• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Polskie synopsy Ewangelii



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Biblia warszawska, Nowy Przekład, potocznie: „Brytyjka” – współczesne protestanckie tłumaczenie Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu z języków oryginalnych (hebrajskiego, aramejskiego i greckiego) na język polski, opracowane przez Komisję Przekładu Pisma Świętego, z inicjatywy Brytyjskiego i Zagranicznego Towarzystwa Biblijnego w Warszawie. Jest to najpopularniejszy w Polsce protestancki przekład Pisma Świętego.Nowy Testament w przekładzie Eugeniusza Dąbrowskiego to katolickie tłumaczenie, wydane po raz pierwszy w 1949, wielokrotnie wznawiane. Autorem jest biblista ks. Eugeniusz Dąbrowski.
    Synopsy Krzysztofa Sykty[ | edytuj kod]

    Zestawienie synoptyczne Ewangelii Łukasza, Marka oraz Mateusza w nowym przekładzie świeckim powstało w 1997, w latach 2002-2009 kolejne wersje publikował portal Racjonalista.pl. Jego autorem jest Krzysztof Sykta, niezależny biblista, były redaktor działu biblijnego portalu Racjonalista.pl. W przeciwieństwie do innych synops, ta nie zawiera miejsc paralelnych z Ewangelii Jana. Posiada za to dokładne wskazanie źródeł poszczególnych perykop (np. Quelle). Początkowo podstawą dla synopsy był tekst Biblii warszawskiej; następnie opierając się na tekstach greckich autor tworzył przekład własny, który był na bieżąco poprawiany.

    Kazimierz Romaniuk (ur. 21 sierpnia 1927 w Hołowienkach) – polski biskup rzymskokatolicki, profesor nauk biblijnych, biskup pomocniczy warszawski w latach 1982–1992, biskup diecezjalny warszawsko-praski w latach 1992–2004, od 2004 biskup senior diecezji warszawsko-praskiej.Synopsa – forma publikacji zestawiająca ze sobą teksty paralelne z różnych dzieł literackich. Stanowi podstawowe narzędzie porównywania podobnych tekstów. Synopsy stosowane są najczęściej w biblistyce, choć nie ograniczone do tekstów biblijnych i chrześcijańskich.

    Zob. Synopsa Krzysztofa Sykty

    Synopsa polsko-grecka w nowym przekładzie świeckim (2013 r.) stanowi rozwiniętą wersję poprzedniej synopsy, w całkowicie nowym przekładzie, wprowadzającym własne rozwiązania translatorskie (np. Kefar Nahum, Johan Chrzciciel, Nazara etc). W odróżnieniu od wcześniejszego zestawienia synoptycznego, jak również ogólnie dostępnych synops, opracowanie to kładzie nacisk na szczegółową analizę tekstu, w tym w wersji oryginalnej. Każda tablica w jęz. polskim skorelowana jest (na poziomie pojedynczych wyrażeń) z odpowiadającym jej zestawieniem w starożytnej grece (koine), co pozwala traktować ją jako połączenie synopsy z przekładem interlinearnym. Jak twierdzi autor, synopsa ta wyróżnia się takimi aspektami jak:

    Ewangelie synoptyczne (z gr. εὐαγγέλιον, euangelion, dosł. dobra nowina; συνοψις, synopsis: zestawienie, patrzenie razem, wspólnie) – wspólna nazwa dla ewangelii według św. Mateusza, według św. Marka i według św. Łukasza. Jako pierwszy trzy pierwsze Ewangelie nazwał synoptycznymi J. J. Griesbach (zm. 24 marca 1812).Kurt Aland (ur. 28 marca 1915 w Berlin-Steglitz, zm. 13 kwietnia 1994 w Münster, Westfalia) – niemiecki teolog i profesor Badań Nowego Testamentu i Historii Kościoła. Przez wiele lat kierował Instytutem Badań Tekstu Nowego Testamentu (Institut für neutestamentliche Textforschung) i był głównym wydawcą Nestle-Aland Novum Testamentum Graece (greckiego Nowego Testamentu).
  • nowy, świecki przekład bez cenzury, zmian i wypaczeń występujących w najpopularniejszych polskich przekładach, wprowadzający nowe słownictwo, obejmujący latynizmy, semityzmy etc.;
  • ujęcie synoptyczne zarówno tekstu w języku polskim, jak i w języku greckim (koine);
  • analiza wewnętrzna (tekstu polskiego i koine) pod względem zależności wewnętrznych, słownictwa
  • analiza wewnętrzna źródeł (tzw. tradycja potrójna, Quelle, L i inne);
  • analiza synoptyczna na poziomie pojedynczych zdań, zwrotów i wyrazów, a nie tylko całych form (segmentów tekstu).
  • Zob. Synopsa polsko-grecka Krzysztofa Sykty

    Ewangelia Jana [J, Jn lub Jan] – jedna z czterech Ewangelii Nowego Testamentu, której autorstwo przypisuje się Janowi Apostołowi, Janowi prezbiterowi lub bliżej nieidentyfikowalnemu „umiłowanemu uczniowi”. Prawdopodobnie jest to ewangelia chronologicznie najpóźniejsza ze wszystkich ewangelii nowotestamentowych i wyraźnie odróżnia się od pozostałych, tzw. synoptycznych. Na ogół Ewangelię Jana datuje się na koniec I wieku, a jako miejsce jej powstania wskazuje się zwykle Efez, jakkolwiek brane są pod uwagę również i inne miejsca (Antiochia Syryjska, Aleksandria).Michał Jerzy Wojciechowski (ur. 9 lutego 1953 w Łodzi) – polski biblista i publicysta, pierwszy katolik świecki w Polsce, który otrzymał tytuł naukowy profesora teologii.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Ewangelie synoptyczne


  • Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Koine, koinè, greka wspólna (od gr. ἡ κοινὴ διάλεκτος, he koine dialektos – wspólny dialekt) – określenie powszechnej formy języka greckiego, która zastąpiła klasyczny język starogrecki i pozostawała w użyciu od początków epoki hellenistycznej do czasów późnoantycznych (ok. 300 p.n.e. - 300 n.e.). Greka koine stała się lingua franca wschodniej części basenu Morza Śródziemnego i nieoficjalnie drugim po łacinie językiem cesarstwa rzymskiego. W koine powstało wiele znanych ksiąg, m.in. Septuaginta i Nowy Testament.
    Źródło Q (od niemieckiego Quelle - źródło) – hipotetyczny i rekonstruowany przez biblistykę dokument wczesnochrześcijański stanowiący zbiór wypowiedzi (tzw. logiów) Jezusa Chrystusa, spisany w języku greckim przed spisaniem Ewangelii Nowego Testamentu, być może w Galilei w latach 50. Ze źródła Q korzystali autorzy Ewangelii Mateusza i Łukasza pisząc swoje Ewangelie i to na ich podstawie uczeni mogą zrekonstruować tekst źródła Q.
    Eugeniusz Dąbrowski (ur. 16 maja 1901 w Warszawie, zm. 8 kwietnia 1970 w Warszawie) – ksiądz, biblista, tłumacz Nowego Testamentu, krytyk i wykładowca.
    Racjonalista.pl – polski portal internetowy prowadzony przez środowisko polskich wolnomyślicieli i racjonalistów, określany przez twórców „Portalem Wiedzy i Myśli”. Pełna nazwa serwisu: Ośrodek Racjonalistyczno-Sceptyczny im. de Voltaire’a „RACJONALISTA”.
    Biblia warszawsko-praska – tłumaczenie Biblii na współczesny język polski dokonane przez ks. bp. Kazimierza Romaniuka. Praca nad przekładem rozpoczęła się w 1961 i zajęła autorowi 35 lat. W 1976 ukazał się przekład Nowego Testamentu, a w 1997 całej Biblii.
    Przekład Nowego Testamentu dokonany przez ks. Seweryna Kowalskiego w 1956 roku, wielokrotnie wznawiany do końca lat 80.
    Wulgata (od łac. versio vulgata, przekład rozpowszechniony, popularny) – przekład Biblii na łacinę dokonany przez św. Hieronima w latach 382–406 z języków oryginałów: hebrajskiego i greki. Przekład miał na celu dostarczenie Kościołowi jednolitego tekstu. Nowy Testament był rewizją tekstu starołacińskiego, a Stary Testament w większej części był nowym przekładem. Nie jest pewne w jakiej części Hieronim przetłumaczył Nowy Testament.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.