• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Polska Partia Socjalistyczna



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]
    Przeczytaj także...
    Łuków – miasto w środkowowschodniej Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim; siedziba starostwa. Węzeł drogowy ze stacją węzłową. Przemysł obuwniczy, mięsny, spożywczy. Lokalny ośrodek usługowy rolnictwa. Największym ośrodek miejski między Lublinem, Siedlcami, Puławami a Białą Podlaską.Wolność i Równość (WiR) – polska lewicowa partia polityczna (w latach 2005–2010 działająca jako Unia Lewicy III RP, a w latach 2010–2015 jako Unia Lewicy).
    Uwagi[ | edytuj kod]
    1. Grupa ta powstała formalnie w styczniu 1893, a rozpadła się w połowie 1893 roku. Część wstąpiła do ZZSP, zaś część zasiliła szeregi Socjaldemokracji Królestwa Polskiego
    2. Leon Wasilewski wspomina natomiast jedynie o frakcji „Przeglądu Socjalistycznego” (Kazimierz Dłuski)

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Krzysztof Dunin-Wąsowicz i inni red., O co walczy PPS. Zbiór dokumentów ideowych i politycznych PPS, 2012, ISBN 978-83-936492-0-4.
    2. Polska Kronika Filmowa nr 45/1990, ninateka.pl [dostęp 2021-01-22] (pol.).
    3. PPS – Nasi kandydaci SLD Lewica Razem, www.naszpps.ppspl.eu [dostęp 2019-02-05] (pol.).
    4. Polska Partia Socjalistyczna Łódź, OM PPS powraca!, Facebook, 31 sierpnia 2019 [dostęp 2021-01-16] (pol.).
    5. Wasilewski 1934 ↓, s. 15.
    6. Feliks Tych, Stanisław Grabski: Słownik Biograficzny Działaczy Polskiego Ruchu Robotniczego. T. 2. 1987. s. 349.
    7. Wasilewski 1934 ↓, s. 8.
    8. Adam Ciołkosz, Ludzie PPS, Londyn 1981, s. 19.
    9. Program paryski (1892), PPS WROCŁAW, 8 stycznia 2011 [dostęp 2021-01-17] [zarchiwizowane z adresu 2014-12-31] (pol.).
    10. Ryszard Świętek, Lodowa ściana: sekrety polityki Józefa Piłsudskiego 1904–1918, Kraków 1998, s. 251.
    11. Kurier Warszawski, t. nr 196, 17 lipca 1920.
    12. Rozdział V. Udział PPS w Radzie Obrony Państwa i rządzie koalicyjnym. Zawarcie rozejmu (lipiec-październik 1920), [w:] Artur Leinwand, Polska Partia Socjalistyczna wobec wojny polsko-radzieckiej 1919-1920, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1964, s. 213.
    13. „Wiadomości Białostockiego Powiatowego Komitetu Wojenno- -Rewolucyjnego”, nr 5, 6 VIII 1920.
    14. Okólnik Sekretariatu Generalnego CKW PPS z 6 IX 1920, AZHP, 114/1V, 1920, poz. 2.
    15. Tadeusz i Karol Rzepeccy, Sejm i Senat 1928–1933, Poznań 1928, s. 219.
    16. Janusz Żarnowski, Polska Partia Socjalistyczna w latach 1935–1939, Warszawa 1965, s. 331.
    17. Zapowiedź rozłamu - III Zjazd RPPS, [w:] Jan Mulak, Polska lewica socjalistyczna 1939-1944, Warszawa: Książka i Wiedza, 1990, s. 478, ISBN 83-05-11995-5.
    18. Bronisław Syzdek, Zjednoczenie polskiego ruchu robotniczego. Powstanie PZPR., Warszawa: Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR Zakład Historii Polskiego Ruchu Robotniczego, 1973, s. 25.
    19. Polski ruch socjalistyczny w walce z hitleryzmem, [w:] Krzysztof Dunin-Wąsowicz, Gwardia Ludowa w perspektywie historycznej. W 65 rocznicę jej powstania. Artykuły, wspomnienia i dokumenty., Warszawa 2007, s. 52, ISBN 83-917103-1-9.
    20. Zeszyty historyczne WiN-u, nr. 24, s. 326.
    21. Leonard Dubacki: Kalendarium historii PPS; w: Polska Partia Socjalistyczna. Historia i współczesność 1892–2007, s. 129–130.
    22. KP PPS w Sejmie II kadencji.
    23. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 9 października 2000 r. o wynikach głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzonych na dzień 8 października 2000 r. Dz.U. z 2000 r. nr 85, poz. 952.
    24. Serwis PKW – Wybory 2001.
    25. Krzysztof Kobrzak: Ziemski szefem PPS, lewica.pl z 24 maja 2003.
    26. Deklaracja uczestników Porozumienia Społecznego na stronie Polskiej Lewicy. [dostęp 2018-07-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-18)].
    27. Serwis PKW – Wybory 2014.
    28. Porozumienie Socjalistów, przeglad-socjalistyczny.pl [dostęp 2021-02-28].
    29. Porozumienie Socjalistów przed wyborami, przeglad-socjalistyczny.pl [dostęp 2021-02-28].
    30. Rzecznik SLD, SLD – Lewica Razem – koalicja wyborcza na wybory samorządowe i do Parlamentu Europejskiego zawiązana!, Sojusz Lewicy Demokratycznej [dostęp 2021-02-28] (pol.).
    31. Filip Ciślak / Grzegorz Pancherz paskud.pl, Beata Białowąs nowym członkiem zarządu. Zastąpi ministra Michała Wosia., radio.katowice.pl [dostęp 2021-02-28].
    32. PPS przystąpiła do koalicji z SLD, Wiosną i Lewicą Razem, interia.pl z 20 lipca 2019.
    33. Tomasz Haładyj, Marek Mamoń: Wybory parlamentarne 2019. Do Senatu z opozycji w Częstochowie Wojciech Konieczny. W Myszkowie wciąż wakat, wyborcza.pl z 20 sierpnia 2019.
    34. PPS w Senacie RP, strona PPS z 16 października 2019.
    35. Stanowisko Prezydium RN PPS w sprawie drugiej tury wyborów Prezydenta RP, strona PPS z 7 lipca 2020.
    Marian Malinowski, ps. Wojtek (ur. 1 maja 1876 w Kielcach, zm. 7 marca 1948 w Radomiu) – działacz socjalistyczny i niepodległościowy. Członek Organizacji Bojowej PPS. Aresztowany i skazany przez władze carskie. Minister w Tymczasowym Rządzie Ludowym Republiki Polskiej Ignacego Daszyńskiego i rządzie Jędrzeja Moraczewskiego. Poseł na Sejm Ustawodawczy oraz I, II i III kadencji, a także senator IV kadencji w II RP.Wybory Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w 1995 odbyły się 5 listopada (I tura) i 19 listopada (II tura). Wymagane ordynacją wyborczą 100 tys. podpisów dostarczyło do dnia 28 września 1995 Państwowej Komisji Wyborczej 18 kandydatów, lecz jeden z nich - Bolesław Tejkowski - nie został zarejestrowany, część jego podpisów PKW zweryfikowała negatywnie. W rezultacie zarejestrowanych zostało 17 kandydatów, jednak Leszek Moczulski, Marek Markiewicz i Bogdan Pawłowski wycofali swe kandydatury przed wyborami na rzecz Lecha Wałęsy, zaś Lech Kaczyński zrezygnował na rzecz Jana Olszewskiego. Ostatecznie więc w I turze - 5 listopada 1995 o urząd prezydenta ubiegało się 13 kandydatów. Dwaj z nich - urzędujący prezydent Lech Wałęsa i lider SLD Aleksander Kwaśniewski - przeszli do II tury. Wybory w II turze w dn. 19 listopada 1995 wygrał Aleksander Kwaśniewski. Frekwencja wyborcza w 1. turze wyniosła 64,70%, a w ponownym głosowaniu – 68,23%.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Komunistyczna Partia Polski (w latach 1918-1925: Komunistyczna Partia Robotnicza Polski) – partia komunistyczna założona 16 grudnia 1918 na zjeździe połączeniowym SDKPiL i PPS-Lewicy, rozwiązana przez Komintern 16 sierpnia 1938 w ramach wielkiej czystki w ZSRR.
    Polska Partia Socjalistyczna - Rewolucja Demokratyczna (PPS-RD) – nazwa większościowej części Polskiej Partii Socjalistycznej, działającej od 1987 roku, po ustąpieniu z władz partii w lutym 1988 przewodniczącego Jana Józefa Lipskiego i innych.
    Gazeta Robotnicza została powołana do życia w Berlinie 3 stycznia 1891 r. przez polskich socjalistów działających w socjaldemokracji niemieckiej (SPD). Ukazywała się z podtytułem "Organ partii socjalno-demokratycznej", zaś od 7 lutego 1891 r. jako "Organ socjalistów polskich". Jako redaktor sygnowany był Władysław Kurowski, a po jego śmierci od lipca 1892 r. Franciszek Morawski. Gazetę redagowali również Ignacy Daszyński i Stanisław Przybyszewski.
    Bronisław Syzdek (ur. 1922 w Bączalu Górnym, zm. 2001) – historyk, działacz PZPR. Urodził się w Bączalu Górnym na Rzeszowszczyźnie w rodzinie o tradycjach lewicowych. Jego ojciec brał udział w rewolucji październikowej, oboje rodzice należeli do KPP i PPR. Bronisław Syzdek od 1937 roku był działaczem Związku Młodzieży Wiejskiej. Lata 1942-1945 spędził w obozie pracy przymusowej na terenie Austrii. Po powrocie nadal działał w nowozorganizowanych strukturach ZMW RP „Wici”, w 1945 roku wstąpił również do PPR. W latach 1945-1947 był pełnomocnikiem powiatowym Wojewódzkiego Urzędu Kontroli Prasy w Jaśle, gdzie następnie pracował w Komitecie Powiatowym PPR, później w Komitecie Wojewódzkim PPR i PZPR w Rzeszowie. W 1950 roku ukończył Centralną Szkołę Partyjną w Łodzi. Następnie pracował w Wydziale Ekonomicznym, potem w Wydziale Organizacyjnym KC PZPR w Warszawie. W latach 1953-1957 studiował w INS przy KC PZPR, a w latach 1958-1960 był kierownikiem referatu historii partii w KW PZPR w Warszawie. W latach 1960-1970 pracował w Zakładzie Historii Partii przy KC PZPR, w latach 1971 – 1981 był zastępcą kierownika Ośrodka Kursów Partyjnych w Warszawie. W 1981 zastąpił Janusza Durko na stanowisku kierownika Centralnego Archiwum KC PZPR. Bronisław Syzdek w 1972 roku obronił pracę doktorską Polska Partia Socjalistyczna w latach 1944-1946 napisaną pod kierunkiem Henryka Jabłońskiego. Opublikował m.in. Początki rewolucji socjalistycznej w Polsce, Warszawa 1977; Lata decydujących przemian (szkice z historii Polski Ludowej 1944-1959), Warszawa 1980; Polityczne dylematy Władysława Gomułki [wraz Eleonorą Syzdek], Warszawa 1985; Zanim zostanie zapomniany [biografia Józefa Cyrankiewicza, napisana wraz z Eleonorą Syzdek], Warszawa 1996. W 1998 roku ukazał się również wywiad-rzeka z Bronisławem Syzdkiem przeprowadzony przez Leona Wiareckiego Zrozumieć przeszłość.
    Senat Rzeczypospolitej Polskiej – organ władzy ustawodawczej, druga izba (tradycyjnie określana jako izba wyższa) polskiego parlamentu. Składa się ze 100 senatorów wybieranych w wyborach powszechnych, bezpośrednich i w głosowaniu tajnym, w jednomandatowych okręgach wyborczych na czteroletnią kadencję, rozpoczynającą się i kończącą wraz z kadencją Sejmu (jeśli kadencja Sejmu zostanie skrócona, skróceniu ulega także kadencja Senatu). W przypadku wygaśnięcia mandatu Prezydent RP zarządza wybory uzupełniające.
    Lech Szymańczyk (ur. 15 maja 1949 w Woli Młockiej) – polski polityk, menedżer, związkowiec, poseł na Sejm II, III i V kadencji.
    Gwardia Ludowa WRN, od 2 maja 1944 Oddziały Wojskowe Powstańczego Pogotowia Socjalistów (OW PPS) – wojskowe ugrupowanie konspiracyjne 1939-1945 związane z PPS-WRN. Od 1941 scalana z ZWZ z zachowaniem autonomii (od 1942 w AK). W 1944 oddziały GL WRN (OW PPS) liczyły ok. 42 tys. żołnierzy. Oddziały PPS wzięły udział w powstaniu warszawskim w składzie oddziałów okręgu warszawskiego AK na Woli, Żoliborzu, Ochocie, Mokotowie i Śródmieściu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.113 sek.