• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pomnik konny sir Johna Hawkwooda

    Przeczytaj także...
    John Hawkwood (fr. Jean Haccoude, wł. Giovanni Acuto) (ur. ok. 1323, zm. 16 marca 1394) – zawodowy żołnierz angielski, kondotier w służbie papieskiej.Nawa – składowa część kościoła położona pomiędzy prezbiterium a kruchtą, przeznaczona dla wiernych. Oprócz świątyń jednonawowych występują dwu-, trzy-, pięcio- oraz siedmionawowe.
    Katedra Santa Maria del Fiore, Duomo – została zbudowana we Florencji w miejscu wcześniejszego kościoła katedralnego Santa Reparata z IV w. Wykonanie tego dzieła Cech Sztuk zlecił Arnolfowi di Cambio w 1294 r. Prace po jego kierunkiem rozpoczęto 8 września 1296 wznosząc nową świątynię wokół istniejącego kościoła, w którym sprawowano liturgię aż do 1375 r. Wtedy kościół Santa Reparata zburzono. Po śmierci di Cambio (w 1302) pracami kierowali: Giotto di Bondone, Andrea Pisano, Francesco Talenti.

    Pomnik konny sir Johna Hawkwoodafresk autorstwa renesansowego malarza Paola Uccella, znajdujący się na północnej ścianie nawy katedry Santa Maria del Fiore we Florencji.

    W 1436 roku Uccello otrzymał zlecenie od rady miasta Florencji namalowania fresku, przedstawiającego posąg konny angielskiego żołnierza najemnego, kondotiera w służbie miasta, Johna Hawkwooda. Początkowo miano wystawić najemnikowi pomnik za jego zasługi, lecz z powodu braku funduszy postanowiono uczcić jego pamięć w nieco tańszy sposób, zlecając namalowanie malowidła ściennego przez artystę. W zleceniu znajdowało się zalecenie, by w tworzeniu fresku użyto monochromatycznej farby o zielonkawym odcieniu terra verde, która barwą przypomina patynę brązu. Postać Hawkwooda miała nawiązywać do antycznych posągów konnych, co miało sugerować, że jest godnym następcą rzymskiego wodza Fabiusa Maximusa. Pierwotna wersja fresku nie przypadła do gustu zleceniodawcom i Uccello musiał dokonać poprawek. Jeździec i koń zostali przedstawieni z profilu z zaznaczonymi jasnymi konturami, a całość widoczna jest z bardzo niskiej, nienaturalnej perspektywy. Zastosowanie dwóch perspektyw nadaje obrazowi wrażenie masywności i monumentalności.

    Starożytność – okres w historii Bliskiego Wschodu, Europy i Afryki Północnej nazywany też antykiem i obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych cywilizacji do około V wieku n.e.Patyna, śniedź, grynszpan szlachetny – produkt korozji atmosferycznej miedzi i jej stopów w wilgotnym powietrzu. Powierzchniowa warstwa patyny tworzy powłokę koloru od jasnozielonego do szarozielonego. Jej głównym składnikiem (przy powstawaniu w niezanieczyszczonej atmosferze) jest węglan hydroksomiedzi(II) – [Cu(OH)]2CO3. Patyna jest powłoką trwałą, jako ostatni etap procesu pasywacji. Cały proces pokrywania się powierzchni metalu nalotem patyny trwa kilkadziesiąt lat, choć pierwsze objawy mogą zacząć pojawiać się już po kilku miesiącach.

    W XIX wieku fresk został przeniesiony na płótno wraz z innym, bardzo podobnym, dziełem autorstwa Andrei del Castagna Portret jeźdźca Niccolo da Tolentino (1456).

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Rolf C. Wirtz, Sztuka i architektura. Florencja, wyd. h.f.ullmann, 2003, ​ISBN 978-3-8331-2302-3​, s. 62.
  • Zygmunt Waźbiński, Malarstwo quattrocenta, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1989, ISBN 83-221-0433-2, OCLC 68679897.

  • Paolo Uccello, właśc. Paolo di Dono (ur. 1397 we Florencji, zm. 10 grudnia 1475 we Florencji) – włoski malarz okresu renesansu, koncentrujący się w swojej twórczości na problemach związanych z perspektywą.Fresk (z wł. fresco - świeży) – technika malarstwa ściennego polegająca na malowaniu na mokrym tynku farbami odpornymi na alkaliczne działanie zawartego w zaprawie wapna. Inne nazwy to al fresco i buon fresco.




    Warto wiedzieć że... beta

    Kondotier (wł. condottiere) – we Włoszech, w okresie od XIV do XVI w. dowódca oddziałów wojsk najemnych w służbie miast lub dworów książęcych, który na własny rachunek werbował ludzi do swojego oddziału.
    Renesans lub odrodzenie (z fr. renaissance – odrodzenie) – okres w historii kultury europejskiej, obejmujący przede wszystkim XV i XVI wiek, określany często jako "odrodzenie sztuk i nauk" oraz koncepcja historiozoficzna odnosząca się do historii kultury włoskiej od Dantego do roku 1520 (Il Rinascimento).
    Quintus Fabius Maximus Verrucosus Cunctator (ur. ok. 280 p.n.e. w Rzymie, zm. 203 p.n.e. w Rzymie) – rzymski polityk i wódz, pięciokrotnie konsul (233 p.n.e., 228 p.n.e., 215 p.n.e., 214 p.n.e. i 209 p.n.e.) oraz dwukrotnie dyktator (w roku 221 p.n.e. i ponownie w 217 p.n.e.). Przydomek Verrucosus oznacza "pokryty brodawkami", z powodu brodawek, jakie miał nad górną wargą. Drugi przydomek Kunktator (łac. "zwlekający") wywodził się od jego strategii w rozmieszczaniu wojsk podczas II wojny punickiej.
    Florencja (wł. Firenze, MAF: [fiˈrɛnʦe]) – miasto w środkowych Włoszech, nad Arno, u stóp Apeninów, stolica Toskanii i prowincji Florencja, stolica Włoch w latach 1865–1871. W 2006 roku liczyła 366 tys. mieszkańców.
    Perspektywa — określenie stosowane w architekturze, malarstwie, fotografii i innych sztukach wizualnych oznaczające sposób oddania trójwymiarowych obiektów i przestrzeni na płaszczyźnie. Istnieje kilka rodzajów perspektywy: linearna (zbieżna, geometryczna), barwna (malarska), kulisowa, powietrzna, odwrócona, perspektywa krzywoliniowa (poprawna).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.