• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Powstania śląskie



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Związek Powstańców Śląskich – (ZPŚ) ciesząca się na Górnym Śląsku dużym autorytetem organizacja kombatancka założona w 1923 przez Alfonsa Zgrzebnioka. Grupowała uczestników Powstań Śląskich z 1919, 1920 i 1921.Terror (łac., dosł. strach, groza), stosowanie przemocy, gwałtu, ucisku, okrucieństwa w celu zastraszenia, zniszczenia przeciwnika; okrutne, krwawe rządy.
    Zasięg powstań śląskich
    Pomnik Weteranów Powstań Śląskich w Lędzinach
    Powstańczy samochód pancerny „Korfanty”
    Odezwa w 15. rocznicę wybuchu 3. powstania śląskiego 1936 r. (miejsce przechowywania: Archiwum Państwowe w Poznaniu).
    Powstańcy śląscy
    Oddział powstańczy
    Powstańcy śląscy w okopach
    Wojsko polskie na czele z gen. Szeptyckim wkracza do Katowic – 22 czerwca 1922
    Tablica upamiętniająca przyłączenie Śląska do Polski
    Sztandar 4 Pułku Powstańców Śląskich
    Odznaka na czapkę Oddziałów Szturmowych w powstaniach śląskich

    Powstania śląskie – trzy konflikty zbrojne na Górnym Śląsku, które miały miejsce w latach 1919–1921 między ludnością polską i niemiecką. Odbyły się one w okresie formowania się Państwa Polskiego po zakończeniu I wojny światowej.

    I powstanie śląskie – wystąpienie zbrojne zorganizowane przez Polską Organizację Wojskową Górnego Śląska mające na celu przyłączenie Górnego Śląska do Polski. Rozpoczęło się w nocy z 16 na 17 sierpnia, i trwało do 24 sierpnia 1919. Powstańcami niezadowolonymi z terroru i represji niemieckich, dowodził Alfons Zgrzebniok. Powstanie objęło powiaty: katowicki, lubliniecki, pszczyński, rybnicki, tarnogórski oraz część raciborskiego. Zaangażowanie militarne od 14 lutego 1919 w wojnę z Rosją sowiecką na wschodzie Polski, uniemożliwiło rządowi poparcie dla tego powstania. Zakończyło się przegraną i ucieczką powstańców przed represjami na teren Polski. W 1920 wybuchło II powstanie śląskie.Alfons Zgrzebniok pseudonim „Rakoczy” (ur. 16 sierpnia 1891 w Dziergowicach, zm. 31 stycznia 1937 w Marcinkowicach k. Nowego Sącza) – nauczyciel, działacz samorządowy, śląski działacz polityczny, komendant powstań śląskich, jeden z założycieli Związku Powstańców Śląskich.
  • I powstanie śląskie – od 16 sierpnia do 24 sierpnia 1919 r.
  • II powstanie śląskie – od 19/20 sierpnia do 25 sierpnia 1920 r.
  • III powstanie śląskie – od 2/3 maja (już po plebiscycie) do 5 lipca 1921 r.
  • Spis treści

  • 1 I powstanie śląskie
  • 2 II powstanie śląskie
  • 3 III powstanie śląskie
  • 4 Włączenie części Górnego Śląska do Polski
  • 5 Upamiętnienie
  • 6 Powstania śląskie w kulturze
  • 6.1 Filmy
  • 6.2 Utwory muzyczne
  • 7 Zobacz też
  • 8 Przypisy
  • 9 Bibliografia
  • 10 Linki zewnętrzne
  • I powstanie śląskie[]

     Osobny artykuł: I powstanie śląskie.

    I powstanie pod wodzą Alfonsa Zgrzebnioka wybuchło samorzutnie 16 sierpnia 1919 r. w związku z aresztowaniem śląskich przywódców Polskiej Organizacji Wojskowej i niezadowoleniem ludności polskiej z terroru i represji niemieckich, których przejawem była m.in. masakra w Mysłowicach. Powstanie objęło głównie powiaty pszczyńskie i rybnicki oraz część okręgu przemysłowego. Powstanie stłumione zostało przez Niemców do 26 sierpnia 1919 r. Rząd Polski, który był zaangażowany militarnie w wojnę polsko-bolszewicką, nie mógł poprzeć powstania. Jedynym celem, jaki osiągnięto, było zmuszenie władz niemieckich do ogłoszenia amnestii, zaś na obszarze plebiscytowym wciąż panowały siejące terror bojówki.

    Górny Śląsk (łac. Silesia Superior, śl. Gůrny Ślůnsk, czes. Horní Slezsko, śl-niem. Oberschläsing, niem. Oberschlesien) – kraina historyczna położona na terenie Polski i Czech w dorzeczu górnej Odry oraz początkowego biegu Wisły, południowo-wschodnia część Śląska.Powstanie wielkopolskie – powstanie polskich mieszkańców Prowincji Poznańskiej przeciwko Rzeszy Niemieckiej wkrótce po zakończeniu I wojny światowej. Polacy domagali się powrotu ziem zaboru pruskiego do Polski, która w tym czasie umacniała swą niepodległość.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Oberschlesien – polska grupa muzyczna wykonująca industrial metal. Powstała w 2008 roku w Piekarach Śląskich z inicjatywy Marcela Różanki i Michała Stawińskiego. W swej twórczości formacja posługuje się gwarą śląską.
    Tadeusz Bolesław Kijonka (ur. 10 listopada 1936 w Radlinie) – polski polityk, poeta, dziennikarz, poseł na Sejm IX i X kadencji.
    Nie damy ziemi, skąd nasz ród – polski film niemy z 1920 roku, opowiadający o powstaniu śląskim. Film nie zachował się do dnia dzisiejszego.
    Śląsk (śl. Ślunsk, Ślůnsk, niem. Schlesien, dś. Schläsing, czes. Slezsko, łac. Silesia) – kraina historyczna położona w Europie Środkowej, na terenie Polski, Czech i Niemiec. Dzieli się na Dolny i Górny Śląsk. Historyczną stolicą Śląska jest Wrocław.
    Plakaty propagandowe – jeden z elementów propagandy. Plakaty miały trafiać do świadomości odbiorców poprzez wykorzystanie bodźców wzrokowych i wizualnych. Wykorzystywały dwa zasadnicze elementy: grafikę oraz tekst. Do tworzenia plakatów wielokrotnie wykorzystywano profesjonalnych grafików. Po upowszechnieniu telewizji, ich znaczenie zmalało.
    Henryk Zieliński (ur. 22 września 1920 r. w Szembruczku koło Grudziądza, zm. 6 marca 1981 we Wrocławiu) – historyk, profesor zwyczajny Uniwersytetu Wrocławskiego. Syn nauczyciela języka polskiego na pograniczu polsko-niemieckim na Pomorzu, żołnierz kampanii wrześniowej w 1939, ranny w bitwie nad Bzurą, jeniec oflagów i stalagów. Po zwolnieniu z obozu i przybyciu do Krakowa w 1944 student tajnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, a po zakończeniu wojny absolwent tej uczelni. Wieloletni pracownik naukowy Uniwersytetu Wrocławskiego (w latach 1970-1972 – profesor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach). Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
    Archiwum Państwowe w Poznaniu – pierwsze archiwum w Poznaniu powstało w 1869 r. (Staatsarchiv Posen) jako placówka pruskiej sieci archiwów prowincjonalnych. Gromadziło księgi sądów grodzkich i ziemskich z okresu staropolskiego, akta i dokumenty ze skasowanych klasztorów oraz akta po zlikwidowanych urzędach pruskich.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.047 sek.