cyklu pracy serca. Szmery sercowe odgrywają istotną rolę w rozpoznawaniu chorób serca i naczyń, jednak większość szmerów nie ma znaczenia chorobowego - są to tzw. "szmery niewinne".Zawał mięśnia sercowego (łac. infarctus myocardii), nazywany też zawałem serca i atakiem serca – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem na skutek zamknięcia tętnicy wieńcowej doprowadzającej krew do obszaru serca.
    Zaburzenie rytmu serca, arytmia, dysrytmia, niemiarowość serca – stan, w którym skurcze mięśnia sercowego są nieregularne, a ich częstotliwość wychodzi poza bezpieczny zakres 60-100 uderzeń na minutę. Stan taki często stanowić może zagrożenie dla życia, chociaż nie jest to regułą.

    Próba dobutaminowa (echokardiograficzna próba obciążeniowa serca z zastosowaniem dobutaminy) – badanie nieinwazyjne polegające na monitorowaniu pracy serca za pomocą echokardiogramu przy zmieniającym się obciążeniu tego narządu. W czasie badania podaje się dożylnie dobutaminę, lek, który wywołuje przyspieszenie czynności serca. Badanie to pozwala stwierdzić istnienie i rozległość niedokrwienia mięśnia sercowego, które pojawia się w przypadku osób chorych po podaniu dobutaminy.

    Krążenie wieńcowe (łac. circulatio coronalis) – naczynia krwionośne, które mają za zadanie doprowadzenie krwi bogatej w tlen i substancje odżywcze do komórek serca oraz odprowadzenie dwutlenku węgla i ubocznych produktów metabolizmu z tych komórek.Elektrokardiografia (EKG) – zabieg diagnostyczny wykorzystywany w medycynie przede wszystkim w celu rozpoznawania chorób serca.

    Przebieg[]

    Echokardiografia obciążeniowa jest połączeniem dwuwymiarowego badania echokardiograficznego z elektrokardiograficznym badaniem wysiłkowym, dlatego też często przedstawiona jest jako alternatywa dla próby wysiłkowej. Próba dobutaminowa wykonywana jest w trakcie ciągłego wlewu dobutaminy przez pompę infuzyjną. Najczęściej stosowany schemat podawania leku polega na stopniowym wzroście dawki co 3 minuty, począwszy od dawki 5 µg/kg/min, zwiększanej o 10 µg/kg/min, aż do osiągnięcia maksymalnej dawki 40–50 µg/kg/min. Poza stałym monitorowaniem echokardiograficznym wskazane jest wykonywanie 12 odprowadzeniowego EKG. Wskazaniem do zakończenia badania, poza tymi jak w próbie wysiłkowej, jest osiągnięcie 85% maksymalnej przewidzianej dla wieku częstości rytmu serca, wystąpienie zaburzeń kurczliwości obejmujących co najmniej 2 z 16 segmentów. W razie braku odpowiedzi chronotropowej przy maksymalnej dawce dobutaminy podaje się dożylnie do 2 mg atropiny w dawkach frakcjonowanych. Echokardiograficzne badanie obciążeniowe powinno być wykonywane w pomieszczeniu z dostępnym zestawem reanimacyjnym.

    Koronarografia – angiografia tętnic wieńcowych. Badanie polegające na podaniu do tętnic wieńcowych kontrastu, umożliwiającego uwidocznienie ich za pomocą promieniowania rentgenowskiego, stosowane szeroko w diagnostyce choroby niedokrwiennej serca. Jest podstawowym badaniem służącym do kwalifikacji pacjentów do wszczepiania pomostów omijających oraz do zabiegów PCI.Test wysiłkowy, elektrokardiograficzna próba wysiłkowa – badanie medyczne opierające się na zależności zmieniającego się zapisu EKG pod wpływem zwiększającego się wysiłku fizycznego, który powoduje zwiększanie zapotrzebowania na tlen, co organizm kompensuje przez zwiększenie przepływu przez naczynia wieńcowe. U osób z niewydolnością przepływu wieńcowego, powyżej pewnego wysiłku, nie może już dalej zostać pokryte to zapotrzebowanie drogą zwiększonego przepływu i rozwijają się cechy niedokrwienia mięśnia sercowego.

    Cel[]

    Próba dobutaminowa jest badaniem mającym na celu kontrolowaną prowokację niedotlenienia mięśnia sercowego spowodowanego niedrożnością naczyń wieńcowych niewidocznych w spoczynkowym badaniu EKG. Echokardiografia obciążeniowa u chorych po zawale serca posiada wysoką wartość w ocenie żywotności określonego obszaru mięśnia sercowego oraz prognozowaniu powrotu funkcji skurczowej lewej komory u pacjentów leczonych pierwotną angioplastyką. Badanie może stanowić także uzupełnienie wyników próby wysiłkowej EKG.

    Migotanie przedsionków (łac. fibrillatio atriorum, ang. atrial fibrillation, AF) – najczęstsze zaburzenie rytmu serca, polegające na nieskoordynowanym pobudzeniu przedsionków serca, któremu może towarzyszyć szybka akcja komór.Dobutamina (łac. Dobutaminum) – organiczny związek chemiczny, lek z grupy syntetycznych katecholamin zwiększający rzut serca. Jest stosowany głównie w warunkach intensywnej opieki medycznej w celu leczenia wstrząsu kardiogennego, oraz w diagnostyce jako echokardiograficzna próba dobutaminowa.

    Wskazania[]

  • podejrzenie choroby wieńcowej (zalecana zwłaszcza u osób, które nie mogą wykonać wysiłku fizycznego)
  • ujemny lub dodatni wynik próby wysiłkowej niezgodny z obrazem klinicznym
  • szmery sercowe
  • nabyte zastawkowe wady serca
  • choroby osierdzia
  • choroby aorty piersiowej
  • ocena ryzyka zatoru tętniczego
  • zaburzenia rytmu serca
  • kwalifikacja do rozległych operacji niekardiochirurgicznych celem oceny powikłań sercowo-naczyniowych
  • nieprawidłowe spoczynkowe EKG uniemożliwiające ocenę niedokrwienia
  • ocena istotności czynnościowej granicznych zmian w koronarografii
  • Przeciwwskazania[]

  • nadwrażliwość na lek
  • schorzenia przebiegające ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory serca
  • migotanie przedsionków
  • ostra faza zawału serca
  • wstrząs septyczny i wstrząs kardiogenny z ciśnieniem tętniczym poniżej 80 mm Hg
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Atropina – mieszanina racemiczna dwóch izomerów optycznych hioscyjaminy – organicznego związku chemicznego, będącego alkaloidem tropanowym. Stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice.Echokardiografia (ultrasonokardiografia – UKG, echo serca) – nieinwazyjna technika diagnostyki obrazowej, oparta na wykorzystaniu zjawiska odbicia wiązki ultradźwięków (ultrasonografia), od struktur serca i dużych naczyń, z wykorzystaniem ultradźwięków o częstotliwości 1,5–10 MHz.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Choroba niedokrwienna serca – (ChNS; łac. morbus ischaemicus cordis, MIC; ang. ischaemic heart disease, IHD) – zespół objawów chorobowych będących następstwem przewlekłego stanu niedostatecznego zaopatrzenia komórek mięśnia sercowego w tlen i substancje odżywcze. Zaburzenie równowagi pomiędzy zapotrzebowaniem a możliwością ich dostarczenia, pomimo wykorzystania mechanizmów autoregulacyjnych zwiększających przepływ przez mięsień sercowy, zwanych rezerwą wieńcową, doprowadza do niedotlenienia zwanego również niewydolnością wieńcową.
    Serce (łac. cor, gr. kardia) – centralny narząd układu krwionośnego strunowców i niektórych bezkręgowców. Zbudowany jest z tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej typu sercowego. Zazwyczaj narząd ten otoczony jest osierdziem (pericardium).
    Wstrząs kardiogenny to zespół objawów związany z niedokrwieniem lub niedotlenieniem narządów i tkanek, powstający wskutek obniżenia rzutu serca spowodowanego ciężką jego dysfunkcją, zazwyczaj skojarzony z hipowolemią i oligurią.
    Mięsień sercowy (łac. myocardium) – zasadnicza część strukturalna serca, warstwa mięśniowa pomiędzy wsierdziem a nasierdziem.
    Wstrząs septyczny – forma sepsy, w której dochodzi do rozwoju wstrząsu. Do jego wystąpienia dochodzi w momencie wyczerpania mechanizmów kompensacyjnych organizmu chorego. Wstrząs septyczny ze względu na wyjątkowe cechy jest kwalifikowany jako zupełnie osobna forma wstrząsu. Często termin ten jest błędnie używany jako synonim ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, sepsy czy posocznicy. Sam wstrząs septyczny nie jest chorobą samą w sobie. Nie istnieją genetyczne uwarunkowania rozwoju wstrząsu septycznego, predysponowane do jego rozwoju są osoby z zaburzeniami odporności.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.