• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Postać leku



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Płyn infuzyjny, płyn do wlewów kroplowych (łac. Infundibilium, ang. Infusion) – jałowy, apirogenny roztwór wodny lub emulsja typu o/w (olej w wodzie) jednej lub kilku substancji chemicznych, przeznaczony do podawania głównie drogą dożylną jako wlew kroplowy lub przy użyciu pompy infuzyjnej.Substancja czynna, substancja aktywna - substancja chemiczna, wchodząca w skład leku, która swoim działaniem wywiera wpływ na organizm chorego.

    Postać leku, postać farmaceutyczna, forma aplikacyjna – postać, w jakiej wytwarza się lek. Substancji czynnej nie podaje się per se (jako takiej). W procesie produkcji leków substancje lecznicze miesza się z odpowiednimi substancjami pomocniczymi i mieszaninom tym nadaje się wymaganą dla danego leku formę.

    Cewka moczowa (łac. urethra) – końcowa część układu moczowego wyprowadzająca mocz na zewnątrz. Jest to przewód rozpoczynający się na dnie pęcherza moczowego ujściem wewnętrznym cewki, a kończący ujściem zewnętrznym u mężczyzn na końcu żołędzi prącia, u kobiet na brodawce cewkowej położonej w przedsionku pochwy.Syrop – (z arabskiego شراب sherab – napój, via łacina sirupus) – w medycynie: płynna postać leku przeznaczona do podawania doustnego, charakteryzująca się słodkim smakiem oraz zwiększoną lepkością i gęstością.

    Spis treści

  • 1 Postacie leków według właściwości fizykochemicznych
  • 1.1 Postacie stałe
  • 1.2 Postacie półstałe
  • 1.3 Postacie płynne
  • 2 Postacie leków według drogi podania
  • 2.1 Leki doustne
  • 2.2 Leki do stosowania w jamie ustnej
  • 2.3 Leki do użytku dentystycznego
  • 2.4 Leki do inhalacji
  • 2.5 Leki do tchawicy i płuc
  • 2.6 Leki do stosowania na skórę i przezskórnie
  • 2.7 Leki do oczu
  • 2.8 Leki do uszu
  • 2.9 Leki do nosa
  • 2.10 Leki dopochwowe
  • 2.11 Leki wprowadzane do szyjki macicy
  • 2.12 Leki doodbytnicze
  • 2.13 Leki do pęcherza i cewki moczowej
  • 2.14 Leki pozajelitowe
  • 2.15 Różne
  • 3 Bibliografia
  • Kapsułka (łac. Capsula, -ae) – stała postać leku, przeznaczona do stosowania doustnego (z możliwością uwalniania substancji leczniczej w różnych odcinkach przewodu pokarmowego) lub rzadziej dopochwowego i doodbytniczego. Może też służyć jako opakowanie dawki leku przeznaczonego do rozpuszczania, rozpylania lub wcierania.Koncentrat to forma substancji, z której usunięto większość rozpuszczalnika. Zazwyczaj jest to usunięcie wody z roztworu lub zawiesiny, np. wody z soku owocowego. Jedną z korzyści produkcji koncentratu jest zmniejszenie masy i objętości do transportu. Koncentrat może być przywrócony do pierwotnej formy poprzez dodanie rozpuszczalnika, np. przed użyciem.


    Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Aerozol leczniczy (łac. aerosola medicamentosa) – postać leku przeznaczona do stosowania wewnętrznego lub zewnętrznego. Jest to układ wielofazowy zamknięty w opakowaniu pod ciśnieniem gazu wytłaczającego, z urządzeniem rozpraszającym umożliwiającym uzyskanie subtelnej dyspersji cząstek. Aerozol stanowi układ koloidalny, w którym ośrodkiem dyspersyjnym jest powietrze, a substancją rozproszoną ciecz.
    Pigułka (łac. pilulae) – recepturowa stała dozowana postać leku, do podawania doustnego, w kształcie małej kulki o średnicy 3–5 mm i masie 0,1–0,3 g. Oprócz substancji czynnej zawiera ona składniki podłoża leku dobrane tak, aby powstała plastyczna masa, z której formuje się kulkę.
    Płukanie żołądka – jedna z procedur dekontaminacyjnych przewodu pokarmowego, polegająca na powtarzalnym podaniu do żołądka wody i następczym jej usunięciu.
    Nebulizacja – rodzaj zabiegu medycznego. Polega na podawaniu pacjentowi płynnych leków w postaci rozpylonej mgły (aerozolu) metodą inhalacji poprzez usta, rurkę intubacyjną lub przez otwór tracheotomijny - bezpośrednio do oskrzeli i płuc. Służy do tego nebulizator. Zaletą stosowania tej metody jest przyspieszenie działania leku oraz zmniejszenie wielkości dawki podawanego leku, co pozwala ograniczać możliwe niekorzystne efekty uboczne terapii.
    Guma do żucia - rodzaj słodyczy przeznaczony do żucia, a nie łykania. Tradycyjnie produkowana była z chicle, mleczka otrzymywanego przez nacięcie pnia sączyńca. Obecnie z powodów ekonomicznych i jakościowych wykonywana jest z polimerów. Współcześnie używa się poliizobutylenu, będącego niezwulkanizowaną formą syntetycznej gumy, czasem z dodatkiem polioctanu winylu. Niektóre gatunki gumy do żucia mają też zastosowanie w profilaktyce stomatologicznej (gatunki te mają obniżoną zawartość cukru), inne - jako wspomagające rzucanie nałogu palenia tytoniu (zawierają nikotynę lub jej pochodne).
    Mikrosfera - sferyczne drobiny o rozmiarach mikrometrycznych, często wypełnione wewnątrz różnego rodzaju substancjami. Mikrosfery można wytwarzać ze szkła, ceramiki, polimerów syntetycznych i naturalnych. Niektóre, naturalne polipeptydy tworzą mikrosfery spontanicznie. Spontaniczne mikrosfery polipetydów są nazywane protenoidami.
    Puder (od fr. poudre) - środek kosmetyczny służący do ochrony, wysuszania lub natłuszczania i upiększania skóry. Zawiera np. skrobię ryżową, kaolin, tlenek cynku, talk oraz barwniki i substancje zapachowe.

    Reklama