• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Polikarp

    Przeczytaj także...
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Polycarp Pengo (ur. 5 sierpnia 1944 w Mwazye) – tanzański duchowny katolicki, arcybiskup Dar es Salaam w latach 1992–2019, kardynał.
    Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.

    Polikarpimię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa polykarpos oznaczającego „płodny”.

    Polikarp imieniny obchodzi 26 stycznia, 8 lutego, 23 lutego i 7 grudnia.

    Znane osoby noszące imię Polikarp:

  • Święty Polikarp ze Smyrny (ok. 69–156) – biskup Smyrny, święty, zaliczony do Ojców Apostolskich
  • Polikarp I – biskup Bizancjum w latach 69-89
  • Polykarp Kusch (1911–1993), amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla.
  • Polycarp Pengo (ur. 1944) – tanzański duchowny katolicki, kardynał
  • Polycarp Nyamuchoncho – ugandyjski polityk, w 1980 członek Komisji Prezydenckiej zarządzającej krajem
  • Polikarp ze Smyrny (ur. ok. 69-82, zm. 22 lutego 156) – biskup Smyrny (obecnie Izmir w Turcji), święty katolicki i prawosławny (jako męczennik; cs. Swiaszczennomuczenik Polikarp, jepiskop Smirnskij), zaliczany do Ojców Apostolskich.Polycarp Nyamuchoncho (ur. ?, zm. w latach 90. XX wieku) – ugandyjski sędzia, w 1980 członek Komisji Prezydenckiej, sprawującej władzę w kraju.




    Warto wiedzieć że... beta

    Polykarp Kusch (ur. 26 stycznia 1911 w Blankenburg (Harz) w Niemczech, zm. 20 marca 1993 w Dallas) – amerykański fizyk niemieckiego pochodzenia, w 1955 wspólnie z Willisem Lambem uhonorowany Nagrodą Nobla za precyzyjne określenie momentu magnetycznego elektronu, który okazał się większy niż był teoretycznie przewidywany co doprowadziło do wielu zmian w elektrodynamice kwantowej.
    Nagroda Nobla w dziedzinie fizyki, to uznawane za najbardziej prestiżowe wyróżnienie za wybitne osiągnięcia naukowe. Przyznawana jest ona od 1901 roku przez Fundację Noblowską.
    Ojcowie Apostolscy – najstarsze pokolenie pisarzy wczesnochrześcijańskich, którzy tworzyli bezpośrednio po czasach apostolskich (przełom I i II wieku, pierwsza połowa II wieku). Ojcowie Apostolscy powoływali się na autorytet apostołów Chrystusa, a niektórzy z nich byli bezpośrednimi uczniami apostołów (zwłaszcza apostoła Jana). Nie byli oni zawodowymi pisarzami, ani teologami, ich pisma nie pretendują do kanonu Biblii. Twórczość Ojców Apostolskich obejmuje kilka dzieł (głównie listów poruszających sprawy dyscyplinarne), które poprzedzają działalność apologetów (od 2 poł. II wieku).
    Polikarp I według tradycji trzeci, a licząc ze św. Andrzejem, czwarty biskup Bizancjum, następca Onezyma. Zgodnie z tradycją miał zasiadać na tronie biskupim w latach 69-89.
    Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana osobie przez grupę, do której należy. Wraz (z ewentualnym drugim i następnymi imionami oraz) z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество (trans.) otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.008 sek.