• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Polityka mikroekonomiczna

    Przeczytaj także...
    Polityka rolna – dziedzina polityki mikroekonomicznej określająca zespół środków, regulacji i działań państwa mających na celu kształtowanie rozmiarów produkcji rolnej i utrzymanie jej opłacalności, kreowanie przeobrażeń agrarnych zmierzających do koncentracji i specjalizacji w rolnictwie, przyspieszanie postępu technicznego i agrotechnicznego warunkującego efektywność rolnictwa oraz wpływanie na procesy demograficzne na wsi. Polityka ta pełni dwie zasadnicze funkcje: ochronną i stymulującą rozwój, co znajduje wyraz w protekcjonizmie i interwencjonizmie władz państwowych wobec rolnictwa.Mechanizm rynkowy – proces obejmujący żywiołowe działania podmiotów na rynku, w wyniku którego dochodzi do ustalenia równowagi rynkowej, a więc samoczynnego dostosowania wielkości popytu (D) i podaży (S), poprzez odpowiednie ustalenie ceny równowagi (P).
    Polityka gospodarcza – subdyscyplina ekonomii opisująca i wyjaśniająca sposoby świadomego oddziaływania państwa na gospodarkę, za pomocą określonych narzędzi (instrumentów) i środków, dla osiągnięcia celów założonych przez podmioty polityki gospodarczej (tj. władze), w otoczeniu uwarunkowań doktrynalnych (tj. w oparciu o daną teorię ekonomiczną), wewnętrznych (związanych z danym krajem) i zewnętrznych (poza nim)

    Polityka mikroekonomiczna – dziedzina polityki gospodarczej, obejmująca działania mające na celu:

    1. Ochronę istnienia, zapewnienie powstania oraz funkcjonowania rynków w tych sferach, w których są one w stanie zapewnić efektywną produkcję;
    2. Korygowanie wskazywanych przez teorię mikroekonomii różnych nieefektywności w funkcjonowaniu rzeczywistych rynków;
    3. Zapewnienie sprawiedliwego podziału majątku między jednostki (gospodarstwa domowe) oraz zagwarantowanie podaży dóbr pożądanych społecznie.
  • Ad. 1. Polityka mająca na celu ochronę istnienia i prawidłowego funkcjonowania rynków odzwierciedla koncepcję państwa minimalnego, czyli obejmuje te jego funkcje, które w opinii największych nawet zwolenników rynku państwo powinno spełniać.
  • Ad. 2. Działania polegające na korygowaniu mechanizmu rynkowego podejmowane są nawet na hipotetycznie doskonałym rynku z powodu istnienia efektów zewnętrznych, dóbr publicznych, kosztów transakcji i asymetrii informacji. Stosuje się je również w sytuacjach, gdy rzeczywiste rynki odbiegają od modelu konkurencji doskonałej, a zwłaszcza gdy występują na nich takie zjawiska jak: korzyści skali, bariery wejścia i wyjścia, czy zmowy monopolistyczne.
  • Wyróżnia się następujące rodzaje polityki mikroekonomicznej:

    Polityka przemysłowa – rodzaj polityki mikroekonomicznej, obejmujący całokształt środków i działań państwa mających na celu:Bariery wejścia – czynniki ograniczające wejście przedsiębiorstwa do danego sektora. Wśród barier wejścia wymienia się m.in.:
  • polityka rolna
  • polityka przemysłowa
  • Ogólnie mówiąc polityka mikroekonomiczna jest ukierunkowana na poprawę konkurencyjności gospodarki i zwiększenie jej ogólnej efektywności. Powinna więc uruchamiać samonapędzające się procesy rozwojowe przez unowocześnianie i rozwijanie potencjału produkcyjnego, podnoszenie jego jakości i konkurencyjności, przy jednoczesnym zapewnianiu możliwie wysokiego stopnia jego wykorzystania. Przejawy tej polityki powinny skupiać się na zachowaniach mikropodmiotów, na ich rynkowych strategiach, na promowaniu i wspieraniu procesów adaptacyjno-rozwojowych w mikroskali.

    Państwo minimalne – to państwo ograniczające się do minimalnej interwencji, niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa obywatelskiego oraz zapewniające istnienie rynku.Korzyści skali – korzyści płynące z produkcji masowej. Charakteryzują się malejącym przeciętnym kosztem produkcji (kosztem jednostkowym).

    Bibliografia[]

  • N. Acocella, Zasady polityki gospodarczej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002
  • Polityka gospodarcza pod redakcją Henryka Ćwiklińskiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2001
  • Zobacz też[]

  • państwo minimalne
  • polityka gospodarcza
  • polityka przemysłowa
  • polityka rolna
  • Asymetria informacji (ang. information asymmetry) – w ekonomii oznacza sytuację, w której jedna ze stron transakcji dysponuje większą liczbę informacji od drugiej strony. Stronę, która jest lepiej poinformowana, określa się mianem pełnomocnika (agenta), a stronę poinformowaną gorzej, nie dysponującą pełnią informacji, mianem mocodawcy (principal).Dobra publiczne – dobra, charakteryzujące się tym, że nie ma możliwości wyłączenia ich z konsumpcji oraz jednocześnie nie są konkurencyjne w konsumpcji.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Konkurencja doskonała (nazywana także wolną konkurencją) jest modelem teoretycznym opisującym jedną z form konkurencji na rynku; cechą charakterystyczną konkurencji doskonałej w odróżnieniu od innych jej form jest przekonanie zarówno kupujących jak i sprzedających, że ich indywidualne decyzje nie mają wpływu na cenę rynkową. Rynek, na którym panuje konkurencja doskonała zapewnia optymalną alokację zasobów w sensie Pareta.
    Podaż (ang. supply) to ilość dóbr, oferowana na rynku przez producentów przy określonej cenie, przy założeniu niezmienności innych elementów charakteryzujących sytuację na rynku (ceteris paribus). Zależność między ceną a podażą przedstawia krzywa podaży.
    Koszt transakcyjny (ang. transaction cost) – koszty wynikające ze współdziałania wielu podmiotów gospodarczych. Pojęcie wprowadzone przez Ronalda Coase, a rozwinięte przez Olivera Williamsona w teorii kosztów transakcyjnych.
    Efekty zewnętrzne – zjawisko w ekonomii polegające na przeniesieniu części kosztów lub korzyści wynikających z działalności jednego podmiotu na podmioty trzecie bez odpowiedniej rekompensaty. Zazwyczaj jest to uboczny skutek działalności danego podmiotu gospodarczego, którego konsekwencje (pozytywne bądź negatywne) ponosi szersze grono odbiorców niezależnie od swojej woli. Typowym przykładem efektów zewnętrznych są zanieczyszczenia środowiska naturalnego spowodowane produkcją niektórych dóbr przemysłowych. Efekty zewnętrzne zachodzą poza rynkiem, co jest główną przyczyną trudności przy określaniu wartości i egzekwowaniu rekompensaty.
    Bariera wyjścia - w ekonomii jest to istotny koszt (niekoniecznie finansowy), który musi ponieść przedsiębiorstwo przy zaprzestaniu działalności na danym rynku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.169 sek.