• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Powięź nerkowa

    Przeczytaj także...
    Tkanka łączna włóknista zwarta (zbita) - rodzaj tkanki łącznej właściwej. Charakteryzuje się ściśle upakowanymi włóknami oraz niewielką ilością istoty podstawowej i komórek.Przepona (łac. diaphragma) - główny mięsień oddechowy występujący u ssaków, należy do mięśni poprzecznie prążkowanych płaskich. Oddziela jamę brzuszną od jamy klatki piersiowej i stanowi jej ścianę dolną. Przepona jest uwypuklona w stronę klatki piersiowej w formie dwóch kopuł - prawej i lewej, przy czym na ludzkich zwłokach prawa kopuła jest ustawiona na wysokości czwartej chrząstki żebrowej, a po stronie lewej lewa kopuła przyjmuje położenie na poziomie piątej chrząstki żebrowej. U osoby żywej podczas wydechu prawa kopuła przepony położona jest na wysokości górnego brzegu piątej chrząstki żebrowej, a po stronie lewej lewa kopuła układa się na poziomie dolnego brzegu piątej chrząstki żebrowej. Ruchy przepony są niezależne od woli człowieka, mogą być jednak modyfikowane pośrednio przez inne grupy mięśni (na przykład podczas śpiewu czy wstrzymywania oddechu).
    Mięsień lędźwiowy większy (łac. musculus psoas major) - mięsień uważany za część większego mięśnia biodrowo-lędźwiowego.
    Przekrój poprzeczny, relacje między osłonkami nerki a innymi strukturami
    Przekrój strzałkowy, relacje między osłonkami nerki a innymi strukturami

    Powięź nerkowa (łac. fascia renalis) zwana inaczej powięzią Geroty – zbudowana z tkanki łącznej włóknistej błoniasta osłonka obejmująca torebkę tłuszczową (nerki i nadnercza) w niecałkowicie zamknięty worek powięziowy. Powięź nerkowa składa się z 2 blaszek:

    Nerka ruchoma określana też jako nerka opadnięta (łac. ren mobilis, nephroptosis) - to stan, w którym dochodzi do przemieszczenia nerki w kierunku dolnym. Występuje przeważnie u kobiet i po stronie prawej.Nerka (łac. ren gr. nefros) – narząd stanowiący najistotniejszą część układu wydalniczego większości zwierząt (głównie stałocieplnych). Nerki są narządem parzystym, którego kształt przypomina ziarno fasoli, są koloru czerwonobrązowego (wskutek dużej zawartości krwi).
  • blaszki przedniej (lamina anterior), zwanej dawniej powięzią przednerkową (fascia prerenalis), która przylega do otrzewnej lub narządów zaotrzewnowych
  • blaszki tylnej (lamina posterior), zwanej dawniej powięzią zanerkową (fascia retrorenalis) lub powięzią Zuckerkandla, która może przylegać do powięzi ściany tylnej brzucha (mm. czworoboczny lędźwi, mm. lędźwiowy większy i mniejszy)
  • Blaszki łączą się powyżej nadnercza (przechodzą w powięź przepony) oraz po stronach bocznych. Natomiast nie łączą się ku dołowi, dlatego też możliwe jest w pewnych stanach opadnięcie nerki.

    Torebka tłuszczowa nerki (łac. capsula adiposa renis) – zbudowana z tkanki tłuszczowej osłonka otaczająca nerkę z nadnerczem i wypełniającą przestrzeń powięzi nerkowej. Torebka tłuszczowa nie przylega bezpośrednio do miąższu nerki, leży właściwie na torebce włóknistej nerki. Grubość torebki jest zależna od wieku i stanu odżywienia, najczęściej wynosi około 2-3 cm. Jest ona mniejsza u noworodków i osób z niedoborem masy ciała. U osób silnie wychudzonych zdarza się, że dochodzi do całkowitego zaniku tkanki tłuszczowej okołonerkowej. Ponadto grubość torebki tłuszczowej bywa rożna w różnych jej częściach – po stronie przedniej są miejsca, w których jest brak tkanki tłuszczowej i torebka włóknista przylega bezpośrednio do powięzi nerkowej.Mięsień lędźwiowy mniejszy (łac. musculus psoas minor) – płaski, wąski i wydłużony mięsień szkieletowy, leży niestale na mięśniu biodrowo-lędźwiowym.

    Główną funkcją powięzi nerkowych jest utrzymanie nerki w odpowiednim położeniu.

    Blaszkę tylną powięzi opisał jako pierwszy Emil Zuckerkandl w 1883. Blaszkę przednią opisał Dimitrie Gerota w 1895.

    Zobacz też[]

  • nerka ruchoma
  • Przypisy

    1. Anna Sudło, Grzegorz Jagła: Leksykon anatomiczny. [dostęp 08.11.2010].
    2. Zuckerkandl E. Beitrage zur Anatomie des menschlichen Korpers. I. Ueber den Fixationsapparat der Nieren. „Medizinische Jahrbücher”. 13 (2), s. 59-67, 1883. 
    3. Gerota D. Beiträge zur Kenntniss des Befestigungsapparates der Niere. „Archiv für Anatomie und Entwicklungsgeschichte”, s. 265-286, 1895. 

    Bibliografia[]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia Człowieka. Wiesław Łosiński (red.). Wyd. 7. T. Trzewia. Gdańsk: PZWL, 1992. ISBN 83-200-1556-1.
  • Emil Zuckerkandl (ur. 1 września 1849 w Raabie, zm. 28 maja 1910 w Wiedniu) – austriacki anatom i chirurg. Jego żoną była pisarka Berta Zuckerkandl-Szeps (1864–1945). Brat Otto Zuckerkandl (1861–1921) był chirurgiem i urologiem.Nadnercze, gruczoł nadnerczowy (łac. glandula suprarenalis seu adrenalis) – parzysty, niewielki (waga około 10-18 gramów) gruczoł wydzielania wewnętrznego położony zaotrzewnowo na górnym biegunie nerki.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Dimitrie Gerota (ur. 17 lipca 1867 w Krajowej, zm. 5 marca 1939 w Bukareszcie) – rumuński anatom, chirurg, urolog, radiolog. Członek Academia Română od 1916 roku.
    Otrzewna (łac. peritoneum) – cienka, gładka błona surowicza, która wyściela ściany jamy brzusznej i miednicy oraz pokrywa całkowicie lub częściowo położone w tych jamach narządy.
    Mięsień czworoboczny lędźwi (łac. musculus quadratus lumborum) – mięsień ludzki stanowiący tylną ścianę brzucha. Położony po obu stronach kręgosłupa lędźwiowego, składa się z dwóch warstw.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.