• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Polscy absolwenci francuskich wyższych szkół wojskowych



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Stanisław Tatar ps. „Erazm”, „Tabor”, „Turski”, „Warta” (ur. 3 października 1896 w Biórkowie Wielkim, zm. 16 grudnia 1980 w Warszawie) – podporucznik artylerii Armii Imperium Rosyjskiego, generał brygady Wojska Polskiego.Gustaw Dobiesław Bogumił Gryf Łowczowski (ur. 16 stycznia 1897 w Wojniczu, zm. 11 sierpnia 1984 w Londynie) - generał brygady Wojska Polskiego.

    Polscy absolwenci francuskich wyższych szkół wojskowychoficerowie Wojska Polskiego, którzy w latach 1921-1939 ukończyli studia we francuskich wyższych szkołach wojskowych, w tym w Wyższej Szkole Wojennej (franc. École Supérieure de Guerre) i Morskiej Szkole Wojennej (franc. École de Guerre Navale) w Paryżu.

    19 lutego 1921 roku w Paryżu podpisany został polsko-francuski układ polityczny i konwencja wojskowa. Artykuł VII pkt b stanowił, że Polska „przydzielać będzie do szkół i oddziałów wojskowych armii francuskiej w celu odbycia cyklu wyszkolenia pewną ilość oficerów, według ustalenia między Sztabami Generalnymi”.

    Zenon Bosak-Pakowski ps. „Bosak” (ur. 22 stycznia 1890 w Radomiu, zm. 1940 w Charkowie) – podpułkownik intendent z wyższymi studiami wojskowymi Wojska Polskiego.Umowa międzynarodowa jest obecnie najważniejszym instrumentem regulującym stosunki międzynarodowe i jednym z dwóch niekwestionowanych źródeł prawa międzynarodowego.

    W latach 1920-1939 École Supérieure de Guerre ukończyło 53 oficerów WP. Kolejnych 10 oficerów MW ukończyło studia w École de Guerre Navale. W tym samym czasie, Wyższą Szkołę Wojenną w Warszawie opuściło 937 absolwentów. Ogółem 1000 oficerów WP uzyskało tytuły naukowe oficerów dyplomowanych (do 1928 – „oficerów Sztabu Generalnego”). Z powyższego zestawienia wynika, że słuchacze ÉSdeG i ÉdeGN stanowili tylko 6,3% wszystkich oficerów dyplomowanych.

    Ludwik Tadeusz Schweizer (spotykana jest również pisownia Schweitzer lub spolonizowana Szwejcer; ur. 14 stycznia 1894, zm. 28 lutego 1960) – polski wojskowy, oficer kawalerii, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej i wojny obronnej 1939 roku. Kawaler Orderu Virtuti Militari.Augustyn Gruszka (ur. 28 lipca 1896 w Weryni, zm. 28 grudnia 1976 w Nowym Jorku) - polski wojskowy, legionista, minister skarbu w emigracyjnym rządzie Aleksandra Zawiszy, generał brygady.

    Według stanu z 1 maja 1939 roku w Wojsku Polskim było 18.668 oficerów, z czego – 903 dyplomowanych (4,84%).

    Absolwenci ÉSdeG w latach 1919-1939[]

    1. płk Józef Zając (1919-1920)
    2. ppłk Franciszek Wład (1919-1921, generał brygady)
    3. ppłk Tadeusz Kasprzycki (1919-1921, generał dywizji)
    4. mjr Jan Jagmin-Sadowski (1919-1921, generał brygady)
    5. ppłk Władysław Bortnowski (1920-1922, generał dywizji)
    6. ppłk Juliusz Kleeberg (1920-1922, generał brygady)
    7. mjr Józef Jaklicz (1920-1922, generał brygady)
    8. mjr Eugeniusz Pieczonka (1920-1922)
    9. kpt. Tadeusz Kobylański (1920-1922), podpułkownik
    10. kpt. Stefan Uziembło (1920-1922)
    11. kpt. Roman Michałowski (1920-1922)
    12. kpt. Janusz Iliński (1920-1922)
    13. ppłk Władysław Anders (1921-1923, generał broni)
    14. ppłk Jerzy Ferek-Błeszyński (1921-1923, tytularny generał brygady)
    15. ppłk Wacław Stachiewicz (1921-1923, generał dywizji)
    16. ppłk Michał Żymierski (1921-1923, marszałek Polski)
    17. ppłk Wacław Piekarski (XI 1922 – II 1924, generał brygady)
    18. ppłk art. Fryderyk Douglas (1922-1924)
    19. ppłk Tadeusz Zieleniewski (1923-1924)
    20. mjr Zbigniew Prażmowski (1923-1924)
    21. rtm. Julian Moszyński z 3 Pułku Ułanów Śląskich (? – 1924)
    22. płk Wacław Wieczorkiewicz (1923-1925, generał brygady)
    23. ppłk Jan Władysław Rozwadowski (1923-1925)
    24. mjr Marian Korewo (VI 1923 – XI 1925, generał brygady)
    25. płk Edmund Knoll-Kownacki z 1 Pułku Artylerii Polowej Legionów (1924-1925, generał brygady)
    26. płk Franciszek Kleeberg, dowódca 14 DP (1924-1925, pośmiertnie generał dywizji)
    27. ppłk Stanisław Markus z 1 Pułku Artylerii Polowej Legionów (–1924-)
    28. ppłk Otton Matuszek z 63 Pułku Piechoty (kurs normalny 1924-1926)
    29. mjr Ludwik Szwejcer z Kadry Oficerów Kawalerii (1924-1926, płk dypl., dowódca 4 puł. i 26 puł.)
    30. mjr Czesław Leon Kunert z Kadry Oficerów Artylerii (1924-1926)
    31. mjr pd SG Jan Kowalewski z 74 Górnośląskiego Pułku Piechoty (1925-1927, płk dypl., kryptolog, oficer Oddziału II SG WP)
    32. mjr Jerzy Piotr Levittoux z Oficerskiej Szkoły Inżynieryjnej (1925-1927)
    33. mjr Zygmunt Wołowski z 3 Pułku Ułanów Śląskich (1925-1927)
    34. mjr sap. Mieczysław Józef Wilczewski (1926-1928)
    35. rtm. Eugeniusz Chrzanowski (1926-1928)
    36. kpt. art. Stanisław I Królikiewicz (1926-1928)
    37. mjr lek. Franciszek Waga 1 XII 1926 po ukończeniu rocznego kursu dla lekarzy został przydzielony do Departamentu VIII MSWojsk
    38. mjr kaw. Stanisław I Chmielowski (1927-1929)
    39. mjr art. inż. Stanisław Kopański (1927-1929, generał dywizji)
    40. rtm. Stefan Mossor słuchacz I roku W.S.Woj. (25 X 1928-1930, generał dywizji)
    41. kpt. Gustaw Łowczowski słuchacz I roku W.S.Woj. (25 X 1928 – 1930, generał brygady)
    42. ppłk dypl. Stanisław Tatar (1930-1932, generał brygady)
    43. mjr dypl. Bronisław Antoni Marian Noël (1930-1932, generał brygady)
    44. rtm. dypl. Zygmunt Mieszczankowski (1931-1933)
    45. kpt. dypl. Jan Bronisław Idzi Jerzy Axentowicz (1931-1933)
    46. kpt. piech. Marian Stanisław Józef Zimnal (1932-1934)
    47. rtm. Józef Makowiecki (1932-1934)
    48. kpt. art. Ignacy Bukowski (1933-1935)
    49. kpt. art. Leon Fudakowski (1933-1935)
    50. por. Witold Sokolnicki
    51. rtm. Stanisław Maleszewski (1935-1937)
    Przegląd Historyczno-Wojskowy (PHW), Wojskowy Przegląd Historyczny (WPH) – kwartalnik poświęcony polskiej i powszechnej historii wojskowej. W latach 1929-1939 wydawany przez Wojskowe Biuro Historyczne jako "Przegląd Historyczno-Wojskowy", a w latach 1956-1997 przez Wojskowy Instytut Historyczny pod nazwą "Wojskowy Przegląd Historyczny". W 2000 wznowiono edycję kwartalnika pod nazwą "Przegląd Historyczno-Wojskowy" z zachowaniem tradycji obu poprzedników i ciągłości numeracji zeszytów (numerów) od 1929. Do 2007 wydano łącznie 216 zeszytów kwartalnika.Związek Walki Zbrojnej (ZWZ) (SSS) – Siły Zbrojne w Kraju podczas II wojny światowej, w okresie od 13 listopada 1939 do 14 lutego 1942, a następnie przemianowane na Armię Krajową.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Franciszek Kleeberg (ur. 1 lutego 1888 w Tarnopolu, zm. 5 kwietnia 1941 w Weisser Hirsch k. Drezna) – generał brygady Wojska Polskiego.
    Akademia Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte – jest uczelnią publiczną, nadzorowaną przez Ministra Obrony Narodowej. Kształci podchorążych oraz cywili na kierunkach związanych z nawigacją i mechaniką morską oraz obronnością. Wywodzi się z Tymczasowych Instruktorskich Kursów dla Oficerów, Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej, Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej oraz Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej. Mieści się w Gdyni przy ul. Śmidowicza 69.
    Marian Utnik (ur. 7 grudnia 1902 r. w Ostrowcu Świętokrzyskim, zm. 24 lutego 2003 w Warszawie) – oficer Wojska Polskiego ostatecznie w stopniu pułkownika dyplomowanego.
    Roman Wiktor Stankiewicz (ur. 19 lutego 1898 w majątku Jakubowo w dawnym powiecie dziśnieńskim lub według innych źródeł w Mitawie, zm. 26 listopada 1940 na kanale La Manche) – komandor porucznik dyplomowany Marynarki Wojennej II Rzeczypospolitej, uczestnik obu wojen światowych, dowódca między innymi Dywizjonu Kontrtorpedowców. W sierpniu 1939 roku, realizując plan Peking, wyprowadził podległe mu okręty do Wielkiej Brytanii. Zginął na storpedowanym przez niemiecki samolot francuskim patrolowcu "Médoc".
    Czesław Leon Kunert (ur. 28 marca 1883, zm. ?) - polski inżynier, podpułkownik dyplomowany artylerii i uzbrojenia Wojska Polskiego.
    Adam Mohuczy, ps. Pirat (ur. 7 marca 1891, zm. 7 maja 1953) – polski kontradmirał i morski oficer pokładowy okrętów nawodnych. Od 1912 do 1918 służył w Imperatorskiej Marynarce Wojennej Rosji, a następnie w odrodzonej polskiej Marynarce Wojennej. Dowodził wieloma jednostkami pływającymi oraz dywizjonem torpedowców i dywizjonem ćwiczebnym. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej 1939. W 1931 roku zwolniony z zawodowej służby wojskowej, w 1939 roku zmobilizowano go do pełnienia funkcji prokuratora Morskiego Sądu Wojskowego. W trakcie drugiej wojny światowej przebywał w obozie jenieckim w Woldenbergu. Po zakończeniu wojny był szefem Sztabu Głównego Marynarki Wojennej i pełniącym obowiązki Dowódcy Marynarki Wojennej. Następnie represjonowany, skazany na 15 lat pozbawienia wolności zmarł w więzieniu w Sztumie w 1953 roku. Pośmiertnie zrehabilitowany w roku 1957.
    Jan Władysław Tomasz Jordan Rozwadowski herbu Trąby (ur. 23 listopada 1889 w Majdanie Starym, zm. 1940 w Kijowie) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, oficer Sztabu Generalnego, starszy specjalista Wojska Polskiego, teoretyk wojskowości, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.