• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Powiat horodecki

    Przeczytaj także...
    Nieużytek – obszar gruntu, który z powodu naturalnych warunków siedliskowych lub na skutek działalności rolniczej, przemysłowej, leśnej lub innej nie posiada lub utracił wartość użytkową. Do nieużytków zaliczane są bagna, wydmy, tereny o niekorzystnym ukształtowaniu powierzchni, składowiska odpadów oraz grunty zdegradowane przez przemysł. Ich zagospodarowanie rolne, leśne lub inne jest trudne lub bardzo kosztowne ze względu na konieczność wykonywania odpowiednich zabiegów rekultywacyjnych, melioracyjnych, zalesień itp. Nieużytki dzielą się na trwałe lub przejściowe (tj. takie, których wartość użytkowa utracona została przejściowo).Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
    Rejon horodecki (biał. Гарадо́цкі раё́н, Haradocki rajon, ros. Городо́кский райо́н, Gorodokskij rajon) – rejon w północnej Białorusi, w obwodzie witebskim.

    Powiat lub ujezd horodecki (ros. Городокский уезд) – dawny powiat guberni pskowskiej, połockiej, namiestnictwa połockiego, guberni białoruskiej i ostatecznie witebskiej, istniejący w latach 1772-1923 Stolicą powiatu było miasto Horodek.

    Podział administracyjny[ | edytuj kod]

    W 1913 r. powiat dzielił się na miasto Horodek i 21 włości:

    Staroobrzędowcy, starowierzy, starowiercy (ros. старообрядчество) – wyznanie powstałe wskutek rozłamu (cs. raskoł) w Rosyjskim Kościele Prawosławnym. Staroobrzędowcy nie uznali reformy liturgicznej patriarchy Nikona z lat 1652–1656, upodabniającej obrzędy Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego do greckich. W ich ocenie wszelkie zmiany typowo ruskich tradycji liturgicznych były herezją i wyrzeczeniem się jedynej prawdziwej wiary. Przywódcami staroobrzędowców byli protopop Awwakum Pietrow, diakon Fiodor i mnisi Monasteru Sołowieckiego.Rejon rossoński (biał. Расонскі раён, Rasonski rajon, ros. Россо́нский райо́н, Rossonskij rajon) – rejon w północnej Białorusi, w obwodzie witebskim. Leży na terenie dawnego powiatu horodeckiego.
  • bieskatowska,
  • bolecka,
  • ciosniańska (centrum Słoboda),
  • chołomierska,
  • dąbinińska (centrum Ponażеwka,
  • dąbokrajska,
  • gorkowska,
  • kozjańska,
  • miszniewicka,
  • obolska,
  • potaszeńska,
  • rudniańska (centrum Żukowo),
  • sieliska,
  • starzyńska (centrum Askеrino),
  • stajkowska,
  • wierecka,
  • wirowlańska,
  • władymirska (centrum Diudźki),
  • wojchańska,
  • wyszedska (centrum Dąbrowo),
  • zajkowska.
  • Historia[ | edytuj kod]

    Powiat horodecki został utworzony w ramach guberni pskowskiej po I rozbiorze Rzeczypospolitej w 1772 r. W 1776 r. znalazł się w granicach administracyjnych guberni połockiej (od 1778 - namiestnictwa połockiego), a następnie w 1796 r. wszedł w obręb guberni białoruskiej. Od 1802 r. do końca swojego istnienia znajdował się w składzie guberni witebskiej. W 1923 r. został zniesiony.

    Rosjanie (ros. русские / russkije) – naród wschodniosłowiański, zamieszkujący głównie Rosję oraz inne kraje byłego Związku Radzieckiego, przede wszystkim: Ukrainę, Białoruś, Kazachstan, Uzbekistan, Łotwę, Kirgistan, Estonię, Litwę, Mołdawię i Naddniestrze oraz Turkmenistan. Znaczące diaspory znajdują się w USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Brazylii i Niemczech.Wiorsta (ros. верста́ wierstá, lm. вёрсты wiórsty) – dawna (niemetryczna) rosyjska miara długości. Wielkość tej jednostki miary była zróżnicowana, zależała bowiem od długości sążnia. Prawo Imperium Rosyjskiego ustanowiło system miar w 1835 i wiorsta (liczona jako 500 sążni) stanowiła równowartość 1,0668 km. Wiorsta była stosowana także na części ziem polskich – w Królestwie Polskim (Kongresówce) od 1849 do wprowadzenia systemu metrycznego w 1918. 7 wiorst, czyli 7146 metrów, stanowiło 1 milę polską (mila 7-wiorstowa). „Słownik ilustrowany języka polskiego” Michała Arcta (1916) określał wielkość wiorsty jako 1064,5 metra.

    Demografia[ | edytuj kod]

    Wg spisu ludności z 1897 r. w powiecie mieszkało 112 tys. ludzi, w tym 83,6% stanowili Białorusini, 10,7% - Rosjanie, 4,7% - Żydzi. Stołeczny Horodek liczył 5023 mieszkańców.

    Wzmianka słownikowa z roku 1882[ | edytuj kod]

    Powiat horodecki graniczy na północ z pow. newelskim, na wschód z wieliskim, na południe z witebskim i na zachód z połockim; przestrzeni pow. horodecki ma 3 159 wiorst kwadr. czyli dzies. 329 083, z tej liczby 102 095 dzies. należą do obywateli ziemskich, 66 414 dzies. zajmują lasy rządowe, 8 229 dzies. jeziora, do włościan należy 148 000 dzies., resztę stanowią błota i nieużytki. Ludność powiatu horodeckiego w 1867 r. wynosiła płci męs. 23 533, żeńs. 24 624, w tej liczbie wyznania prawosł. męż. 22 826, kobiet 23 903, katolików męż. 79, kobiet 84, roskolników rozmaitych sekt męż. 285, kobiet 286, (...)

    Powiat lub ujezd wieliski dawny powiat guberni witebskiej, siedzibą powiatu był Wieliż, dziś w Federacji Rosyjskiej. Ziemianie – warstwa społeczna, w dawnych i współczesnych społeczeństwach, posiadacze znacznych (wielkich i średnich) majątków ziemskich, zwykle obejmowanych drogą dziedziczenia (dziedzice), obywatele ziemscy.

    Współczesna przynależność administracyjna[ | edytuj kod]

    Na terenie powiatu horodeckiego dziś leżą następujące rejony obwodu witebskiego:

  • horodecki,
  • rossoński,
  • szumiliński.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Powiat horodecki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  • Mapa i podział powiatu horodeckiego
  • Teren - każdy dowolnie określony fragment powierzchni lądowej. Termin spełniający taką samą funkcję jak akwen w odniesieniu do powierzchni wodnej.Ujezd (ros. уезд) – w Imperium Rosyjskim, a także w RFSRR w pierwszych latach po rewolucji październikowej, jednostka administracyjna niższego rzędu, czasem utożsamiana z powiatem.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Termin słoboda wywodzi się z okresowego zwolnienia z obciążeń związanych z osadzeniem nowego rolnika na gospodarstwie, analogiczny jest do terminu wola. Stąd termin ten dał początek tak wielu nazwom geograficznym. Korzystający ze słobody to słobodnik. [1]
    Jezioro – naturalny śródlądowy zbiornik wodny, którego występowanie uwarunkowane jest istnieniem zagłębienia (misy jeziornej), w którym mogą gromadzić się wody powierzchniowe, oraz zasilaniem przewyższającym straty wody wskutek parowania lub odpływu. Większość jezior występuje na obszarach zajmowanych niegdyś przez lodowiec. Woda z topniejącego lodowca wypełniała doliny i tworzyła jeziora. Powstanie mis jeziornych wiąże się przede wszystkim z procesami geologicznymi. Zasilanie należy natomiast przede wszystkim od warunków klimatycznych. Jezioro różni się od stawu występowaniem strefy afotycznej – światło nie dociera do dna uniemożliwiając tam rozwój roślinności.
    Gubernia pskowska (ros. Псковская губерния) – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego, utworzona w 1772 roku.
    Pierwszy rozbiór Polski – nastąpił w roku 1772, pierwszy z trzech rozbiorów Polski, do których doszło pod koniec XVIII wieku. Dokonany drogą cesji terytorium I Rzeczypospolitej przez Prusy, Imperium Habsburgów i Imperium Rosyjskie.
    Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jedna z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół Kościół katolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.
    Białorusini (biał. беларусы, biełarusy, ros. белорусы, biełorusy) – naród wschodniosłowiański zamieszkujący głównie tereny dzisiejszej Białorusi oraz inne kraje byłego Związku Radzieckiego, przede wszystkim Rosję, Ukrainę, Kazachstan, Łotwę i Litwę. Znaczne diaspory znajdują się również w USA, Izraelu, Kanadzie, Brazylii i Polsce.
    Wołost (pol. włość) - jednostka administracji terenowej w Rusi Kijowskiej oraz księstwach ruskich, podlegająca władzy kniazia.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.