• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Potok Zimna Studnia

    Przeczytaj także...
    Biała Woda – potok w Pieninach (w ich części zwanej Małymi Pieninami) i w Beskidzie Sądeckim. Najwyżej położone jego źródła znajdują się na wysokości ok. 990 m n.p.m. pod Małym Rogaczem (potok Rogacz). Zasilają go też strugi spływające ze zboczy Ruskiego Wierchu, Pokrywiska, Gromadzkiej Przełęczy, Hurcałek i Szczoba. Początkowo spływa w południowo-zachodnim kierunku, ale przy Kociubylskiej Skale ostro zakręca i zmienia kierunek na północno-zachodni. Na odcinku od Kociubylskiej skały do ujścia Biała Woda zasilana jest przez kilka innych potoków: Brysztański Potok, Potok Zimna Studnia i potok Pod Jasielnik. W miejscowości Jaworki, na wysokości 570 m n.p.m. Biała Woda łączy się z potokiem Czarna Woda, tworząc Grajcarek i stanowiąc zarazem jego orograficznie lewy dopływ. Potok ma długość 7,5 km i spadek 5,6%, a jego zlewnia ma powierzchnię 11 km².Grzbiet Małych Pienin. Małe Pieniny, będące jednym z pasm Pienin, tworzą główny grzbiet o długości ok. 14 km i szerokości ok. 4 km. Rozciąga się on Przełomu Dunajca między Sromowcami Wyżnymi a Szczawnicą po słowacką miejscowość Jarzębina. Większą częścią tego grzbietu biegnie granica słowacko-polska.
    Watrisko – skalisty szczyt o wysokości 960 m n.p.m. w Małych Pieninach (według Józefa Nyki wysokość szczytu wynosi 977 m n.p.m.). Znajduje się pomiędzy Smerekową i Wierchliczką, nie leży jednak tak jak te dwa szczyty w grzbiecie głównym Małych Pienin, lecz ok. 150 m na południe od niego. Od Watriska w północno-zachodnim kierunku biegnie niewielki boczny grzbiet Małych Pienin ze szczytami Repowa (919 m) i Skalskie (789 m). Watrisko i cały boczny grzbiet Repowej odwadniane są przez Skalski Potok i Potok Zimna Studnia.

    Potok Zimna Studnia – potok w Małych Pieninach, stanowiący lewobrzeżny dopływ Białej Wody. Wypływa spod samego niemal grzbietu Małych Pienin, z wysokości 930 m n.p.m., spomiędzy szczytów Wierchliczki (964 m) i Watrisko (940 m). Ma długość ok. 1,8 km i uchodzi do Białej Wody na wysokości 630 m n.p.m., naprzeciwko charakterystycznej Kornajowskiej Skały o czerwonym zabarwieniu.

    Małe Pieniny – wschodnia część pasma Pienin, ciągnąca się od Przełomu Dunajca do miejscowości Jarzębina na Słowacji. Nazwa pojawiła się dopiero w połowie XIX wieku, w dokumentach z XVIII w. występowała nazwa Szlachtowskie Góry.Józef Nyka (ur. 5 grudnia 1924 w Łysininie k. Żnina) – alpinista, taternik, popularyzator alpinizmu i turystyki górskiej, autor wielu przewodników turystycznych po polskich górach. Ma na koncie szereg najwyższej klasy przejść dróg i pierwszych przejść w Tatrach oraz w Dolomitach. Członek honorowy prestiżowych międzynarodowych organizacji alpinistycznych i górskich, między innymi Polskiego Związku Alpinizmu.

    Średni spadek potoku wynosi 16,7%. Większa część jego biegu to zalesiony jar na północnych zboczach grzbietu Małych Pienin, jedynie dolna część płynie odkrytym, trawiastym zboczem, na którym prowadzony jest kulturowy wypas. Dawniej cała zlewnia Potoku Zimna Studnia znajdowała się na terenie wsi Biała Woda, obecnie już nieistniejącej (mieszkańców wysiedlono w ramach Akcji Wisła, a wieś spalono).

    Wypas kulturowy – wypas owiec i bydła na chronionych obszarach parków narodowych dozwolony z zachowaniem licznych ograniczeń.Akcja "Wisła" (Operacja "Wisła") – akcja militarna o charakterze międzynarodowym, wymierzona w struktury Ukraińskiej Powstańczej Armii i Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, oraz przesiedleńcza, dokonana w celu usunięcia wybranych grup ludnościowych, m.in. Ukraińców, Bojków, Dolinian i Łemków, jak również rodzin mieszanych polsko-ukraińskich, głównie z terenów Polski południowo-wschodniej (obszary na wschód od Rzeszowa i Lublina), głównie na Ziemie Odzyskane, która miała miejsce w dwa lata po zakończeniu II wojny światowej. Przeprowadzona została przez formacje wojskowe Rzeczypospolitej Polskiej, oddziały Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Milicję Obywatelską, Ochotniczą Rezerwę Milicji Obywatelskiej), jak i jej agendy cywilne (Państwowy Urząd Repatriacyjny).
    Zobacz też

    Rezerwat przyrody Biała Woda Bibliografia

    1. Józef Nyka: Pieniny. Przewodnik. Wyd. IX. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-4-8.
    2. Pieniński Park Narodowy. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:25 000. Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006/07. ISBN 83-87873-07-1.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Czerwona Skałka – czerwono wybarwiona wapienna skała w Dolinie Biała Woda w Małych Pieninach. Znajduje się naprzeciwko ujścia potoku Zimna Studnia do płynącego dnem doliny potoku Biała Woda, na niewielkim zboczu po północnej stronie. Przy Czerwonej Skałce prowadząca doliną ścieżka turystyczna przekracza potok drewnianym mostkiem. Z powodu kształtu przypominającego sfinksa zwana jest także Skałą Sfinks, a z racji swojego położenia na dawnym osiedlu Kornaje nieistniejącej już łemkowskiej wsi Biała Woda także Kornajowską Skałą. Obecnie jest to teren rezerwatu przyrody Biała Woda.
    Biała Woda (w języku łemkowskim Biła Woda) – nieistniejąca wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w Małych Pieninach, obecnie część wsi Jaworki. 1 stycznia 2008 obszar Białej Wody został wyłączony spod administracji miasta Szczawnicy (w związku ze zmianą rodzaju gminy z miejskiego na miejsko-wiejski) i przyłączony do nowo powstałej (również wyłączonej ze Szczawnicy) wsi Jaworki, otrzymując ze względu na swoją historyczną wartość status części wsi.
    Rezerwat przyrody Biała Woda – rezerwat przyrody w województwie małopolskim, w gminie Szczawnica, miejscowości Jaworki na terenie Pienin w ich części zwanej Małymi Pieninami, utworzony w 1963 r.; jeden z wąwozów Pienin, nadający się do spacerów jak i turystyki rowerowej.
    Pieniny (514.12) – pasmo górskie w południowej Polsce i północnej Słowacji, stanowiące najwyższą część długiego, porozdzielanego pasa skałek wapiennych (Pieniński Pas Skałkowy).
    Wierchliczka (słow. Vrchriečky) – szczyt w grzbiecie głównym Małych Pienin, położony pomiędzy Przełęczą Rozdziela a Watriskiem. Ma wysokość 964 m n.p.m. i jest najdalej na wschód wysuniętym szczytem polskich Małych Pienin. Sam jego wierzchołek zwany jest Skałką. Przebiega przez niego granica słowacko-polska. Południowe, słowackie zbocza Wierchliczki są zalesione i wchodzą w skład PIENAP (słowackiego pienińskiego parku narodowego). Po północnej, polskiej stronie pod szczytem znajduje się duża polana Podskałka z widokami na Beskid Sądecki. Dalej niewielki pas lasu i znów duże i odkryte zbocza opadające do doliny Biała Woda. Zarówno polana, jak i odkryte zbocza w okolicach przełęczy Rozdziela to dawne pola uprawne nieistniejącej już wsi Biała Woda. Po wojnie i wysiedleniu zamieszkujących ją Łemków pola zostały wielkim nakładem kosztów zmeliorowane, założono na nich socjalistyczna spółdzielnię i hodowlę owiec. Wybudowano dużą bacówkę, która okazała się niepraktyczna i nie była używana. Obecnie pod lasem w okolicach przełęczy Rozdziela istnieją jej niszczejące ruiny. Na wielkich połoninach wypasane są owce i krowy przez baców z Podhala. Część pól uprawnych w grzbiecie od Wierchliczki do Wysokiej zostało zalesione modrzewiami, sosną i świerkiem.

    Reklama