Polish Libraries

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polish Librariesrecenzowane anglojęzyczne czasopismo naukowe (rocznik) wydawane przez Bibliotekę Narodową, znajdujące się na liście czasopism punktowanych Ministerstwa Edukacji i Nauki (obecnie 70 punktów), w latach 2019–2020 objęte dofinansowaniem z ministerialnego programu „Wsparcie dla czasopism naukowych”.

Literaturoznawstwo (także: nauka o literaturze, wiedza o literaturze) – dyscyplina humanistyczna, której przedmiotem zainteresowania jest literatura, a przede wszystkim analiza poszczególnych utworów literackich oraz rekonstruowanie historycznoliterackich procesów. W obrębie literaturoznawstwa formułuje się także ogólne teorie oraz metodologie badań literackich.Rękopisoznawstwo – dyscyplina nauk, której podmiotem badań są zabytki rękopiśmienne, zwłaszcza księgi (kodykologia) z wyjątkiem starożytnych tabliczek glinianych (epigrafika) oraz zabytków papirusowych (papirologia). Badania rękopisoznawcze dotyczą historii: kultury, nauki i sztuki, także języka, prawa, liturgii itd. Paleograficzne podstawy rękopisoznawstwa stworzyli w XVII w. J. Mabillon i B. de Montfaucon; w Polsce pierwszą pracą poświęconą zagadnieniom rękopisoznawczym jest rozdział w pracy J. Lelewela "Bibliograficznych ksiąg dwoje".

Rocznik „Polish Libraries” poświęcony jest zagadnieniom z zakresu bibliologii, bibliotekoznawstwa, czytelnictwa, teorii bibliografii, literaturoznawstwa, historii sztuki, muzykologii, rękopisoznawstwa, kodykologii, tegumentologii i dziedzin pokrewnych.

Redaktorem naczelnym rocznika jest Tomasz Makowski, a przewodniczącą rady naukowej pisma – Elżbieta Barbara Zybert.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Pierwszy numer rocznika „Polish Libraries”, Biblioteka Narodowa [dostęp 2019-06-20] (pol.).
  2. Polish Libraries 2016, polishlibraries.pl [dostęp 2017-07-25] (ang.).
  3. POLISH LIBRARIES, polishlibraries.bn.org.pl [dostęp 2021-03-21].
  4. Informacja w sprawie wyników konkursu ogłoszonego w ramach programu „Wsparcie dla czasopism naukowych”, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego [dostęp 2019-06-14] (pol.).

Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Strona internetowa czasopisma
  • Czasopismo naukowe – rodzaj czasopisma, w którym są drukowane publikacje naukowe podlegające recenzji naukowej. Współcześnie szacuje się, że na świecie jest wydawanych ponad 54 tys. czasopism naukowych, w których pojawia się ponad milion artykułów rocznie. Pierwszym wydawanym w Europie czasopismem naukowym był Journal des Savants zajmujące się literaturą. Powstało w 1665, jego redaktorem był Denis de Sallo.Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego – urząd utworzony w Polsce 5 maja 2006 r. do obsługi Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego kieruje działami administracji rządowej „nauka” i „szkolnictwo wyższe” oraz jest dysponentem budżetu na badania naukowe finansowane przez państwo. Przy ministrze działała Rada Nauki, powołana w miejsce zlikwidowanego w 2005 Komitetu Badań Naukowych. Siedziba ministerstwa mieści się w Warszawie, przy ulicy Wspólnej 1/3.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wykaz czasopism punktowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego – lista czasopism naukowych, które są uwzględniane przy ocenie parametrycznej placówek naukowych, uczelni, instytutów, jednostek badawczo-rozwojowych finansowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (a wcześniej jego poprzedników, czyli Ministerstwo Nauki i Informatyzacji oraz Komitet Badań Naukowych) i inne ministerstwa. Aktualny wykaz został opublikowany 23 grudnia 2015.
    Muzykologia (z gr.) – nauka humanistyczna, której przedmiotem jest muzyka we wszystkich swych aspektach. Jej początki jako dyscypliny uniwersyteckiej kształtowały się w latach 80. i 90. XIX wieku. Koncepcyjne założenia dyscypliny ufundował austriacki uczony, prof. Guido Adler, który pierwszy (w 1885 roku) dokonał systematyki tej dziedziny wiedzy. Od czasów Adlera zwykło się dzielić muzykologię na trzy zasadnicze działy: historyczny (historia muzyki), systematyczny (szeroko rozumiana teoria muzyki, w tym estetyka, psychologia i socjologia muzyczna) i porównawczy (dziś – etnomuzykologia i antropologia muzyczna). Przedmiotem zainteresowań badawczych Adlera była przede wszystkim historia muzyki i badania nad stylem muzycznym. Drugim badaczem, który położył podwaliny pod nowocześnie rozumianą muzykologię był niemiecki uczony Hugo Riemann. Jego działalność naukowa wiąże się przede wszystkim z teorią muzyki (nauka harmonii, nauka o składni muzycznej, nauka o muzycznych formach).
    Bibliografia (gr. βιβλιο „książka” + γραφία „piszę”) – termin oznaczający zarówno uporządkowany według pewnych kryteriów i spełniający określone zadania informacyjne wykaz (spis) dokumentów pisanych, jak i dział nauki o utworach piśmiennictwa definiujący zasady tworzenia wspomnianych spisów.
    Bibliologia, zwana też księgoznawstwem – nauka humanistyczna, której przedmiotem badań jest książka we wszystkich jej aspektach, czyli jako obiekt materialny, nośnik treści a także społeczne narzędzie kultury. Zajmuje się ona zarówno książką dawną jak i współczesną, oraz instytucjami z nią związanymi tj. wydawnictwa, drukarnie, księgarnie, biblioteki, ośrodki informacji.
    Kodykologia (od fr. codicollogie, a to z łac. codex - od kodeksu - i gr. logos) - nauka o księgach pisanych ręcznie, zwłaszcza z czasów późnego antyku i średniowiecza.
    Historia sztuki – nauka humanistyczna, której przedmiotem są dzieła sztuki oraz piśmiennictwo o sztuce. Klasyczna historia sztuki ogranicza się do zagadnień malarstwa, rzeźby i architektury Europy od paleolitu do współczesności oraz obu Ameryk po 1494 r.
    Tegumentologia (łac. tegumentum – „okładka, łupina, pancerz”) – nauka zajmująca się badaniami okładek książkowych z punktu widzenia technologicznego (introligatorstwo), historycznego, konserwatorskiego i historyczno-artystycznego.

    Reklama